voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact
help

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Het stille sterven

waar aarde ooit
de blauw groene
parel in ons stukje
heelal mocht zijn
is dat festijn nu
helaas verdwenen

al decennia lang
verbleken de kleuren
in het gebeuren van
het stille sterven dat
wij in vervuiling onze
kinderen laten erven

waar eens de
cirkel helend
gesloten was
breken lijnen zien
we elkaar voedende
relaties snel verdwijnen

onherstelbaar is
het fijnmazige
levensnet gebroken
zijn tijdsporen verlopen
geen gerangeer de rails
bestaan al lang niet meer

Door wil melker op 22-03-2019 om 05:05 0 17
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Geen lucht

adem
kwam binnen
maar gaf mij
geen lucht

ik paniekte
in nog dieper
en sneller zuchten
zonder soelaas

alleen in
ontspanning
bleef ik mijn
angsten de baas

voelde
mijn hart
als een bonk
zonder kracht

wist van
lekkages
dotteren stands
en defibrilleren

ook dat als dit
voorbij zou gaan
ik het leven opnieuw
mocht proberen

Door wil melker op 21-03-2019 om 05:05 0 17
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Lachjes krulden

geuren prikkelden
stemmen rumoerden
jij zat daar aan
het tafeltje in een
zee van stille rust

zacht kabbelden
woorden over het blad
sierlijke handen
ritueelden verbanden
van lief samen zijn

lachjes krulden
verborgen met
onuitgesproken plezier
in het uur zonder zorgen
door aangenaam vertier

plots vlaagde de wind
kwamen uniformen dichtbij
klonk er paniek in
luid geschreeuwde bevelen
sloop chaos ijskoud voorbij

in opluchting haalde
ieder zacht adem
keerde de stemming terug
maar de rust was gedaan
hoogste tijd om naar huis te gaan

Door wil melker op 20-03-2019 om 05:08 0 20
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een miraculeus treffen

verrast lachen
je ogen
warme energie

straalt je
gezicht intense
blijdschap

als ik je
totaal onverwacht
weer kan zien

een gebeuren
waar toeval de
hand in had

plaats en tijd
coördineerde tot
een miraculeus treffen

er was niets
meer te zeggen
in dankbaarheid

wij raakten
maakten de wereld
voor heel even rijk

Door wil melker op 19-03-2019 om 05:23 0 25
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Ludieke stappen

ik weet dat
jij geen rood
sprookje bent
maar het kapje
staat je zo goed

past heerlijk
op je olijke snoet
brengt de wild
piekende haren
weer tot bedaren

speels dans je
door het land met
de ludieke stappen
van het bijdehandje
dat straalt wie ze is

ook zonder prins
en het witte paard
heb jij je eigen slot
de ophaalbrug is
nog steeds niet kapot

Door wil melker op 18-03-2019 om 04:51 0 30
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Flits van geluk

zij zwaait
vurige strepen in
ontbindende energie

fragmenteert waar
eens harmonie
heeft geregeerd

samenspel is
voorbij chaos wordt
het nieuwe vrij

nog steeds
vitaliseert jouw
spanning de sfeer

is liefde
een knetterend
raken in ontladen

waar leiding
ontbreekt zet
charisma de streep

is volgen vertrouwd
omdat er altijd
iemand van je houdt

want jij omvat
met je universele blik
de flits van geluk

Door wil melker op 17-03-2019 om 04:56 0 24
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een flits van lente

ik heb je gevolgd
zag je hand langs
deuren wrijven
zonder bij de
klink te blijven

dagen weken op
hetzelfde pad tot
de maanden donkerden
jij routine het loopje
en de deuren vergat

vandaag zag ik
een flits van lente
in je blik je schuifelde
toen ik deuren sloot naar
je vertrouwde padenloop

in tijdloos begroeten
nam jij de tijd om
samen te zijn met de
werelden die je al jaren
bezig bent te ontmoeten

ik zag je lach aan
het einde van het pad
je had het volbracht
de route uitgezet die ook
dit jaar de planning was

