voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact
help

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Als medemens

zij hebben
gepraat met elkaar
stranden en zeeën
oceanen en rotsen
delta's en rivieren
in een alles
omvattende eerste
mondiale beweging

ook van binnenuit
gromt de aarde
spuugt zijn lava
kilometers hoog
waar de bossen
branden en dieren
ten ondergaan
aan hitte en rook

mensen zijn in
shock door hun
virale nederlaag
ook de eigen broeder
is geen hoeder
geworden omdat
samen zijn de dood is
in ieder geboren kind

dat nooit zijn umwelt
vindt door het snobisme
van de mens aan de
top van de evolutie.
dat als enige potentie
het doden van leven heeft
van alles dat zich verheven
heeft als medemens

Door wil melker op 28-11-2021 om 04:41 0 12
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Kleine amourette

we kasteelden
speelden met nat
zand op strand
middeleeuwen
met hoge torens
een slotgracht
de ophaalbrug
met lange schelpen

torenkamers met
uitzicht op zee
voor jonkvrouwen
die wachtten op hun
prins aanvarend op
golvenwit of in
galop op strand
met spattend zand

in witte herinnering
zakdoekjes die vrolijk
fladderend hun afscheid
lieten zien aan het strand
een kleine amourette blij
die altijd kwam met vloed
toch later weer langzaam
wegebde naar dood tij

Door wil melker op 27-11-2021 om 04:14 0 16
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Die liefde parelt

Ik wist
als kind al
waar ik lang
mocht warmen
bekende armen
hielden mij altijd
liefdevol vast
met een lach

ik voelde
het vlammen
herkende als
baby al geur
ben als kind al
op zoek geweest
naar een plaats waar
mijn geest kan rusten

als mijn lichaam
in een kouder
wordende wereld
zijn eigen warmte
hard nodig had
was er altijd plaats
voor mij ging jouw
warmte niet voorbij

zo heb ik jou
altijd gezien
ogen warmte stralend
en een lach
die liefde parelt

Door wil melker op 26-11-2021 om 04:38 0 17
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Partituur van de natuur

jij straalde
als een opkomende
zon op het groene
gazon met in je hand
de partituur
van de natuur

in de geur van
pas gemaaid gras
liep jij lichtvoetig
door de eerst aanzet
van de proloog onder
een dubbele regenboog

later walste jij
in gepaste kledij
de vierkanten in
licht en donkere
kleur afhankelijk
van maaiers vleug

in lentes pril begin
kleurde muziek
steeds meer waarbij
close harmony in
samenzang snel overging
naar het rijke zomerlied

toch had de
partituur zijn volle
oogst nog in de rijpe
herfst epiloog waar
in eerste winterse nachten
warme harten lachten

Door wil melker op 25-11-2021 om 03:49 0 21
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Rode bessen

nog groent
de herfst in
krachtig blad
en rode bessen

omgeven met
prikkels en stekel
wordt leven
maandenlang bewaard

wij winterslapen
niet maar vieren
onze feesten vol
verwachting en hoop

met sneeuw en
ijskoude regens
blijft ons binnen
veel ellende bespaard

toch houdt
de pandemie mensen
kort omdat bij iedereen
er aan de angst wat schort

helaas staan sint en piet
weer helemaal alleen
het kindje in de stal voelt
de kou van 1,5 meter al

Door wil melker op 24-11-2021 om 04:01 0 19
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een eigen timbre

ik wist dat jij
gedachten kon
uitpakken tot
veelkleurige
creaties zonder
dat hun woorden
de betekenissen
volledig verloren

onder jouw
handen mengden
zich de kleuren
van stemming
en emotie die in
een eigen timbre
bewogen en samen
lieftallig oogden

het was een
genot om jou
bezig te ervaren
met je lach
als penseel en
schattende ogen
die de verhoudingen
lieten harmoniëren

bij jou als
stralende godin
pelden de mensen
alles van zich af
zelfs hun diepste
geheimen omdat
loslaten zo heerlijk
bevrijdend was

