In vervreemding
als de schemer
zich verdiept
heeft dat altijd
iets mystieks
hoor ik stilte
voel hoe licht en
donker zich bewegen
in hun strijd om leven
proef droefheid
van melancholie
omdat ik weer
het spijtig einde zie
van wat een mooie
dag ons bracht
aan zonnepracht
in prille lentetooi
nu verduisterd door
het holle van de nacht
in vervreemding kijk ik op
weet dat de avond warm lacht
Door wil melker op 07-03-2016 om 05:04 0 1958
Reacties 💬
Er zijn nog geen reacties
Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.
Klik hier om meteen in te loggen.
Voer hieronder je gegevens in om in te loggen:
Nog geen account? Maak er dan snel eentje aan!
Gebruikersnaam of wachtwoord vergeten?