Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens!
Dingen die gebeuren...
Dealen in drugs heb ik soms gedaan,
voor sommige vrienden is het fout gegaan.
Zoveel mensen verloren, maar toch doorgaan.
En altijd op beide benen blijven staan.
Dan zie je je vrienden voor je ogen verdwijnen,
een paar dagen later in een kist verschijnen.
Je gelooft dat alles wat je zag niet waar was,
maar dat is niet zo en realiseer je een tijd later pas.
Slecht of goed??
Voor de één betekent drugs heel veel..
Smoke je de joint op of laat je hem heel?
Is het nou wel goed om er één te roken?
Of laat je het maar liggen of pak je het niet aan?
Heroïne spuiten? Is het wel goed?
Laat je je spuiten of laat je de naald liggen?
Snuiven?
Snuif je wel of gewoon niet?
Laat je het liggen of snuif je het op?
Mensen, ga niet dom erover na denken...
Je moet het gewoon niet doen
Het is slecht voor de ontwikkeling..
Oud of jong?
Drugs gebruiken is gewoon heel erg stom!
Blijf er van af
Laat het los zeggen ze, laat het gaan
je overleeft het zonder.
Help, ik weet niet wat ik moet doen.
Ik kan er niet vanaf blijven waarom is het zo moeilijk.
Ik denk er aan elke seconde van de dag,
hoe krijg ik het weg? Hoe laat ik het los? Hoe laat ik het gaan?
Je kan er van sterven, dat is niet goed.
Het is moeilijk maar probeer het,
je leven wordt er beter van.
Diep in de zee
Diep in de zee
diep in de zee
kom space met me mee
je weet dat ik space
voor blowen geen vrees
dus kom met me mee
jaa diep in de zeeeeee
ja tussen de vissen
geen jonko te missen
hier dieeeep in de zeeeee
in zee wiet gaan plukken
met vissen gaan fxcken
diep in de zeeee
dus kom naar de zee
en rook een jonko of twee
en space met me meeeeee
Moed & kracht
Dagen van onrust
Gevuld met pijn en verdriet.
Standaard huilde ik alleen op mijn bed,
Een andere gewoonte die kende ik niet.
Dagen van leegte en van stilte om me heen.
Mensen die boos waren,
Mensen met een hart van steen.
Niemand die ik kon vertrouwen.
Ik kon alleen nog maar mijn mond houden.
Ik was altijd stil en alleen,
Niemand stond meer voor me klaar.
Ze liepen langs en bekeken me raar.
Drugs was het enige wat ik had.
Dit betekende voor mij het verkeerde pad.
Dagen, maanden en jaren gingen voorbij.
Ik had al teveel mee gemaakt,
Ik had te veel slechte dingen gedaan ..
Ik zag de pijn en verdriet van anderen niet!
Ik was van binnen kapot,
Kon het leven niet meer aan.
Tot er een stem zei tegen mij:
''Je moet je verhaal gaan vertellen meisje,
het is tijd om weer het juiste pad op te gaan..
Je hebt geen andere mogelijkheid, anders ben je zo alles kwijt!! ''
Ik ben naar de afkickkliniek Leijenhoven gegaan
En daar stond ik dan alleen...
Het was heel speciaal,
Ik hield moed iets wat ik zelf niet had verwacht.
Maar dat kleine beetje moed gaf mij wel weer de kracht..
De kracht om een nieuw leven op te bouwen,
De kracht om de mensen weer te vertrouwen.
De kracht om te lachen en om rond te springen,
De kracht om weer lekker gek te doen en om te zingen.
Nu twee maanden later is het tijd om te gaan.
Sta midden in mijn kamer
En pak mijn laatste spulletjes in,
Het is weer tijd voor een nieuw begin!
Ik moet terug gaan naar mijn eigen bestaan.
De tranen beginnen te komen
En ik weet niet meer of dit echt is wat ik wil.
Denk even terug aan mijn verleden
En plots staat de tijd weer even stil.