Door wil melker op 23-11-2021 om 04:36 0 16
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De waaier

moleculen
schuurden
vreemde kleuren
uit de zonne-energie

in het nog
nooit gebeuren
zag ongezien de
merkwaardige waterval

in rood groen
profileerde zich
noorderlicht maar de
waaier kende ander licht

het was niet
buitenaards maar
ontsnapte aan de trage
vaart van de natuur

die in middeling
van evenwicht
compensatie zocht
voor innerlijk licht

Door wil melker op 22-11-2021 om 04:28 0 23
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Deze groep exoten

je triomfeerde
met de licht
hautaine blik
die in vitaliteit
een jeugd uitstraalde
vol lijnen met fysieke
aantrekkingskracht

de vereenzelving
overweldigde als
een begeerlijk
kleinood dat in
verfrissing afrekende
met kleinburgerlijke
maatschappij opvattingen

sterk voelbaar
was de legitieme
cohesie met nieuwe
sentimenten die
de groep uitdroeg
in zijn direct zichtbare
overheersende formatie

de wil om god te zijn
in het beheersen
van gevaarlijke
manipulatieve
krachten door het
verachten van de
menselijke eigenheid

bleek gelukkig de
dodelijke dolksteek
in de rug te zijn om
de groei van deze
groep exoten geen
enkele kans op
voortbestaan te geven

Door wil melker op 21-11-2021 om 04:21 0 21
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Haar buitenissigheden

ik dacht dat ik
ooit in de zacht
rode delen van
jouw hart je ziel zou
gaan ontmoeten

zij bleek geen
onbekende voor mij
omdat de ziel- en
harts- verbondenheid
door liefde geringd was

alleen op haar entiteit
kon ik geen vat krijgen
zij leek op een andere
planeet te leven energetisch
verbonden met elkaar

haar buitenissigheden
waren ongrijpbaar
gebleven soms kwamen
wij elkaar toevallig
tegen op de overgang

waar leven en
bestaan nog even
hand in hand blijken
te gaan tot ook die
transmissie is gedaan

Door wil melker op 20-11-2021 om 04:30 0 29
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het onmogelijke land

ik heb je gezien
in de lach
van je slaap
vol blijdschap
betrad jij het
onmogelijke land
met geopende hand

waar vingers
knippen zonder
geluid en dromen
van alle kanten
tot je komen met
de liefelijke vraag
wil je er even uit

je bewoog in
zachte meegaandheid
met een warme
zucht draaide soepel
ontspannen op je rug
ogen half open naar
nieuw blauw in de lucht

ik streelde
je gezicht zonder
lijnen en groeven
in de ontspanning
van vroeger je
ontwaakte zonder paniek
droomde altijd zo lief

Door wil melker op 19-11-2021 om 04:06 0 27
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het kapje

ik zag
haar ogen
boven het kapje
ze peilden mij
oneindig diep
loslaten kon ik niet

we wisten
van het prikken
toestaan of je
anders schikken
zij boog ik bood
mijn arm aan

zij voelde
hoe mijn huid
zich onder haar
vingers spanden
toen de naald in
mijn spier belandde

haar beweging
ging al terug
zij entte mij vlug
in het nauwelijks
raken een pleister
om het af te maken

zo ben ik een met
haar geworden
alleen een plaatje
met haar naam
immuniteit ging
zonder woorden

ogen met een stem
die goedemiddag wenste
ze plakte stikkers op
de donkerrode buisjes
daarin huisde nog
steeds warm mijn naam

Door wil melker op 18-11-2021 om 04:11 0 22
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Jouw stilte

jouw stilte
gaf licht op
je gezicht waar
de contrasten
voorzichtig eerste
woorden spraken

in het spel
tussen zwart
en wit begonnen
gevoelige tonen
langzaam kleur te
krijgen in melodie

nog waren er
geen akkoorden
in de wat droeve
communicatie
waar gevoelens
als emotie rijpten

speels begon
harmonie de
sfeer te klaren
met liefdevolle
gebaren die jouw
stilte expressie gaf

Door wil melker op 17-11-2021 om 04:13 0 26
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Narcistisch zelfvertrouwen

ik heb het
oplaaien van de
branden in je
ogen gezien

de verschroeiende
hitte van het
immense vuur
in je ziel gevoeld

lucht waarde
rond met dood
vermomd als rook
en gloeiende as

zacht brak de
hemel in flitsend
ontladen rolde donder
uit gerafelde gaten

er was geen tijd
en plaats voor angst
het zintuiglijk bereik
herkende al zijn eind

we rouwden om
de ondergang van
het paradijs dat niet eens
de status van hemel bereikte

treurden om de
weggegooide kansen
om nog eenmaal met
anderen te kunnen dansen

de apocalyps voorbij
niets kon ons weerhouden
om zo te gokken uit ons
narcistisch zelfvertrouwen

