Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens!
Rat
Een rare combinatie,
Plezier en pijn,
Als ik aan het trainen ben,
Maar mezelf niet kan zijn,
Ik kan mijn ei niet kwijt,
Mag mijn frustraties niet uiten,
Omdat mijn coach,
Mij buiten zal sluiten,
Want het is jouw woord,
Tegen het mijne,
En dat ga ik niet winnen,
Want jouw woord is het zijne,
Ik ben echt niet de enige,
Die dit telkens zo voelt,
En denk dan ook niet,
Dat wij ingaan op wat jij bedoelt,
Want in ons leuke team,
Loopt een vuile rat,
Ondertussen weet ik,
Wij zijn die rat zat,
Die rat, die daar loopt,
Dat beest, dat ben jij,
En dat maakt ons,
Allesbehalve blij,
Dus begrijp mij nou eens goed,
Het is het woord van ons allemaal,
Tegen dat van jou en de coach,
Dat is waar ik van baal,
Pas je dan toch aan!
En let nou eens op!
Want zo loopt ons team,
Dus in het slob!
De strijd die er loopt,
Die ben ik echt zat,
En die verdwijnt alleen,
Tegelijk met jou, rat.
Strijd in mijn hoofd
De strijd in mijn hoofd,
Gaat verder, gaat voort,
Als ik het vertel,
Vindt men mijn gestoord,
Want de pijn die ik voel,
Doet meer dan verdriet,
Maar geloven gaat men,
Mij never nooit niet,
Maar de strijd die ik lever,
Die wordt niet gewonnen,
Maar door de mensen om,
Mij heen, is deze strijd begonnen,
Moet ik het zeggen,
Ja of toch niet?
Door deze strijd,
Komt steeds meer verdriet,
Geen vrienden meer over,
Geen die mij gelooft,
Niemand die bij me blijft,
Niemand die dat belooft,
Maar ik kan niet verder,
Niet op deze manier,
Want die strijd in mijn hoofd,
Is geen plezier.
Grauw en grijs
Alles loopt moeilijk,
Overal maar pijn,
Het is dan ook niet makkelijk,
Als je probeert jezelf te zijn,
Vervlogen is nu helaas,
Mijn kinderlijke onbevangenheid,
Het geloof in alles en iedereen,
Dat ben ik allemaal kwijt,
Als ik om me heen kijk,
Zie ik alleen pijn en verdriet,
Onder uitbundige vrolijkheid,
Maar dat is niet wat jij ziet,
Jij ziet alles vrolijk,
Overal veel kleuren,
Nooit wat grijs,
Er kan niets gebeuren,
Ik zie het somber,
Alles zwart en grijs,
Niets uitbundig,
De sombere levensreis,
En dan wens ik weer,
Onbevangen als een kind,
Dat vrede en vrolijkheid,
Van de somberheid wint,
Want de wereld die ik zie,
De wereld van verdriet en pijn,
De grote grauwe wereld,
Mag er voor niemand zijn,
Hoe zonde
Geef niet op, is wat ik jou wil zeggen.
Je kan het bijltje er niet zomaar bij neerleggen.
Weet je hoeveel mensen er geven om jou.
Hoe zonde, als je het niet eens proberen zou.
Ik weet het, het is moeilijk, het is een hele strijd.
Maar probeer het lieverd, anders krijg je zoveel spijt.
Geef niet op.
Geef niet op, in deze strijd!
Anders raak je straks alles kwijt.
Want wie opgeeft, heeft verloren.
Dat is niet wat jij wil horen.
Daarom zeg ik nu, zet door!
Ookal denk je, waar doe ik het voor.
Er komt een andere tijd.
Aan het eind van deze strijd.
Het zoute water
ik voel de zee over m'n polsen.
het zoute water prikt.
ik weet niet wat er gebeurt.
ik droom weer
de zee is de ijzerdraad die over m'n polsen snijdt
het zoute water is de pijn,
waar ik heel de tijd tegen strijd
Uiten
Ik weet niet wat het is maar soms kan ik mezelf niet uiten,
Vele opgekropte dingen van binnen willen naar buiten.
Het vreet me op van binnen en ik kan mezelf niet vinden,
heerst er veel onrust en van buiten uit ik stilte..
k zou dit anders willen maar ik praat er niet over
ik zou wel moeten, maar ik heb hier meer vertrouwen voor nodig..
Ik verberg het voor bekende al mijn stress en ellende en beschrijven
vind ik moeilijk dus hoe moet ik het zeggen..
het is een berg van obstakels geen lichtpunt te zien,
en zo zet ik een gezicht op en niemand ziet het verdriet.
Ik zit vaak in me eigen wereld en daar zit het probleem echt,
veel mensen om me heen toch lijkt 't of ik alleen ben..
opgesloten van binnen, gaat niet weg maar dat wil ik.
praten hielp maar met mate praten heeft geen zin meer.
Ik moet er mee leven gebeurtenissen uit het verleden,
niemand kan het wegnemen ze blijven me dwarszitten.
Me lichaam is net een cel, want het blijft maar vast zitten.
Geen recept of medicijn, hiervoor zijn er geen pijnstillers..
De thuissituatie is zeker niet altijd wat het lijkt,
met elkaar gezellig zijn, komt minder voor dan gezeik.
Ik vraag me af ben jij gelukkig? Ja, is wat je zegt.
Of leef je alsmaar in ontkenning en ben je dat niet echt?
En dat ik me niet goed kan uiten daar kan ik niets aan doen.
Ik ben zo'n type, jij ook? Dan weet je precies hoe ik me voel..
Ruzie
Wij gaan naar boven,
wij kunnen het niet aan
Weer dat geschreeuw,
een nieuw gevecht ontstaan
Wij houden onze oren dicht,
wij luisteren er niet naar
Weer dat geschreeuw,
weer dat comentaar
Wij rennen naar buiten,
wij rennen weg van hier
Wij zijn het zat,
wij willen plezier