Ik loop naar de spiegel toe,
Bekijk mezelf eens goed
En ik zie een ander meisje staan..
Met een lach maar ook nog met een traan.
Een traan van geluk maar ik kijk nog eens goed
En denk bij mezelf '' F*CK wat een verschil .. ''
Met de tranen op mijn gezicht loop ik de kamer uit.
Ik sta nog even stil voor de deur
En dan doe ik hem voor de laatste keer op slot,
Kijk nog wat om me heen en dan schreeuw ik voluit:
'' Ik ben er klaar voor, wereld kom maar op…
Want nu krijg je me echt nooit meer KAPOT!! ''
Even ontsnappen
Een traan loopt over m’n wang
Ik vraag me af wat er gebeurt
Waarom al die gedachtes en pijn
M’n hoofd vol met vragen, onbeantwoord
Zal ik antwoorden krijgen?
Ik hou me groot, voor iedereen om me heen
Soms een lach op m’n gezicht, terwijl ik van binnen breek
Kan er niet meer tegen, ik krijg een trip in m’n hoofd
Dan gebeurt het weer, even voelt het fijn
Om van alle zorgen en pijn af te zijn
Toch heb ik telkens spijt, dat het is gebeurt
Maar op dat moment ben ik even leeg
Ben ik even van alles af, het voelt goed
Maar je ziet het, het gaat niet meer weg
Dat besef ik op het moment dat ik het weer neerleg…
De dealer.
Je wilt op Tony lijken, dat is je grooste droom.
Maar word wakker uit je slaap, want jij kom nooit op de troon.
Je leeft je leven zoals jij het wil.
Maar jouw leven is zo donker en kil.
Nu ben je de dealer en voor je gevoel de man.
In mijn ogen ben je een zielig iemand die niks kan.
Je bent net als die ander, even dom.
Je snuift je eigen pep, dat is echt stom.
Steeds meer snuiven, snuiven en snuiven.
Je snuift je zelf nog een keer dood, jongen.
Dan ga ik echt niet om je huilen.
Je houdt je naam groot, toch ben je klein.
Wat wil je nu bereiken, is je leven echt zo fijn?
Je bent nu de dealer van de stad.
Ja, een echte (....) straatrat.
Vele mensen die jou nu vrezen.
Ik wou jou alleen mijn liefde geven.
Je zit nu bij haar, ja bij die snuifsl*t.
Je houdt het niet lang bij haar uit
want je lag alweer bij mij in bed.
Ik heb je in die twee en een half jaar alles gegeven.
Was het te veel, ben je daarom niet gebleven?
Mischien teveel meegemaakt, wie weet.
Maar één ding weet ik zeker, dat ik jou nooit vergeet.
Mijn leven gaat verder zonder jou.
En van ons verleden krijg ik nooit berouw.
Jouw keuze
Je leven verandert, des te ouder je wordt.
Je komt er wel achter, het leven is maar zo kort.
Ik leerde het leven kennen toen ik begon uit te gaan.
Je lacht, je zingt, je danst en laat geen traan.
In het begin lijkt het allemaal zo mooi.
Je bent zo vrij, niet meer in een kooi.
Maar als je het echte stappen leert kennen,
wordt het steeds gekker.
Je begint er steeds meer aan te wennen.
Er komt van alles in het spel. Seks, drugs en geld.
De thuissituatie verandert, de sterke band verwelkt.
Wanneer je zover bent, wil je je eigen leven.
Je hebt het niet door, maar je gaat je steeds meer geven.
Een wijntje, een lijntje, een pilletje, zo krijg je een eigen willetje.
Mensen zeggen; stop, niet doen. Ze blijven zeuren.
Je zegt dan; goed, het zal niet meer gebeuren.
Maar voor je het weet gebeurt het weer.
En zo gaat het keer op keer.
Totdat je een keer flink in de shit belandt.
Ja en dan.... dan sta je op de rand.
En dan is aan JOU de keus.
Is het over of stop je weer wat in je neus!?