Door wil melker op 16-03-2019 om 04:44 0 24
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De eerste leg

zij groende
met een lichte
zucht wat bomen
aan de horizon
in volle vlucht

narciste
groepen geel
met een handje
warme zon voor
zij het wisten

had in
het perk de
krokusbolletjes
al uitbundig
bloeiend bemerkt

waar zij pauzeerde
defileerden de
bonte vliegers
hun blijdschap over
haar vroege komst

de nesten af
en gereed voor
de eerste leg
nu lente officieel
haar jawoord zegt

Door wil melker op 15-03-2019 om 04:47 0 29
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Haar laatste vlucht

ik zag
je ogen gaan
jij wist nu al
waar jij de
grootste olijven uit
de boom zou slaan

jij kende haar
al een leven lang
haar hang was
altijd verder dan
de langste stok
zou kunnen reiken

het liefst verstopt
achter tak en blad
totdat de oogsters
kwamen en met
hun net en zak de
stilte overnamen

jij wist hoe
je moest raken
om de vrucht
heel te laten
en de boom geen
pijn te doen

helaas zwiepte
dit jaar geen geluk
want bij de grootste
vrucht brak ook je
langste stok in
haar laatste vlucht

Door wil melker op 14-03-2019 om 05:14 0 28
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het ontcijferen

in hiëroglyfen
van het leven
heb ik ooit mijn liefde
op jouw lijf geschreven

maar onze steen
van rosette is
verloren gegaan
in onrustige tijden

het ontcijferen
is ons niet meer
gelukt maar de kleur
van liefde is gebleven

als wij samen dromen
kunnen wij heel dicht
bij de betekenissen komen
in houden van elkaar

Door wil melker op 13-03-2019 om 05:40 0 38
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Zal helledood zijn

steeds vaker
jaagt een
brandende wind
langs het steen

waar zij
vroeger polijstte
schuurt nu
de grove korrel

het fijne zand
is verdwenen in
duinen die al de
benen hebben genomen

hier brokkelt
alles af dat
zachter is dan rots
tot ruïnes van muren

die eens de
winden keerden
bescherming boden
aan de kleine oase

nog vegeteren de
laatste bomen tussen
overlevend struikgewas
rond de plas die er was

er komt geen water
uit de kurkdroge lucht
de verdorde woestijn zal
nu zeker helledood zijn

Door wil melker op 12-03-2019 om 04:52 0 25
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Entropische eindigheid

wij hadden het doek
breed opgezet en
stevig ingekleurd alsof
de materialen nooit
op zouden kunnen raken

met joyeuze gebaren
en veel spektakel was
leven vorm gegeven
het zorgeloze bleek ons
gegund tot het omslagpunt

toen openbaarden feiten
het diepe moeras waarvan
gas de grootste leugen was
het bestaan een begaan
met redden van het vege lijf

wij hebben het schilderij
niet af kunnen maken
de structuren begonnen
al stinkend te ontbinden in
het bijzijn van onze kinderen

het doek kon schuld
en boete niet meer dragen
kleuren vervaagden en
vormen verloren stabiliteit
in hun entropische eindigheid

Door wil melker op 11-03-2019 om 04:33 0 30
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Vooral heel klein

ik speel
als choreograaf
met de wereld
om mij heen

de bühne wordt
wat intiemer
het publiek komt
ademloos dichterbij

wij hebben
niet zoveel meer
om te overbruggen
met gebogen ruggen

wij knikken al
instemmend als
de woorden nog
niet uitgesproken zijn

onze golflengte
in de wereld
wordt identieker
en vooral heel klein

Door wil melker op 10-03-2019 om 04:59 0 29
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een paradijs voor mij

