voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Medeleven

langzaam schoven muren
in vervreemding nabij
nog had ik perspectief
maar een diepe angst
nam plotseling bezit van mij

ben naar buiten gegaan
onder de beklemming vandaan
maar niemand keek me aan
allen op pad naar hun doel
in een strak afgemeten pas

ik stond daar alleen
het spel dat zij speelden
was mij onbekend maar
zij waren met velen
inwisselbaar zonder end

er zat geen leven in dit
maatschappelijk bewegen
slechts hout en steen
als restanten uit het vergaan
van een ooit vorig bestaan

dit schouwspel baarde
mij angst voor een desolaat
leven door de medemens vergeten
ik had schaduw en als hoop de dood
die mij glimlachend medeleven bood

Door wil melker op 17-10-2017 om 05:09 0 22
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Als in deja-vu

ik zag
grijze wolken
roodstrepen door
ondergaande zon

lachte
naar de golven
zij krulden licht
vonden mij niet dom

ik speelde
zomaar op het strand
als volwassene met
water en rul zand

joeg wat schelpen
door de zilte wind
met handen in
gebaren van een kind

uren heb ik
mij vermaakt
tijd heeft me voor
dit even niet geraakt

herboren ben ik
later teruggegaan
belde licht
verwonderd aan

het huis lachte
als in deja-vu
ik vroeg vriendelijk
verbaasd ben ik er nu

Door wil melker op 16-10-2017 om 05:43 0 32
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het mentale pantser

het gonst
voel de trekkracht
van vele geesten

mensen
wirwarren in
besluiteloosheid

er is geen strakke
energiegerichte
daadschap streep

wel een kakofonie
van speldenprikjes
die ontladen in de geest

zij bouwen
spanning op waarin
ik niet kan blijven

ik vlucht
wat schielijk weg
van al die lijven

de druk neemt af
voel mij leeggezogen
omdat kracht is afgetapt

een dagje stad
het mentale pantser dat
nergens in de verkoop was

Door wil melker op 13-10-2017 om 05:27 0 31
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Marionet

jij holt maar door
neemt niet eens de tijd
om even te rusten
in zuchtend jezelf zijn

getrapt in de val
van weten is macht
zonder ontzag voor
de balans in het leven

ja hoofdzaken vergeten
in dansen aan touwtjes
door anderen gegeven
ter volmaking van hun web

zij spinnen garen
uit jouw spel als marionet
halen je in als jij vertraagt
en je targets niet meer haalt

Door wil melker op 11-10-2017 om 05:29 0 36
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Vaak vlamt rood

ik ben al
een tijdje vergeten
de stenen te raken

hun krachten te voelen
verhalen te horen over
hoe zij ooit werden geboren

ook hier delen zij ongewild
in de spanning van leven
al zijn zij verstild in bewegen

waar steen en glas
versmelten kleuren lijnen
het intense lijden aan elkaar

vaak vlamt rood
de nood van te veel energie
geeft daar haar pijnen bloot

in variaties blauw
snijdt heldere kou
uit ijstijden ons tegemoet

groen noorderlicht is
gestift in brekend zicht
scherft zijn dansende groet

ik hoor het
zachte fluisteren
onder mijn warme handen

wij hebben elkaar gevonden
hun elementaire bronnen
zullen eeuwigheid branden

Door wil melker op 10-10-2017 om 05:11 0 39
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Logistiek raakt in paniek

ik heb vergeleken
mierenhopen bekeken
de stukken land die
zij bestreken voor
een krioelend bestaan

mensen als olievlek
de grond wordt omgezet
in een productieproces
dat honger moet stillen
variatie door mechanisatie

de logistiek raakt
in paniek door de
snelle vlucht naar de stad
waar alles zich samenpakt
zonder privacy en cultuur

de cirkel is weer
compleet en wij hebben
dat ooit geweten in
ons micro samenleven
maar dat is allang vergeten

nu is de trend mondiaal
de conglomeraten zijn
onbeheersbaar geworden
binnenlanden zijn leeg
niemand weet of hij morgen eet

