In arrogantie

ik heb
grijze plukjes
uit de lucht
gehaald

het sombere
uit wolken die
regen en donkerte
bevolkten

er kwamen
spikkels blauw
en licht die door
zon werden gewit

tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent

wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie

nooit zal aarde ons
universum verlaten
maar in de nieuwe
blauwdrukken

zitten voor de mens
geen gaten die plaatsen
waren in arrogantie
te hoog gegrepen

Door wil melker op 17-02-2023 om 03:13 0 557
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
Doorsturen per e-mail

Reacties 💬

Er zijn nog geen reacties

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.
Klik hier om meteen in te loggen.

Voer hieronder je gegevens in om in te loggen:



Nog geen account? Maak er dan snel eentje aan!
Gebruikersnaam of wachtwoord vergeten?

naar boven
top