waar zij
ook ging
ze had oog voor
het kleinste ding

zag details in
vorm en kleur
die harmonieerden
met hun geur

al in de verte
zagen zij haar
komen als de prinses
uit hun dromen

de knopjes
werden gedraaid
als haar flits hun
uitspansel raakte

zij wilden
met hun blik alle
groei energie van
de schepping vragen

dan bloeien en
vruchtgeven
tot in een lange
reeks van jaren

zou er dan toch
een hemel zijn
met een herfst
vol rijke oogsten

in haar ogen
lag de belofte
zij kwam voorbij
een paradijs voor mij

Door wil melker op 09-03-2019 om 04:34 0 34
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Brouwerij van stilte

ik heb stilte gezien
zij kwamen mij
begroeten uit
hoeken waar zelden
geluid is geweest voor
een klein intiemfeest

zag een gerucht
naast een zucht
van verlichting
wat galm bij echo
fluisters met elkaar
acteren altijd raar

een heerlijke
ontmoeting die geen
opzien deed baren
samen genoten werd
onder het nuttigen van
luchtige decibelletjes

zonder wanklank
heb ik afscheid genomen
van deze lichte kakafonie
die zonder veel ophef
nog heel veel leven in de
brouwerij van stilte brengt

Door wil melker op 08-03-2019 om 04:35 0 39
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Grijs contrast

momenten
kleurden stilte
in een grijs contrast

het was niet
jouw geluid dat
van die donkere bas

jij opponeerde
meer in het licht
en muzikaal segment

harmonie
verstrooiend en
door iedereen gekend

geen diepte en
toch even rakend
warmte achterlatend

die vluchtigheid is nu
voorbij jouw contouren
geven niets meer prijs

Door wil melker op 07-03-2019 om 05:02 0 40
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Spiritueel de aarde heelt

haar kleuren
spelen altijd piano
in de symfonie
op het doek

zelfs in zwart wit
voelen akkoorden
de woorden die zij
spreekt op het linnen

diep van binnen
straalt het sterrenstof
dat zij penseelt en zo
spiritueel de aarde heelt

nog is de schepping
niet voorbij als bijna alle
paradijzen zijn verdwenen
zij woont er heel dichtbij

Door wil melker op 06-03-2019 om 04:49 0 34
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Als bescherming

zo af en toe
voel ik in
gaan en staan
je vleugels van
aanwezig zijn

de kleine hint
een zacht begeleiden
het geluid dat
niet is te vermijden
in opmerkzaamheid

er is nooit
de discussie
van eigenheid
wij delen dit bestaan
waar wij ook gaan

zonder interventie
kruip ik onder
zachte vleugels
als bescherming
tegen angst en pijn

dek me toe
met je warme
aanwezigheid als
wereld tegendraads
en koud wil zijn

wie of wat is
niet van belang
wel dat je er bent
speciaal voor mij
jij maakt mijn leven blij

Door wil melker op 05-03-2019 om 05:02 0 43
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Zij droomt muziek

in haar wereld
is warm licht
wordt er gedanst
wijken de lachjes
niet van het gezicht

zij droomt
muziek bij hun
kleurrijk bewegen
dit zijn de poppen
waarmee zij kan leven

hun kamer
is boven in de
rust van het huis
daar hebben zij
ieder een eigen thuis

zij kent de trap
uit het moeizame gaan
weet boven de hemel
waar alle liefdes ooit
samen zullen bestaan

nog spelen zij
met intens plezier
in de kamer vol poppen
hun feest is leven in
de tijd die hen is gegeven

Door wil melker op 04-03-2019 om 05:17 0 43
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Blote voeten

je hebt even
lente gedanst
onhoorbare tonen
raakten jouw
voorjaarshormonen

waar pril
teer groende
tussen zon en kou
bloeiden juweeltjes
kleuren in grauw

danste jij
op je eerste
blote voeten
om de warmte
van zon te zoeken

je gelukzalige
lach tekende jou
stralend lief tegen
het opkomend
wolkjesoffensief

in het warme
zonnereflecteren
glansden je ogen
speelde wind
met mijn lentekind

Door wil melker op 03-03-2019 om 04:44 0 51
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top