voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Het zeebanket

wij sprongen
over golfjes muziek
die uit een zee van
instrumenten kolkten

in ijle tonen
verhieven zich brekers
kleurde geluid zijn
hemelsblauwe varianten

om daar nog
overheen te dansen
was teveel gevraagd
toch verlokten zij nog vaag

uit het grijze groen
van ondermaanse
kraamkamers werd het
zeebanket op ijs geserveerd

het spel van net en vangst
hoort bij het zeemanslied
dat haring zingend kaakt en op
de veiling zijn besomming weet

wij proefden op
het strand dit groots
gebeuren zagen de zee in
haar muziek naar eb verkleuren

Door wil melker op 14-10-2018 om 05:24 0 24
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het vertegrijs

ik zag het vertegrijs
langzaam witten
lengte krijgen door
hun hoge muts

waar eerst geruis een
mompelend karakter had
kregen klinkers vocaal de
overhand in licht vibreren

het schuifelen had
eindelijk een slepend
gaand ritme gekregen waar
voeten kilometers vreten

hun toortsen waarvan
de vlammen mantra's
flakkerden in tegenwind
schoven als vurig lint voorbij

af en toe weerkaatsten
blikken een stukje
communicatie flikkerend
in tegenlicht naar mij

nog is de massa anoniem
gebleven verpakt in strakwitte
eenvormigheid hun impact is
afschrikwekkend stil gebleken

Door wil melker op 13-10-2018 om 05:28 0 24
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Vlakte der geesten

ik heb ze
mijn ogen laten zien
hun blikken gekruist
zonder enig vooroordeel
ik wist waar zij woonden
maar ze gaven niet thuis

wij hebben samen gesproken
woorden gewisseld met
uitleg emotie en pijn
dachten elkaar te verstaan
maar in de laatste conclusie
overheerste hun lijn

ben weer alleen
op de vlakte der geesten
waar wijsheid verblijft
wie zal nog iets voor mijn
visie geven nu ik de mening
van veel anderen weet

toch heb ik in de
uitstralende kou van een
donker afwijzend heelal
mijn zaden gezaaid de voren
geprepareerd want ook vrede
zal ooit ontkiemen is mij geleerd

Door wil melker op 12-10-2018 om 05:20 0 24
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Zonder spirituele hand

ik ben ongeweten
vaak verdwaald geweest
zonder richting lopen en
maar hopen op een veilig
plaatsje voor mijn geest

daar in geborgenheid
alles even loslaten
dat mij gevangen heeft
in het web dat leven mij
al die jaren heeft voorgezet

ik beliep kleverige draden
zonder spirituele hand
de leegheid was onthutsend
met uitzicht op het gebeuren
van de zo verfoeide zelfkant

van emoties verstoken
gleed ik gezichtloos voorbij
het negeren heeft mij tot
op het bot gebroken alle
rekeningen waren voor mij

hoe voorzichtig ik ook
groef naar flinters aandacht
die ik vond in streepjes
koestering van licht en zon
het was mij nooit genoeg

kwetsbaar heb ik mij
neergelegd in overgave aan
hen die mijn leven maakten
de kortsluiting tussen lichaam
en geest heb ik hen al vergeven

Door wil melker op 11-10-2018 om 05:34 0 26
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Taal van de tijd

nog is de taal
van de tijd actueel
als ik in je ogen kijk
en sprakeloos ben

we kennen de blikken
van eeuwen geleden
nog steeds waren hun
mysteries rond in heden

waar is de lach
waarmee eva ooit adam
de les las over de prijs van
het paradijs met appel en slang

nog worden mannen
verliefd op de magie die
hangt rond de lippen van
mona lisa stralend op doek

dat is het bestaan
van de ziel die het
hart op de tong heeft
beseft dat kunst liefde heet

Door wil melker op 07-10-2018 om 04:49 0 29
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De toekomstbank

wij zijn niet
in verrukking
weggehuppeld
uit de bloemenwei

maar bloeien
in het schema van
het stuifmeelproject dat
door de werkbij is opgezet

wij hebben onze genen
diep verankerd in de
toekomstbank met het
groene aandeel bij de hand

onze zielen zijn verpand
aan het scheppingsparadijs
ook daar kunnen wij talenten
voor de toekomst kwijt

weer genoten wij in de
bloemenwei een zomers record
veel veranderingen komen eraan
zij zullen steeds sneller gaan

