voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Op de keien

ik wist het licht
voelde donker
in slecht zicht

hield me staande
op de keien waar
anderen glijden

nog had ik perspectief
geen wanhoop in ogen
die niets meer geloven

je zwaaide en het
was geen afscheidsgroet
dat deed me goed

jij bepaalde richting
in mijn leven zonder
direct leiding geven

met lieve compromissen
maar naar het waarom
heb ik altijd moeten gissen

Door wil melker op 23-08-2017 om 04:50 0 25
  • 3.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Een laatste dans

ik vang gedumpte
zinnen die als protest
in bomen en struiken
zijn blijven hangen

lente en zomer
hebben geschreven
maar voor de oogst door
recensies zijn neergeslagen

weg uit een groeiend
behagen omdat anderen
hun bloei en succes
niet konden verdragen

in een laatste dans
gaan wij kleuren herfsten
ik hoop dat mijn vangst hun
overlevingskans zal versterken

Door wil melker op 22-08-2017 om 05:18 0 31
  • 3.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Lunch-excentriek

hoe dun is de wind
als hij al kou lispelend
uit de schaduwkant
van het straatje komt

de tochtige hoek
kijkt al lang niet meer op
van vreemde passanten
met mutsen en wanten

naamlozen schuifelen
schijnbaar doelloos
voorbij en toch houden zij
angstvallig de overkant vrij

waar warme zon
de terrasjes laat stralen
glimlach en ogen de
sfeer uitnodigend bepalen

daar zitten mondain en chique
hun lunch-excentriek
uitgebreid te genieten voor
een zich vergapend publiek

Door wil melker op 21-08-2017 om 04:55 0 29
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Oplichtend sterrenstof

ik zie ze gaan
als strepen aan de hemel
hun zielen helemaal vooraan

geen ballast of
verder aards omhulsel
alleen kristal markeert de vaart

tot waar de tijd
zijn grenzen lost en naadloos
overgaat in eeuwigheid

ze zijn vervlogen
in oplichtend sterrenstof
met vurig laatste groet

hun speelsheid is weer
samen delen zij stralen nu
oneindigheid op de voorste rij

Door wil melker op 20-08-2017 om 05:24 0 38
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Lege woestijnen

ik heb al
genoeg getoverd
ben ontgoocheld door
zaken die anderen mij
probeerden wijs te maken

met aladin
dicht bij de hand
schijnt mijn lamp op
lege woestijnen waar wind
giert door onbenoemde pijnen

het oorlogsschroot is
kaal geschuurd door zand
nog glanst onwankelbaar staal
dat zijn positie niet
prijs heeft willen geven

waar sprookjes ooit dansten
en slangen verlangden
naar hun veilige manden
neuriet nu de laatste
magiër het naamloze leed

alleen ruïnes en leugens
markeren de wegen
van de duizend en een nacht
de rest is gedood of gevlucht
geen lamp beschijnt meer de lucht

Door wil melker op 18-08-2017 om 06:20 0 31
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Licht autistische routine

ik ben geen
meester geworden
in edele kunsten

ook het schoonschrift
der poëzie ben ik
nooit machtig geweest

kon wel schrijven
maar de magische vonk
wilde niet brandend blijven

vaak heb ik gebeden
ben uit mezelf getreden
maar miste pen en papier

die bleven hier in hun
grondstoffelijk verschijnen
konden niet zomaar verdwijnen

kenden de licht
autistische routine van paren
naast elkaar en niet scharen

discipline en ambacht
dat is mijn kracht maar zo
af en toe een blik in de hemel mag

Door wil melker op 17-08-2017 om 05:32 0 36
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Onder eigen zon

zit in ons streven
het echte leven of
doen wij maar alsof

zijn de doelen
al gesteld voordat
wij medisch zijn besteld

de maatschappij
maakt mij niet blij
door zo in te stappen

er is helaas geen
andere keus voor mij
tenzij we alles negeren

ballast loslaten
opnieuw gaan leren
met kracht uit eigen bron

geen voorgekauwd
perspectief maar heb
het leven lief onder eigen zon

Door wil melker op 16-08-2017 om 05:03 0 41
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een bipolaire wereld

ik hoor de klok
hij snorrelt en tikt
doet verder niks

kent zijn balans
tussen heden en
stervend verleden

ook wij
zoeken evenwicht
in een bipolaire wereld

waar het leven
zich afspeelt
tussen twee uitersten

dat wat wij zijn in
het dagelijks bestaan en
dat wat wij willen worden

het is lopen
op het slappe koord
tussen leven en dood

in liefde en pijn
zoals de dialectiek van
vrijheid en gebonden zijn

Door wil melker op 15-08-2017 om 05:58 0 40
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het kind

ook zij
herkenden in jou
het kind

jullie dolden
dwaasden samen
in lieve lust

zij speelden
in jouw lach
dansten op je blik

zagen voor
echt wat jij hen
met handen gaf

je nam ze mee
naar alles
wat zij wensten

vertelde over
de grote wereld
met zoveel mensen

stil zijn wij
weggegaan hun ogen
keken jou nog dromend na

Door wil melker op 13-08-2017 om 04:48 0 52
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een projectie

ik blaas wolken op
tot ware luchtkastelen
laat witte schepen zeilen
in een blauwe oceaan

het is een spel
waarbij ik ongestoord
naar eigen fantasie de
schepping bij kan schaven

in een projectie
die mijn stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait

maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter donkere kantelen

zeilen klapperden
woest schuimden golven
tegen de klippen op mijn
panorama kon ik wel vergeten

pas later in het
bedaren van de zomerbui
kwam blauw weer vrij en
gleden schaapjes traag voorbij

