voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact
help

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Liefde en sterren

liefde kan je vergelijken met sterren.
sterren geven licht wanneer het licht gedoofd is.
liefde geeft hoop wanneer niemand nog hoop heeft
en jij bent voor mij als de liefde en de sterren.
dus je geeft mij licht en hoop als ik het moeilijk heb.

Door yara2003 op 21-10-2018 om 16:12 0 10
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Maan en de zon

jij ben als de maan en ik als de zon,
en de sterren om ons heen geven ons licht.
Om de liefde eruit te laten springen.
Samen kunnen we alles aan
De liefde is ons geheim wapen
om ons te verdedigen tegen alles.
Samen overwinnen we alle obstakels op ons pad.

Door yara2003 op 21-10-2018 om 16:09 0 7
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Ozonde geur

groen dreigden luchten
hun elektrische lading
ozonden geur en
rumoerden gedonder

statisch geladen
was het inslaggebied
waar bliksem kortstondig
de aarde mocht kussen

rook van brandend bos
smogde de lucht
maakte regen troebel
in zijn vallende vlucht

rood en blauwe schichten
tekenden het zwerk
in een laatst stuiptrekken
tot alle spanning was geaard

het systeem van warme
en koude luchtbeweging
was al op sterven na
dood door de apocalyps

Door wil melker op 20-10-2018 om 04:59 0 21
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Zijn harde hand

wind schuurt
de onmetelijke vlakte
eigent zich zand
en stenen toe in
doldriest draaiende
gigantische tornado's

vol ballast gaat hij
over koude dreven
loost onverwacht
wat hij in gulzig
nemen weer teveel
aan alles bij zich had

zwiept en passant
een zee aan golven over
de kering van het land
zijn harde hand duldt
in genadeloze uithalen
geen enkele tegenstand

het zijn wat plaagstootjes
die hij aan het oefenen is
het echte werk moet nog
komen als de duurzame
balans het heeft begeven
en voorgoed van slag af is

Door wil melker op 19-10-2018 om 04:50 0 27
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Verwelkomde het pad

de woorden
kwamen niet aan
bleven zonder
vertrouwen hangen
als een knoop in
de ingewanden

blikken kaatsten
spiegelden contactloos
raakten niet
aan de diepere
emoties en vergaten
stevig te landen

ik heb je omarmd
gewarmd in de
luwte van mijn lijf
langzaam kwam jij
tot bedaren in het
strelen van je haren

we zijn gaan lopen
voorzichtig ging jij
een klein stukje open
verwelkomde het pad
dat jou al een heel leven
thuis heeft gebracht

Door wil melker op 18-10-2018 om 05:43 0 23
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Naar eigentijds

drie lachjes
dwarrelen door
nauwe winkelstraten
met ieder een
eigen verhaal

zij hebben
plezier en
brengen vertier
bij het uiterst
gemelleerd publiek

waar ogen
samen kijken
lijken zij de
leukste dingen
te zien opduiken

waarvoor toeval
mateloos klapt
geluk tussen wal
en schip eindelijk
verzadiging bereikt

daar wijzen
generaties elkaar
kooplust geheimen
creëren weer sfeer van
vroeger naar eigentijds

Door wil melker op 17-10-2018 om 04:31 0 28
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Wat is goed

ze zullen
blijven komen
ook zij hebben
hun dromen

weg uit wat
voorspelbaar is
sekse die de
rollen schikt

zij gaan voor
vrijheid in een
nieuw bestaan hun
oorlog is gedaan

natuurlijk is er
plaats genoeg
om ze ruimhartig
te ontvangen

een warme
maatschappij die
werk en coach
voorhanden heeft

om van elkaar
te leren hoe
overleven moet in
proeven wat is goed

Door wil melker op 16-10-2018 om 04:56 0 37
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Siert je gezicht

op de vroege morgen
heb ik je lach
al zien ontluiken
in de opkomende zon

nog dromen
je ogen op kleine
bogen ochtendlicht in
het vergeten van de nacht

pas als armen en
benen zich strekken om
de stramheid eruit te rekken
ben jij aan het ontwaken

jezelf af te vragen
wie of waar je bent
in de laatste film van gisteren
aan het end van het spel

een brede volle lach
siert je gezicht want ook
in dit gedicht is alle aandacht
natuurlijk weer op jou gericht

