Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens!
Vonkje licht
Wat kan het nog schelen,
Als zelfs dit niet wil,
Dit niet wordt gesnapt,
Wat dan te proberen?
Te doen alsof,
Alles dan altijd,
Maar weer goed komt,
Zonder paniek,
Te geloven dat,
Iedereen snapt,
Waar het toch maar,
Steeds weer om draait,
Hopend dat,
Dan heel misschien,
Een vonkje licht,
Te zien zal zijn,
Nu draait 't om mij
Heb je ooit wel het gevoel gehad dat niemand om je geeft,
dat je alleen voor de wereld staat en voor jezelf leeft?
Je mist hetgene wat je juist niet kwijt wilt
en als je stress hebt dan opeens staat de tijd stil.
Het leven is niet altijd wat het lijkt.
En als je terug kijkt op je fouten, wat heb je bereikt?
Niets, want je voelt je niet begrepen.
De fout ligt bij jezelf, maar wie gaat je vergeven?
En je voelt je zo vernederd en vraagt om vergeving.
Liefde ken je niet, alleen maar haat in je omgeving.
Slapen gaat niet, dus moet je maar opblijven.
Papa was er nooit, dus naar wie moet je nou opkijken?
Je bent alleen, er is niemand die je pijn begrijpt.
Ik rap m'n leven in een track hoop dat je mij begrijpt.
Kleine meid, ze had alles wat ze nodig had.
Maakte veel mee, maar liep het juiste pad.
Deed het goed op school, haalde goede cijfers.
Nu ik er aan denk, dat waren mooie tijden.
Eén gebeurtenis heeft alles veranderd.
Vanaf die dag, is alles nu anders.
Haar vader van haar weggenomen op die ene dag.
De blik in haar ogen, alsof ze vuur op water zag.
Verbannen van het mooie leven, waar gaat ze heen.
Schreeuwen naar aandacht, wie houdt haar op de been.
Toch moet ze verder, ze kan niet stil blijven staan.
Ze zou de confrontatie aan moeten gaan.
Staat alleen op de uitkijk, niemand die d'r begrijpt.
Alles lijkt zo moeilijk in het leven van mij.
Toch moet ik doorgaan, niet falen.
Ik zal mijn goals behalen.
Het draait nu om mij!
Pijn
Ik besef nu,
dat je moet doen wat je
HART
zegt en niet moet
vecht voor
IEMAND
die niet voor jou vecht
ik heb gemerkt dat je
HARD
moet zijn gevoelig zijn doet alleen maar
PIJN!
Vrolijk
Soms ben ik vrolijk,
Maar meestal niet,
En gelukkig is er niemand,
Die dat aan me ziet,
Want ik ga maar verder,
En zet steeds door,
Wil altijd de beste zijn,
M'n beste been dus voor,
Alles moet perfect,
Ik ren van hot naar her,
En het moet allemaal snel,
Want de tijd loopt verder,
Maar niet overal,
De tijd staat stil in mij,
Want daar is het een rotzooi,
Nee, daar ben ik niet blij,
Huilen heb ik allang verleerd,
Er staat een lach op m'n gezicht,
Die alles behalve echt is,
En brengt een duidelijk bericht,
"Ook vandaag lachend opgestaan,
En ik kan echt zo vrolijk zijn,
Want wat je dan ook doet of zegt,
Mij krijg je echt niet zomaar klein,"
Dus lachend loop ik door,
Weer een dag voorbij,
Een dag minder nog te gaan,
Een opluchting voor mij,
Ik ben nu al opzoek,
Naar dat nieuwe huis,
Een plek om te wonen,
Voor mij een thuis,
En over twee jaar,
Kan ik daar dan wonen,
Dat is iets bijzonders,
Een plek om van te dromen!
De dag zal niet bestaan
De dag dat ik bij jou zal zijn.
Zal nooit komen.
De dag dat je van me houdt.
Zal niet bestaan.
De dag dat we samen zijn.
Is allang voorbij.
De dag dat je mij een tweede kans geeft.
Heb ik al gemist.
De dag dat er tussen ons iets bijzonders gebeurt.
Zal overgeslagen worden.
Zal je ooit net zoveel van mij houden als ik nu van jou?
Droom
Lopend door straten,
Stil en verlaten,
Zin om ver weg te rennen,
Naar waar ze me niet kennen,
Door steegjes, wel tien,
Waar ze me niet zien,
Weg van dit nare leven,
Naar waar ze liefde geven,
Dromen doe ik veel,
Precies wat ik wil,
Weg hier en snel,
Uit deze hel!
Waarom
waarom zie je nou niet in dat ik je leuk vind?
waarom durf ik nou niet tegen je te praten?
waarom ben ik bang dat jij mij niet leuk vindt?
waarom zijn al die vragen nog niet beantwoord?
en waarom weet ik stiekem , dat jij bij mij hoort?...