Door wil melker op 08-10-2017 om 06:03 0 43
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Zonder gezicht

ik zwaai
naar het licht
achter me volgt
de schaduw
nog zonder gezicht

pas als ik kijk
mijn handen
laat zakken
is er weer de
oude egaliteit

toch heb ik
gezien waar zij
is verdwenen door
aarde en stenen
finaal terug naar af

om weer
te verschijnen
als licht wordt
geblokkeerd en
energie is geabsorbeerd

Door wil melker op 07-10-2017 om 05:01 0 41
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Toevallige incidenten

soms zijn wij de
logische verbanden
heel diep van binnen kwijt

in ervaren dat
denken niet meer zijn
hand reikt aan onze zinnen

wij de wereld
gaan beleven als
toevallige incidenten

waarbij oorzaak
en gevolg bestaat uit
niet gekoppelde momenten

in blokkeren
proberen we de flow weer
op het goede spoor te krijgen

rangeren zal
nog moeilijk blijven
omdat overzicht ontbreekt

lichten gaan pas
op groen als onze innerlijke
verbanden het weer doen

Door wil melker op 05-10-2017 om 05:31 0 59
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Zonder franjes

bijna fluisterend
hoorde ik zacht
stilte spreken

een vreemde stem
die ik toch ergens
uit verleden kende

hij intoneerde
met bekende klank
dat schiep een band

ik voelde hoe
hij mijn herinneringen
vluchtig passeerde

probeerde de echte
waarheden zonder
franjes te etaleren

ik wist het
zwarte gat dat ik
altijd verborgen had

omdat ik de diepte
niet kon bereiken
zonder zelf te bezwijken

zijn woorden werden
spoken die ik gelukkig
dit keer niet heb gesproken

Door wil melker op 02-10-2017 om 04:53 0 61
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Raakte aan

stil waren
structuren in balans
je hand reikte

raakte aan
in de chaos die volgde
was het met de rust gedaan

paniek en schrik
volgde je blik naar
de gekneusde onderdaan

wat jaren stil
gehangen had volgde
nu de zwaartekracht

de potentie die
in ophang was verleend
viel op je grote teen

nog ken ik
de afloop niet maar de
artsenpost geeft goed repliek

Door wil melker op 01-10-2017 om 06:08 0 69
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De apocalyps

jij sloeg
de bladzijde om
zag nog net
de flits van de
laatste waterstofbom

weg was de wereld
ontdaan van natuur
en het beetje cultuur
dat wij in vele generaties
beschaving hadden vergaard

verdwenen de muur
van het huis dat
onderdak bood aan
een knus en vooral
liefdevol leven thuis

het was geen vertwijfeling
maar een zeker weten
jij hebt het boek
tot deze bladzijde gelezen
de omslag was het moment

in de apocalyps
doken planeten voorbij
vrij van hun interstellaire
banden niet meer gespannen
in de ooit kosmische balans

alleen in zwarte gaten
verscheen het hemelse licht
van het heelal grote theater
waar goddelijk bazuingeschal het
geluid overstemde van de laatste knal

deze apotheose
had zijn oordeel al gegeven
in het eindige leven viel daarover
niets meer te lezen in de blanco
a-viers die als epiloog resten hier

Door wil melker op 30-09-2017 om 04:59 0 66
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een fraai decor

ik wist de laatste
stralen te vangen
van de laagstaande zon

verzamelde schaduwen
die de lengte van dagen
een ander aanzicht gaven

later ontwaakten kleuren
in de zachte avondgloed
door oplichtend zonnebloed

herfst had zijn tapijt
al uitgerold toen wind
de bladeren had neergevlijd

een fraai decor waar kleur
en schaduw elkaar mijden om
het duister van nacht te bestrijden

Door wil melker op 28-09-2017 om 05:30 0 47
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

In ochtenddauw gerijpt

door een vlaagje nachtvorst
schitteren weer mijn parels
in ochtenddauw gerijpt

ik kijk tevreden
naar mijn vele draden
die zeshoekig zijn gespreid

heb mijn vriend
de wind gevraagd uit
welke hoek hij vlaagt vandaag

dit samenspel bepaalt de
plaats en grootte van het web
waar ik mijn trekdraad heb gezet

ik lach naar de eerste
zonnestralen die mijn juwelen
laten flonkeren na het donkeren

hoop op een smakelijke buit als
de insecten zijn opgewarmd en
rustig vliegend worden aangelijmd

