voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact
help

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Een plekje op de aarde

een plekje op de aarde
heb ik heel lief
niets is me liever dan deze plek
in het park waar zoveel dieren lopen
hoe vaak was ik 's morgens
vroeg niet op deze plek
ik noemde het liefste bokje
met de barnstenen oogjes rosa
en verwende haar met
suikerklontjes
de ezels waren ook zo lief
theodo'r was het liefste
hun zachte snuit zo lief
en ze waren ook dol op
suikerklontjes
ja, er waren nog heel veel
andere dieren
ja, die morgens waren heel mooi
en zal ik niet gauw vergeten.

Door berberhendrikaberthie op 28-03-2017 om 15:09 0 139
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Bomen in de winter

De bomen, eerst zo diep vernederd
door de herfst, die hen kaal had gemaakt,
dragen nu de glinsterende sneeuw
als een koningskleed op hun armen.

Waren zij eerst nauwelijks zichtbaar
tegen de spookachtig grauwe lucht,
nu wuiven ze alle kanten uit
met hun vingers vol diamanten.

Door Serval op 13-01-2017 om 15:48 0 272
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Voorjaarsoase

ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op het oneindige meer

langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf

het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn

het sombert in deze
donkere dagen voor kerst
winter blijkt een fata morgana
maar mijn voorjaarsoase is echt

Door wil melker op 13-12-2016 om 04:37 0 299
  • 4.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Vredige winterdag

de winter hoeft niet zo erg te zijn
vandaag geeft de hemel zichzelf ten geschenke
door in effen blauw te verschijnen
de vogels die zich 's zomers verstoppen
zijn zichtbaar op de kale takken
ze laten het rondvliegen over
aan de zoemende helikopter
die het fort bewaakt van de AIVD

Door Serval op 07-12-2016 om 21:27 0 284
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Litanie

als je nichtje naar mij kijkt
zacht en ondoorgrondelijk
mis ik jou

als ik een ander in mijn armen neem
haar teder kus en streel
mis ik jou

als de wekker rinkelt
en het verder stil blijft
mis ik jou

als mijn kleren niet gescheurd zijn
en mijn huid geen krab vertoont
mis ik jou

als de afwas eerder klaar is
en het huis wat vlugger schoon
mis ik jou

als er niemand naar mij uitkijkt
naar mij toeloopt bij mijn thuiskomst
mis ik jou

als ik ongestoord kan bellen
en elk voorwerp op zijn plaats blijft
mis ik jou

als niemand met lawaai mijn aandacht eist
als er niemand op mijn schoot zit
mis ik jou

maar ook zonder wat ik net genoemd heb
met vijf poezen om mij heen
mis ik die mijn enig kind wou zijn

Door Serval op 03-12-2016 om 17:45 0 287
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Aan het eind

zo statig gleed hij over 't grijze water
verheven boven het gekwaak

nu ligt zijn slappe hals in vouwen op de oever
het grauwe water kabbelt rustig voort

duisternis bedekt de aarde
die woest en ledig wordt

Door Serval op 02-12-2016 om 15:57 0 303
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Verzoek aan de winter

Koning Winter, kom toch gauw
en stol mijn tranen tot ijs.
Een wereld kil en kaal en grauw
is voor mij een paradijs.

De zon, die mij nog dagelijks tart
tot leven, liefde en lijden,
wordt afgewezen door mijn hart,
dat onrust wil vermijden.

Koning Winter, breng toch sneeuw.
Kom mij daarmee begraven.
Mijn requiem zij het geschreeuw
van kraaien en van raven.

Door Serval op 24-11-2016 om 16:01 0 293
  • 5.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

De laatste gang

met stramme pootjes strompelt hij de bus in
wat grauwe krullen op het broos skelet
de blinde ogen op hetzelfde punt gericht

de vrouw gaat zitten bij een raam
en laat hem op het middenpad
waar hij omvergelopen wordt door grove benen

de vrouw poetst ijverig een vlek weg op de ruit
als om een laatste streling te vermijden

dan loopt ze naar de uitgang en zegt kom
gelaten wankelt hij de treden af

thuis til ik een voor een mijn poezen op
en koester ze langdurig in mijn armen

Door Serval op 21-11-2016 om 15:20 0 322
  • 5.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Salome

ze groet me met een sierlijk sprongetje
haar kopje vult de holte van mijn hand
alsof het hiervoor is geschapen

twee stukjes barnsteen in fluweel
voeren mij met hun geflonker
diep in een oeroud toverbos
waar niet wordt gekweeld en gekwinkeleerd
maar in alle bomen gesnord

Door Serval op 19-11-2016 om 21:05 0 359
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Vlekje

ja we hebben een heel
lief konijntje vlekje
ze ziet er prachtig uit
beige wit en grijs.
haar neusje gaat maar
op en neer.
zo een grappig gezicht.
ik denk dat hij goed kan
ruiken
we zijn allemaal heel blij
met haar
en ze heeft gezelschap
gekregen van een kaviaar
ja, ze kunnen het heel goed
met elkaar vinden.
wat is dierenliefde toch mooi,
mensen die er niet goed voor
zorgen zijn niet goed
een diertje is zo kwetsbaar.
en we moeten wel van ze houden.