Where are you?
Als tranen vallen
en liefde weggaat
Twijfel komt
en zekerheid je verlaat
Kan je alleen wachten
totdat 'hij' komt
en je weer heel maakt
Stille hoop
Er is niemand die weet wat ik voel,
Er is niemand die weet wat ik bedoel,
Er is iemand die het weten moet,
Er is iemand die is voor mij te goed,
Daarom durf ik het niet te vragen,
En kan ik alleen bij mijn enige echte vriendin klagen,
Ik weet zo raak ik haar kwijt,
En daarvan krijg ik spijt,
En toch,
Ook zij weet het niet nog,
Dat ik me voel, bij jou,
zo als ik me alleen kan voelen,
als ik zielsveel van je hou,
Ik denk aan jou dag en nacht,
Jij hebt mij in je macht,
Ik weet dat het niet waar is,
Ik weet dat ik het heb mis,
Maar toch heb ik nog hoop,
Op liefde van jou,
Omdat ik zoveel van je hou,
Ik weet die hoop is tevergeefs,
Toch heb ik hem nog altijd!
In die lange rij.
Zie je dat meisje daar?
Daar, vooraan in de rij.
Dat meisje daar,
Dat meisje lijkt op mij.
Zie je dat meisje daar?
Ze is bijna aan de beurt.
Ze heeft het zo moeilijk,
Maar er is geen moment dat ze zeurt.
Ze doet een stap naar voren,
Maar één woord voor zich: vrij!
Dat meisje daar,
Dat meisje lijkt op mij.
Ze rent vrolijk naar voren,
Niks kan er nog fout gaan.
Ze is trots op de mensen,
Die voor haar hebben gestaan.
Die mensen zijn vrij,
lieten hun angst bang zijn
En hun verdriet verdrietig,
Ze maakten zichzelf los van de pijn.
Zie je dat meisje daar?
Nee, dat kan ook niet.
Want ze maakte een eind aan haar angsten,
En een eind aan haar verdriet.
En daar gaat de volgende,
Zo gaat het de hele dag maar door.
Ik sta glimlachend toe te kijken,
En het lijkt alsof ik m'n naam hoor.
Kom maar, zegt een meisje.
Je kunt het wel, het doet maar even pijn.
Het was verleidelijk,
Om m'n angst bang te laten zijn.
De angst die me jaren lang weerhield,
Van de dingen die ik had gewild.
Maar zou er iets veranderen,
Had dat mijn honger naar liefde gestild?
Het was verleidelijk,
Om mijn verdriet verdrietig te laten zijn.
Om mezelf te verlossen,
Van de jarenlange onzekerheid en pijn.
Ik geef het niet graag toe,
Maar ik heb het niet gedaan.
Ik durfde het niet,
Om in die rij te gaan staan.
Mensen staren me aan en fluisteren,
dat ik er niet wilde gaan staan, in die rij.
Ik leek misschien op dat meisje,
Maar mijn leven is van mij.
Niet van mijn angsten,
Niet van mijn verdriet.
Ik blijf vechten,
En zo’n meisje verandert dat niet.
Dromen
Alleen zijn
met de waarheid
confronterend
maar goed
nadenkend
urenlang
tot je de waarheid gaat veranderen
dat is waar dromen begint
fantasievol
maar fijn
dromend
urenlang
tot je het gaat veranderen
steeds weer
tot je niet meer weet
wat de waarheid is
en wat je droom is
dus help me
met mijn dromen
waarheid te maken
dan maakt het niet meer uit
wat mijn droom is
en wat de waarheid
Spiegelbeeld
Ik loop door de gang
Bij de spiegel blijf ik staan
Ik ben een beetje bang
Maar toch kijk ik het spiegelbeeld aan
Ik kijk in haar ogen
Daar zie ik haar pijn
Ik zou haar tranen willen drogen
Vraag me af wie zou ze zijn?
Ik blijf naar haar kijken
Er is zoveel wat ik herken
Ik begin haar blik te ontwijken
Als ik me realiseer dat ik dat meisje ben
Dat meisje met die lieve lach
Die zoveel meer is dan de mensen zien
En ooit, dan komt er een dag
Dan komt ze naar buiten misschien
Zien jullie mij nog staan?
Jullie zijn toffe mensen, echt waar...
Maar voor mij is het echt over en klaar.
Zien jullie mij eigenlijk nog staan?
Of vinden jullie dat ik moet gaan?
Ik weet het nu echt niet meer...
Het komt allemaal op jullie neer...
Dus geef me weer allemaal een fijn gevoel!
Misschien krijg ik dan nog een lach op me smoel..