Door wil melker op 25-09-2017 om 06:10 0 68
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Bloot komend gevoel

ik heb het proces
van vervlechten
gestopt door onthechten

rustig pluis ik
mijn netwerk tot rafels
zonder iets te vergruizen

weet dat ieder contact
nog bruist van emoties
in bloot komend gevoel

waar oppervlak lacht
huist onderhuids
nog altijd onzekerheid

want ook vandaag
sluit geen enkele
toekomst definitief uit

Door wil melker op 24-09-2017 om 05:15 0 62
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Kringloopt bestaan

ik zoek niet
de rust van het graf
wel het wiegen van
lange halmen en
bloemen in het gras

zij hebben dood zien
passeren in droefheid
en rouw konden zich
pas profileren in lente
na verdwijnende kou

samen zien wij bekenden
zij ordenen het groen
tot weer een keurig graf
waarvan de inhoud
op de eeuwigheid wacht

in dit schisma
van leven en dood
kringloopt bestaan
van geboren worden tot
een weer ter aarde gaan

Door wil melker op 23-09-2017 om 05:10 0 65
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Zijn charisma volgen

zal ik in alle
zelfverantwoordelijkheid
mijn machten overdragen
aan hem die mij genade biedt

zijn charisma volgen
op de wegen die schrift
en exegese in heilige
boeken hebben neergelegd

ik twijfel aan het
perspectief dat offers
vraagt en gehoorzaamheid
eist in het dagelijks bestaan

ik voel nu al de strijd
in mijn lijf als keuzes
door anderen zijn gemaakt
weet mij dan het zwarte schaap

ik ga mijn lot
in eigen handen nemen
leven met mijn medemens door
elkaar weer liefde en respect te geven

Door wil melker op 20-09-2017 om 05:50 0 66
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Archeologisch

ik heb je opgegraven
onder vele vreemde
aardlagen en nog
goed geconserveerd

de tijd gaf mij de
spade aan om veertig
duizend jaren de
geschiedenis na te gaan

zocht en vond
een tropisch regenbos
nog gaaf onder een
ontdooide permafrost

een ijstijd van eonen
gaf zo lucht aan dromen
over de opstanding van
het eeuwig regenwoud

archeologisch zijn wij
geen maatstaf voor
ontwikkelingen in de tijd
overleven is ons enige beleid

Door wil melker op 19-09-2017 om 06:17 0 61
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Luwt de scherpte

ik weet
dat de zon
licht zal baren
helaas nog steeds
op de verkeerde aarde

hier dwaalt
schaduw tussen
grijs en zwart
voel me verloren
zonder enig contrast

alleen de maan
geeft gelig zicht
heeft zich geprofileerd
in tweedehands
wederkerend schijnen

zij luwt de
scherpte van dit
ondoorzichtig bestaan
terwijl ik in het volle
licht vooruit wil gaan

Door wil melker op 18-09-2017 om 05:14 0 60
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Stukje zekerheid

mag ik nog een
stukje zekerheid
waar kracht en lach
al jarenlang façade zijn
in toenemende pijn

fragiel balanceer ik
op dat evenwicht
kijk in de verte naar
het perspectief dat ik
ooit droomde en nu zo mis

met cape en
baret heb ik mij
waardig neergezet
kleur woorden
op het blanco doek

maar het is niet
genoeg om als poëet
mensen te onderwijzen
zij willen contact en liefde
vooral in echte bewijzen

heb mezelf weggedaan
in goede doelen
aan de overkant
gelukkig ben ik hier
nog overeind gebleven

maar mijn zekerheden
zijn verdwenen
dwaal rusteloos rond
zoek houvast mag ik
vandaag jouw blijde lach

Door wil melker op 17-09-2017 om 06:28 0 69
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Hollandse bloemen

ik heb de
hollandse bloemen
in de wei zien verschralen

het speelse palet
van vroeger kunnen zij
al lang niet meer halen

ook in de sloten
zijn vele exoten bezig
aan hun vraatzuchtige mars

het lokale leven wordt
door import uit subtropische
streken ernstig verzwakt

de diversiteit in mensen
leek ooit een winst die je
niet op zwarte scholen vindt

vrijheid van keuze wordt
daar door religie bepaald
integratie heeft vreselijk gefaald

Door wil melker op 16-09-2017 om 05:24 0 58
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top