Door wil melker op 15-10-2018 om 05:10 0 32
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het zeebanket

wij sprongen
over golfjes muziek
die uit een zee van
instrumenten kolkten

in ijle tonen
verhieven zich brekers
kleurde geluid zijn
hemelsblauwe varianten

om daar nog
overheen te dansen
was teveel gevraagd
toch verlokten zij nog vaag

uit het grijze groen
van ondermaanse
kraamkamers werd het
zeebanket op ijs geserveerd

het spel van net en vangst
hoort bij het zeemanslied
dat haring zingend kaakt en op
de veiling zijn besomming weet

wij proefden op
het strand dit groots
gebeuren zagen de zee in
haar muziek naar eb verkleuren

Door wil melker op 14-10-2018 om 05:24 0 34
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het vertegrijs

ik zag het vertegrijs
langzaam witten
lengte krijgen door
hun hoge muts

waar eerst geruis een
mompelend karakter had
kregen klinkers vocaal de
overhand in licht vibreren

het schuifelen had
eindelijk een slepend
gaand ritme gekregen waar
voeten kilometers vreten

hun toortsen waarvan
de vlammen mantra's
flakkerden in tegenwind
schoven als vurig lint voorbij

af en toe weerkaatsten
blikken een stukje
communicatie flikkerend
in tegenlicht naar mij

nog is de massa anoniem
gebleven verpakt in strakwitte
eenvormigheid hun impact is
afschrikwekkend stil gebleken

Door wil melker op 13-10-2018 om 05:28 0 31
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Vlakte der geesten

ik heb ze
mijn ogen laten zien
hun blikken gekruist
zonder enig vooroordeel
ik wist waar zij woonden
maar ze gaven niet thuis

wij hebben samen gesproken
woorden gewisseld met
uitleg emotie en pijn
dachten elkaar te verstaan
maar in de laatste conclusie
overheerste hun lijn

ben weer alleen
op de vlakte der geesten
waar wijsheid verblijft
wie zal nog iets voor mijn
visie geven nu ik de mening
van veel anderen weet

toch heb ik in de
uitstralende kou van een
donker afwijzend heelal
mijn zaden gezaaid de voren
geprepareerd want ook vrede
zal ooit ontkiemen is mij geleerd

Door wil melker op 12-10-2018 om 05:20 0 32
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Geschenk

Snel, hoog, vertraag
Ik ben bang voor
ritme dat één
Slag te laag
Valt, knalt of klinkt
Het is mijn hele lijf die
Niet danst noch zingt
maar met mijn ziektebeeld leven
Wat vlug in herstel al bevind
Het leven is een geschenk
Die god ons heeft gegeven

Het leven is een spel
Wees vertraagd of snel en hoog
Voel je kracht
Vecht, huil en blijf
Luister naar je lijf
Die nu danst en zingt
‘T is vlug, meer dan jaren terug
In een onstabiel, en heel fragiel leven,
Is toch het mooiste cadeau
dat God heeft kunnen geven.

Door Brandweermanon op 11-10-2018 om 10:50 0 35
  • 5.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 2 stemmen

Zonder spirituele hand

ik ben ongeweten
vaak verdwaald geweest
zonder richting lopen en
maar hopen op een veilig
plaatsje voor mijn geest

daar in geborgenheid
alles even loslaten
dat mij gevangen heeft
in het web dat leven mij
al die jaren heeft voorgezet

ik beliep kleverige draden
zonder spirituele hand
de leegheid was onthutsend
met uitzicht op het gebeuren
van de zo verfoeide zelfkant

van emoties verstoken
gleed ik gezichtloos voorbij
het negeren heeft mij tot
op het bot gebroken alle
rekeningen waren voor mij

hoe voorzichtig ik ook
groef naar flinters aandacht
die ik vond in streepjes
koestering van licht en zon
het was mij nooit genoeg

kwetsbaar heb ik mij
neergelegd in overgave aan
hen die mijn leven maakten
de kortsluiting tussen lichaam
en geest heb ik hen al vergeven