Door wil melker op 06-10-2018 om 04:47 0 32
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Langs duisters donker

ik speelde met
donker maar
verveelde me
met licht ben ik
haar te lijf gegaan

erin gedoken
heb van het
samenzijn
meer dan
intens genoten

want donker
werd duister
kil en gemeen
in ruimtes waar
licht nooit verscheen

verbleef in een
zompige laag
van bestaan zonder
de mogelijkheid
er ooit uit te gaan

geen verlangen
toekomst of hoop
met tijd als dikke
ziekmakende
verstikkende stroop

toch wist ik te vonken
ontsnapte langs
duisters donker
herkende in de tunnel
van licht mijn eigen ik

Door wil melker op 05-10-2018 om 05:15 0 33
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het salomonsoordeel

je straalt autoriteit
en deskundigheid uit
met je mysterieus
donkere multifocaal
ontspiegelde poëziebril

ja zo zie ik je graag
met van spanning
iets geopende lippen
die in volle concentratie
aan de woorden nippen

na een eerste lezing
de bevrijdende lach
die ik nooit mag duiden
als dat ook jij in vele
zinnen het wonder zag

want fata morgana's
zijn er genoeg neergepend
oases zijn blijvend maar
ook zij kennen schaarste
aan kwaliteit en talent

pas als jij
de bril hebt afgezet
jezelf weer bloot durft
te geven komt in je ogen
het salomonsoordeel tot leven

Door wil melker op 04-10-2018 om 05:24 0 36
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Scherpt het verschil

zij priemt haar
kleine stralen
door gaten in
het wolkendek om
toch schaduwen voor
even te laten leven

juist in dat
contrast scherpt
het verschil zie je
hoe bestaan naast
dood verder gaat en
uitgelicht kan worden

niemand kent
de choreograaf van
dit gebeuren en toch
zal iemand daar in zijn
verantwoordelijkheid
om juichen of treuren

Door wil melker op 03-10-2018 om 05:26 0 30
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Emotievolle flash

onzichtbaar
wordt ons leven
steeds geflitst tot
een emotievolle flash

zij structureren
ongemerkt beelden
voor een altijd
parate play back

verschillen worden
snel gefotoshopt
naar laatste actualiteit
om bij de tijd te zijn

zo werkt en speelt
het onderbewuste dat
handvatten geeft om de
volheid van leven te benutten

Door wil melker op 01-10-2018 om 04:30 0 32
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Tegenover elkaar

ik hoorde vele woorden
las werelden in verhalen
maar kon de boodschap
in je ogen niet vertalen

altijd samen in ontdekken
van magische en mystieke
plekken zonder ook iets over het
bestaan van onze ziel na te gaan

wij zijn deel van aard en
universum maar kunnen niet
eens begrijpend communiceren
door het raken van je hand

waar zijn wij in plaats van samen
tegenover elkaar gaan staan
daar heeft het goed beter best onze
maatschappij en leven totaal verpest

Door wil melker op 30-09-2018 om 05:38 0 38
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Apocalyptische brokken

zacht druppelen stemmen
tussen stukjes regen
hun eentonig verhaal
over hoe alles samen gaat

door verschil van
intonatie en de diverse
frequenties van het bijgeluid
blijft spraakverwarring uit

naast stemmen
vlagen emoties met een
verschillende intensiteit
ad hoc door wind gespreid

in een onbewust weten
zijn wij gevoelig voor
stemming en sfeer al lijken
wij dat al jaren te zijn vergeten

onbevangen stappen wij
zomaar het licht tegemoet
vervuld van eindeloos vertrouwen
continuïteit voelt altijd goed

en toch als tweeduister
de elementaire krachten
laat schokken zit het universum
met apocalyptische brokken

