In nabeeld
zij had
lichtjes in
haar ogen die
nooit leken te doven
in nabeeld
gloeiden en ons
mateloos boeiden
omdat zij ze had
nog hoorde
je deuren
en de treden
van de grote trap
je dacht dat zij
beneden was
ging in controle
zachtjes kijken
maar er gaf
niemand thuis
in dit huis dat
toch zo eigen was
weer boven
zat zij voor
te lezen voelde
jij het warme bed
ze lachte toen
haar ogen keken
het voelde goed om
een geheim te delen
Door wil melker op 11-02-2020 om 05:05 0 982
Reacties 💬
Er zijn nog geen reacties
Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.
Klik hier om meteen in te loggen.
Voer hieronder je gegevens in om in te loggen:
Nog geen account? Maak er dan snel eentje aan!
Gebruikersnaam of wachtwoord vergeten?