Door wil melker op 16-11-2021 om 04:41 0 29
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Gestold leven

ik heb je nooit
ijsbloemen gegeven
als restant van
het veel te snel
gestold leven

vaak was het
de kou die
trager leven gaf
waar warmte ooit
standaard was

ook het gebrek
aan samen gaf te
weinig kansen om
elkaar eens goed
door te warmen

geef mij je hand die
ik niet meer laat gaan
dan open ik mijn hart
die warmte is basis
voor een goed bestaan

Door wil melker op 15-11-2021 om 04:06 0 22
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Aards laatste uur

ik zag hoe jij
zeeën kuste
met de harde
hand van graniet
en basalten rots

hoe jij in
warm tropisch
blauw op witte
stranden rustte
in naakte trots

jij wond
winden om je
vinger in het oog van
de orkaan waar jij
je ongeremd liet gaan

toch heb ik ook je
tranen gezien over het
verlies van synchronie door
de natuur in de entropie
van aards laatste uur

Door wil melker op 14-11-2021 om 04:12 0 31
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Adem van de zon

ik had
mijn ogen
gesloten

voelde in
passeren
jouw warmte

intrigerend
langs mij
scheren

bewegen dat
vitaliteit aan
het creëren is

in de adem
van de zon
keer jij je om

haar golven
lijken het leven
te bezielen

jij die het de
hand reikt naar
volwassen gelijk

in een land waar
dromen nog niet
durven uit te komen

Door wil melker op 13-11-2021 om 04:14 0 31
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het voetlicht

nooit heb jij
jezelf verwond
aan de scherpe
contrasten
van het licht

altijd waren
er zachte filters
uit de veelheid
van jouw emoties
die scherpte rondden

jij die altijd
binding had met
degene die in het
donker gevangen zat
zonder enig perspectief

jij die wars was
van alle schijnwerpers
en toch je boodschap
van liefde en gelijkheid
voor het voetlicht bracht

nooit zijn
de gordijnen
voor jou gesloten
jij had geen show
die ooit was afgelopen

Door wil melker op 12-11-2021 om 04:36 0 30
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Van wilde bloemen

er was altijd
een dwarrel licht
waar jij ook ging

sprankels in
je ogen zonden
kleine lichtbogen

nog klonk er
geen muziek maar de
ritmiek was onmiskenbaar

jij en de lichtende
sterrensluier
rond je hoofd

het was magie
die zorgde dat de
werkelijkheid verschoot

ongemerkt
deelde jij een
warme energie

het stukje
blijdschap dat je ook
van wilde bloemen krijgt

Door wil melker op 11-11-2021 om 04:15 0 38
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Duel voor twee

ik zou
geloof ik wel
van iedereen
kunnen houden

elk mens heeft
vast een stukje
vertrouwen dat
hij zou kunnen delen

maar het totaal
van al die stukjes
bij elkaar vormen
nog steeds geen paar

daar is iets speciaals
voor nodig het
unieke dat je niet
bij anderen vindt

dat aparte heeft
een kostbaar iets
voor beiden op een
buitengewone wijze

zoals je nu lacht
houd jij mij in je
macht met een
onvoorstelbare kracht

ik wil me overgeven
maar jij verwacht een
pittig tegenstreven in
een duel voor twee

je overwinnaarsblik
is mij te veel en te snel
heb ik weer toegegeven
zoals altijd in dit leven

Door wil melker op 10-11-2021 om 04:02 0 28
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De aanlanding

jij had de
mensen in jouw
ban met een
geweldige performance
op de bühne van de zaal

jij wiegde oceanen
liefjes in slaap deed
knapen van golven
wit krullen om
jou maar te volgen

zacht sliste water
langs denkbeeldige
rotsen die met hun
trotse aanwezigheid de
aanlanding koesterden

nog sta jij daar
armen bezwerend
ogen op de horizon
waarvan je weet dat het
water nog veel hoger komt

Door wil melker op 09-11-2021 om 04:06 0 34
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top