Door wil melker op 29-09-2018 om 04:42 0 31
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De jonge god

een handvol roze
in mijn blonde haar
het is slechts een gebaar
om even anders te zijn

ik was al
asymmetrisch geknipt
maar die move gaf niet
helemaal de juiste klik

na generatieslang
dezelfde kledinglijn te
moeten volgen worden we nu
onder nouveautés bedolven

ook lichaam en gezicht
ontkomen niet aan tal
van ingrepen op esthetisch
en cosmetisch gebied

nog mag ik mezelf zijn
aan mijn lijf geen polonaise
wel een veelvoud aan bewegen
de jonge god komt u wel tegen

Door wil melker op 27-09-2018 om 05:24 0 40
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Ongebogen

zij ving
de zielen
met haar ogen

ongebogen
betraden zij
sereen de kring

waar waardering
en respect
de basis legden

voor hun
toch best heel
ingewikkelde werken

voor het samen
waren al snel de
werelden te klein

in onbekende universa
bleken ongekende
perspectieven te zijn

maar het werk
van alle dagen kwam
steeds meer handen vragen

door het samen dragen
bleef er nog tijd om blij te zijn
in het grote wolkenfestijn

Door wil melker op 26-09-2018 om 04:13 0 32
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Kantelen der seizoenen

zwaar bonkten
woorden met
opgekropte emoties

de luchten waren
niet geklaard door
botsende negoties

het was er heet
aan toegegaan geen
duimbreed werd cadeau gedaan

koppigheid heeft
standpunten verhard die
door jaren al waren ingesleten

als blikken konden doden
met voorbedachten rade
zouden zij hier niemand sparen

weer zijn zij uiteengegaan in
het kantelen der seizoenen op deze
oogst zal niemand zich beroemen

Door wil melker op 23-09-2018 om 05:00 0 46
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Lichtjes rood

ook vandaag
heb jij het zonnetje
weer gevangen

haar stralen
kleuren zacht je
wangen lichtjes rood

toch stormt
de eerste herfst
al in je ogen

gaan hoofd en haar
onder een straffe
tegenwind gebogen

voor dit geweld
zal zomer niet
zomaar wijken

zij komt met
druppels als applaus
af en toe nog even kijken

Door wil melker op 22-09-2018 om 06:14 0 31
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

In tegenlicht

je spiraalde hoog
als spiegeling
de breuk voorbij
om in tegenlicht
van scherven
splinterend te doven

jij was
in sierlijk glas
gevangen licht
dat zonder zicht
in de greep van
kunst geblazen was

een schicht
die flitste in
een werveling
van lucht die door
een sterveling ooit tot
schoonheid was gezucht

Door wil melker op 21-09-2018 om 05:12 0 34
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Wilde bloemen

ik wist je magie
als warm schild in
een kil openende wereld

voelde in je mystiek
blijde oplichtende
klanken naar boven

weinig van het zwaar
beladen niet weten
of het droeve vergeten

mag ik in jouw
voetstappen treden
hoop zaaien in het heden

nog kijken wilde bloemen
mij stralend aan want die
weg zijn wij al eens gegaan

dit zaad restaureert uit de
dood die zeker gaat komen
een nieuwe wereld vol dromen

Door wil melker op 20-09-2018 om 05:19 0 34
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Naadloos gelast

jij balanceerde
vliegensvlug op het
scherp blinkend staal

waar links en rechts
nog schreeuwden bedong jij
een respectvol onthaal

de hete kolen
had jij al tijden lang
ver achter je gelaten

zij schroeiden slechts
de uitglijders die jouw
jeugd had nagelaten

wat jij verbonden hebt
is naadloos gelast
met meervoud aan kracht

tot ver in de lopende
tijd zal dit uniek samengaan
zichtbaar blijven bestaan

Door wil melker op 19-09-2018 om 04:44 0 30
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Ovationeel applaus

juist in eenvoud
zingt religie
zijn aanbiddingen

waar psalmen
en litanieën het
barokke doet missen

zo spijkeren alle
stukjes cultuur hun
melodieën aan de muur

compleet met kleding en kleur
in een extravagante
opleving van beweging

zodat ook ritme en stijl
de handen op elkaar krijgen
in een ovationeel applaus

in verbinden voelen
de kinderen van het volk
zich eindelijk weer thuis

ja waar zij leven
met ouders familie
op eigen grond en huis.

Door wil melker op 18-09-2018 om 04:43 0 39
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top