Op zoek naar goud
Ik ben groot
Maar niet oud
Ik ben aan het zoeken
Op zoek naar goud
Ik graaf een gat
Een gat in de grond
Ik was al aan het graven
Sinds de dag dat ik er alleen voor stond
Niemand keek naar me om
Niemand keek me aan
Ik was bang
Dat ik er alleen voor kwam te staan
Zonder vrienden zonder geld
Ga ik in het leven door
Tegenslagen zullen komen
Maar ik graaf altijd door
Graven tot het einde
En ooit zal ik het zien
Graven tot het einde
En ik vind wat ik verdien
Verlegen
ik zo rustig,
zit op een stoel daar.
van binnen barst mijn hoofd bijna,
springt het half uit elkaar.
als het dan moet komen,
ben ik misselijk jawel.
wil ik liever verdwijnen,
voel ik me niet lekker in me vel.
waarom bestaat het woord "verlegen"?
waarom kan dat niet weg?
daar door is alles anders,
daar door is het dat ik mijn grenzen dichtbij leg.
als ik ervan droom lijkt het me geweldig,
en ik denk,
het komt altijd goed.
maar als de tijd dichtbij komt,
weet ik even niet meer hoe het moet.
ik ken niemand,
gaat er dan door me heen.
ik voel me dan misselijk,
en helemaal alleen.
maar het komt goed,
het is altijd even wennen.
en daarom denk ik snel:
ik laat me gewoon niet kennen!
ik zal geven wat ik geven kan,
en kom vanzelf leuke mensen tegen.
het wordt een mooie tijd,
en ik gedraag me niet verlegen.
Ik dacht dat het over was
Jij&Ik
Ooit waren we samen,
Toen kwam zij,
Alles was voorbij.
Je kreeg iets met haar,
en mij was je vergeten...
Tenminste, dat dacht ik...
Want op een dag
kwam je naar me toe...
en zei ' I love you '
Maar alles was over voor mij..
Jij had me in de steek gelaten
en dat vergeef ik je niet meer!
Toch denk ik iedere dag nog terug
aan de momenten die we hadden...
want diep in m'n hart
hou ik toch nog van je...
Leven
Ik dacht dat het iets was met plezier,
Maar als ik om me heen kijk,
Zie ik alleen maar een wereld vol pijn,
Een wereld met verdriet,
In elk mens schuilt verdriet,
Zelfs in het jongste kind,
Sommige die erover praten,
Sommige die zwijgen,
Ging het verdriet maar weg,
Weg bij iedereen,
Dan zou geen enkel mens zelfmoord plegen,
Nee, dan zouden we allemaal gelukkig leven,
Kinderen die niet weten hoe om te gaan met verdriet,
Die denken dat niemand ze begrijpt,
Hun oplossing is het mes,
Snijden hun pijn weg,
En gaan door met leven,
Even vergeten ze alles,
Tot het weer begint,
Weer hun mes,
Maar dat is niet de oplossing,
Mensen moeten leren praten,
Praten over hun verdriet en leuke momenten,
Inplaats van het mes, pillen, touw, .. als oplossing te zien,
Alleen door behulpzaamheid, luisterend oor, vriendelijkheid, ...
Zal onze wereld beteren,
En zal niemand nog aan zelfmoord denken,
Dat is toch wat ik hoop en wil bereiken met dit gedicht
Masker
Het meisje met het masker op
Die werd zoals een ander dat wilde
Langzaam ging ze helemaal kapot
Als ze nu maar eens van zich af gilde
Het meisje met die donker opgemaakte ogen
Ogen waar al het verdriet in schuilde
Ze wist niet dat anderen tegen haar logen
Ze viel op haar knieën en huilde
Het liefst kroop ze tegen iemand aan
Iemand die ze kon vertrouwen
Iemand die haar zou helpen
Een nieuw leven op te bouwen
Maar ze had niemand om zich heen
Ze bleef het masker dragen
Ze sneed zich, voelde zich alleen
Ze sneed om de pijn binnenin te vertragen
De onbekende weg.
DE ONBEKENDE WEG
Geen enkele weg lijkt zo erg lang
als een onbekende weg
Je weet niet tot hoever hij gaat
het onbekende maakt je best wel bang...
De weg van't leven lijkt ook lang
maar eigenlijk is hij kort
maar wel met heuvel en veel dalen
vaak zonder enige comfort...
Toch, aan het einde van die weg,
die wij met z'n allen moeten gaan,
wordt de onbekende weg geplaveid
en zullen we alles eens verstaan
Hoop?
ik heb hoop,
heb jij dat ook?
ook al gaat het niet goed,
en is alles zo zwart als roet.
het gaat na een tijd weer beter,
en dan strik je weer je veter.
alles is dan weer okee,
en dan kom je mee.
een hele tijd ging het fout.
en leek alles wel een stuk rottend hout.
ik heb hoop,
heb jij dat ook?