Door berberhendrikaberthie op 16-11-2016 om 19:08 0 324
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De vrije hand

de meeste bomen
willen enkel bos
laten hun zaden los
dicht bij de stam

groeien samen tussen
beschuttend struikgewas
in eerste levensjaren
later snel naar hogerop

zij ruizelen warmte
van de zomerwind
buigen voor de vlagen
als storm ze gaat plagen

vaak zonderen zich
wat exemplaren af
willen een ruimer bestaan
in hun gaan van wieg tot graf

zij markeren met
hun imposante omvang
de uitloop naar het land
geven wind weer de vrije hand

Door wil melker op 08-11-2016 om 05:09 0 297
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Vertraagt bestaan

fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is

wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd

nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang

steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt bewegen
waar eens de spirit was
wordt rust nu overleven

Door wil melker op 20-10-2016 om 05:40 1 335
  • 4.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Storm

Achter de betraande ruiten
worden de takken gekwetst door de wind.
Het is of de storm die buiten
woedt in mijn hart zijn oorsprong vindt.

Ik waande de storm al bedaard
en dacht dat de lucht zou breken,
maar nauwelijks was zij opgeklaard,
of ik voelde droefheid steken.

De storm die hoge bomen velt,
zal altijd weer gaan woeden.
En ook mijn hart wordt steeds gekweld,
al ben ik op mijn hoede.

Door Serval op 19-10-2016 om 14:53 0 318
  • 5.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Kinderspel

Lachend schoppen ze ertegenaan,
maar het spel verloopt wat stroef.
Kunnen klompen niet vlugger gaan
of is de bal niet glad genoeg?

De moeder fladdert om hen heen
aan de overkant van de sloot.
Ze vlucht weg voor een trappend been.
Het eendenkuikentje is dood.

Door Serval op 18-10-2016 om 18:50 0 349
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Gekooide duif

De oneindige hemel is zo dichtbij.
Ik wil mij daar snel naartoe bewegen
en voort blijven vliegen, voor altijd vrij.
Onbuigzame spijlen houden mij tegen.

De hemel is beurtelings blauw en zwart.
Ik druk mijn vleugels tegen mij aan.
Een vaag verlangen doortrilt mijn hart.
Ik buig voor wie mij niet laat gaan.

Door Serval op 17-10-2016 om 16:44 0 348
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Zeebanket

Durven ze niet rond te zwemmen
of hebben ze het opgegeven?
Ze scholen samen in een hoek,
als doden die in schijn nog leven.

Een aal ligt roerloos op een bodem
die nauwelijks langer is dan hij.
Een klant wil vis.
Daar komt het schepnet.
Alleen de dood maakt hen nog vrij.

Door Serval op 16-10-2016 om 15:56 0 343
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Hoogpolig herfsttapijt

het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren

maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen

geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurige herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen

nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht

zacht uitgespreid
tot een schitterend
hoogpolig herfsttapijt
waarin stilte warm rust

Door wil melker op 15-10-2016 om 05:39 0 339
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Hof van Eden

Hun ranke pootjes raken nauwelijks de grond
als zij zich in een kudde naar mij reppen.
Geduldig wachtend draaien zij om me heen
en beurtelings strijken ze langs mijn handen
tot deze zich ontvouwen voor een streling.

Zich niet bekommerend om goed en kwaad
weven zij gestaag een lome warmte
waarmee ze mij voorzichtig overfloersen.

De tijd verliest geleidelijk zijn greep.
Terwijl ik wegkruip in een grijze zachtheid
heb ik al spinnend aan mijzelf genoeg.

Door Serval op 14-10-2016 om 13:19 0 366
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Ontwenning

de blauwe sluiers die voor mijn ogen zweefden
lokten mij steeds sneller wervelend
om mij met kussen te verstikken

ik vluchtte onder geelrode bomen
waarvan de tintelende geur
mij na jaren van vergetelheid doorstroomde

Door Serval op 10-10-2016 om 17:44 0 329
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een vlucht in extase

ik drijf buien uiteen
men de wolken
tot zij uitgeraasd zijn
boven het vlakke land

span de wind
voor mijn wagen om
ze stormenderhand
weer op te jagen

bliksem licht op
als we de aarde raken
wielen aan bruggen
en kerktorens haken

donder rolt
bulderend door lagen
warme en koude lucht
een vlucht in extase

ik heb dit fenomeen
al eeuwenlang geschapen
als mensen goden vergeten
of de schepping mishagen

Door wil melker op 04-10-2016 om 05:24 0 335
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top