Nog vol uniciteit
ik herkende de kleuren
van stenen die
jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine gezichtsfoto zag
eindelijk in openheid
maar nog vol uniciteit
spring jij er nu al helemaal uit
Door wil melker op 25-07-2015 om 04:38 0 2153
Reacties 💬
Er zijn nog geen reacties
Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.
Klik hier om meteen in te loggen.
Voer hieronder je gegevens in om in te loggen:
Nog geen account? Maak er dan snel eentje aan!
Gebruikersnaam of wachtwoord vergeten?