Door wil melker op 11-10-2018 om 05:34 0 37
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Je fluidum

je fluïdum was warm
raakte mij op een
heel bijzondere manier
met kussen vol plezier

koesterend laadde jij
mijn verschralende
mannelijke energie op
naar een heerlijke balans

jij straalde al bij eerst
contact in een zacht
pulserende beweging die
volgend met mij meeging

ik wist mij begeleid
op het magische pad
dat op wonderlijke wijze
toekomst in zich had

wij completeerden
in een passievol eigen
dat ons in de schepping
structureel onthouden was

waar liefde triggerde
tot een volledig samenzijn
bleek dat de sleutel voor het
verder gaan van ons bestaan

Door wil melker op 10-10-2018 om 05:47 0 37
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een eigen stek

sferisch vloeide ik
zacht lang je wang
over het juikbeen
naar de overhang van
ogen en wenkbrauw

wist dat ik
verloren zou zijn
in de onmetelijke
ruimte van je blik met
focus op oneindigheid

toch ging ik
buitengaats ervaarde
geen angst voor vreemde
werelden in het loslaten
van het bekende aardse

wist mij gesteund
door de omringendheid
van jouw warmte en liefde
jij gaf alle vertrouwen
wilde mij niet kwijt

samen zijn we
teruggekeerd ieder op
zijn plek en weer heb ik
de rijkdom geleerd van het
hebben van een eigen stek

Door wil melker op 09-10-2018 om 04:55 0 43
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Taal van de tijd

nog is de taal
van de tijd actueel
als ik in je ogen kijk
en sprakeloos ben

we kennen de blikken
van eeuwen geleden
nog steeds waren hun
mysteries rond in heden

waar is de lach
waarmee eva ooit adam
de les las over de prijs van
het paradijs met appel en slang

nog worden mannen
verliefd op de magie die
hangt rond de lippen van
mona lisa stralend op doek

dat is het bestaan
van de ziel die het
hart op de tong heeft
beseft dat kunst liefde heet

Door wil melker op 07-10-2018 om 04:49 0 39
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De toekomstbank

wij zijn niet
in verrukking
weggehuppeld
uit de bloemenwei

maar bloeien
in het schema van
het stuifmeelproject dat
door de werkbij is opgezet

wij hebben onze genen
diep verankerd in de
toekomstbank met het
groene aandeel bij de hand

onze zielen zijn verpand
aan het scheppingsparadijs
ook daar kunnen wij talenten
voor de toekomst kwijt

weer genoten wij in de
bloemenwei een zomers record
veel veranderingen komen eraan
zij zullen steeds sneller gaan

Door wil melker op 06-10-2018 om 04:47 0 46
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Langs duisters donker

ik speelde met
donker maar
verveelde me
met licht ben ik
haar te lijf gegaan

erin gedoken
heb van het
samenzijn
meer dan
intens genoten

want donker
werd duister
kil en gemeen
in ruimtes waar
licht nooit verscheen

verbleef in een
zompige laag
van bestaan zonder
de mogelijkheid
er ooit uit te gaan

geen verlangen
toekomst of hoop
met tijd als dikke
ziekmakende
verstikkende stroop

toch wist ik te vonken
ontsnapte langs
duisters donker
herkende in de tunnel
van licht mijn eigen ik

Door wil melker op 05-10-2018 om 05:15 0 44
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het salomonsoordeel

je straalt autoriteit
en deskundigheid uit
met je mysterieus
donkere multifocaal
ontspiegelde poëziebril

ja zo zie ik je graag
met van spanning
iets geopende lippen
die in volle concentratie
aan de woorden nippen

na een eerste lezing
de bevrijdende lach
die ik nooit mag duiden
als dat ook jij in vele
zinnen het wonder zag

want fata morgana's
zijn er genoeg neergepend
oases zijn blijvend maar
ook zij kennen schaarste
aan kwaliteit en talent

pas als jij
de bril hebt afgezet
jezelf weer bloot durft
te geven komt in je ogen
het salomonsoordeel tot leven

Door wil melker op 04-10-2018 om 05:24 0 44
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Scherpt het verschil

zij priemt haar
kleine stralen
door gaten in
het wolkendek om
toch schaduwen voor
even te laten leven

juist in dat
contrast scherpt
het verschil zie je
hoe bestaan naast
dood verder gaat en
uitgelicht kan worden

niemand kent
de choreograaf van
dit gebeuren en toch
zal iemand daar in zijn
verantwoordelijkheid
om juichen of treuren

Door wil melker op 03-10-2018 om 05:26 0 39
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top