Door wil melker op 12-08-2017 om 05:07 0 42
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Licht in het hoofd

alles voelde
anders in raken
het deed onverwacht
nieuwe energieën ontwaken

het was geen
stoffig verschijnen na
decennialang verdwijnen maar
een herboren in nieuwe gloren

spanning voelen
in een warm contact
waar delen heel intens
zijn unieke info overbracht

de wereld bekijken
met een nieuw ontzag
omdat alles blijkbaar een
eigen plaats in het leven had

in heden vibreert
een vitaliteit die heel
vroeger een armzalig
bestaan moet hebben geleid

vrijheid zonder ballast maakt
weer licht in het hoofd
daar waar door oude gewoontes
het zicht vrijwel geheel was gedoofd

Door wil melker op 10-08-2017 om 04:51 0 48
  • 2.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

De rode draad

met handenvol
regen gaf ik jou
de zegen na

jij draaide
je om en ving
een opkomende zon

ieder zijns weeg
nog steeds wappert
de lach als vrijheidsvlag

voorzichtig rol ik
de rode draad
van verbondenheid uit

stuur jou gedachten
wensen dromen
op ongeregelde tijd

reken af met
gebroken structuren
gewoontes die te lang duren

ben verrast door de tijd
wist niet dat er zoveel
voor andere zaken overblijft

Door wil melker op 09-08-2017 om 04:56 0 55
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Als dwarsligger

ik heb het schuim
van kabbeltjes verzameld
een krullende golf opgetuigd

deze als dwarsligger
door de baren gestuwd
in een spetterend festijn

zelfs een straffe wind
ving niet eens de verwaaide
grauwwitte vlokken af

maar rondde het strand
met creatieve beeldhouwershand
op de rand van eb en vloed

het grote spel is gespeeld
heb mijn rafels kortgesloten
tot een vloeiend oplossend geheel

Door wil melker op 05-08-2017 om 05:17 0 46
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Ik moet weg

ik ben het
spelen verleerd
vingers en handen
doen alles verkeerd

waar vroeger
fantasie snel
gestalte kreeg blijft
de vloer nu akelig leeg

ik filosofeer
denk en probeer
maar de spirit
vonkt helaas niet meer

mijn geest
is bezet met tal
van structuren zonder
ruimte om bij te sturen

ik moet weg
de ballast overboord
naar zand en strand
de zee heb ik al gehoord

Door wil melker op 04-08-2017 om 05:07 0 57
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Stukje paradijs

in wit
verheft zich
statigheid

vleugelwijd
spreidt hij
bescherming

samen zorg
begeleidt de
grijze groep

zij glijden
geluidloos door
donker water

smakken groen
uit hetzelfde
kroos van toen

een stukje
paradijs als
hedendaags plaatje

Door wil melker op 03-08-2017 om 04:46 0 53
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Haar aubade aan de zee

handen roerloos
op elkaar
aderen goed
zichtbaar onder
de tere dunne huid

grijs piekte
het haar in de
late middagzon
ineen gedoken
zat zij daar

maar waar
blikken vaak
afwezig zijn vonkten
haar ogen met
onverwachte helderheid

haar stem die nog
alle tonen kende
gaf stevige repliek
zij was niet ziek alleen
het lichaam wilde niet

ademloos keek
iedereen geboeid
naar dit stukje leven
wat zij nog kon geven
was fenomenaal

in geestkracht
ongebroken en nog
van alles op de hoogte
nam zij ons mee in
haar aubade aan de zee

Door wil melker op 02-08-2017 om 05:42 0 41
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Huis vol gedachten

ik ben de trap
op gegaan in het
huis vol gedachten

het was me te veel
werd meegenomen
door sterkere krachten

in confronteren
wilden zij mij
hun meningen leren

ben die chaos
nu even ontvlucht
voor wat stilte en rust

had alles op een rij
was blij dat ik vroeger
achter me had gelaten

maar met de sleutel
in het slot schrok alles weer
op uit die doos van pandora

Door wil melker op 30-07-2017 om 05:50 0 65
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Krult lieve streken

mijn penseel
danst zwierig
op kleurige muziek

krult lieve streken
op het linnen in de
format van een melodie

laat licht en
donkere partijen
niet met elkaar strijden

maar middelt
met oplichtend perspectief
verlopend in diep vergezicht

ik voel hoe magie
mijn handen overneemt zie ze
bewegen in spiritueel leven

een mystieke stilte vult
mijn atelier dit hemels moment
heeft gods creatieve zegen

Door wil melker op 28-07-2017 om 04:55 0 62
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Voor tijdelijk

ik veegde
langs blauw
maar het wit
wilde niet wijken

zocht hogerop
waar beweging
alleen al tot grote
strepen verijsde

al ben ik god
mijn hand kan
niet scheppen in
een aards beseffen

pas in het zijn
kan ik ervaren hoe
het is om het goddelijke
voor tijdelijk te evenaren

Door wil melker op 27-07-2017 om 05:27 0 65
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Oneliners op zicht

zij schreeuwen
loze kreten
die verwaaien

nooit begrepen
woorden die ooit
zin gaven aan leven

ik ben begonnen
met luisteren in de
stilte van niet weten

daarna fluisteren
om de vaste cirkel
rustig te doorbreken

inspreken was
de trigger zonder
echt te preken

met het bespelen
van emoties kregen
wij oneliners op zicht

voor het doel heiligt
middelen zijn wij
toen gezwicht

het heeft helaas een
kudde opgeleverd van
naamlozen zonder gezicht

Door wil melker op 26-07-2017 om 05:06 0 57
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top