Siert je gezicht
op de vroege morgen
heb ik je lach
al zien ontluiken
in de opkomende zon
nog dromen
je ogen op kleine
bogen ochtendlicht in
het vergeten van de nacht
pas als armen en
benen zich strekken om
de stramheid eruit te rekken
ben jij aan het ontwaken
jezelf af te vragen
wie of waar je bent
in de laatste film van gisteren
aan het end van het spel
een brede volle lach
siert je gezicht want ook
in dit gedicht is alle aandacht
natuurlijk weer op jou gericht
Door wil melker op 15-10-2018 om 05:10 0 1378
Reacties 💬
Er zijn nog geen reacties
Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.
Klik hier om meteen in te loggen.
Voer hieronder je gegevens in om in te loggen:
Nog geen account? Maak er dan snel eentje aan!
Gebruikersnaam of wachtwoord vergeten?