Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens!
Ben jij nou die vrouw
Hou op me te bezeren
Je doet me zo vreselijk zeer
Ik kan me niet langer verweren
Ik kan niet meer!
Ben jij nu de vrouw
Die mij leerde lopen?
Ben jij de vrouw
Die mij leerde hopen?
Nu breek je mijn geluk
En kijkend naar de scherven op de grond
Ga ik van binnen stuk
En draait de ruimte om me heen in 't rond
Stop je met je keiharde woorden
De dingen die je over mijn liefde zegt
Die zullen mij vermoorden
Waarom maak je hem zo slecht?
Laat me gewoon met rust
Ik ben volwassen, ik ben groot
Laat me toch mijn leven leven!
Anders wordt het mijn dood
Tranen in mijn ziel
Die bezeren mij in de nacht
En dan is er alleen nog
De duisternis die op me wacht
Ik geef me over
Moe van het strijden
Ik wil dit niet meer
Ik wil niet meer lijden!!
Ben jij nou mijn moeder
Ben jij degene die zei
Als jij gelukkig bent
Dan ben ik blij
Daar is niks meer van te merken
Je maakt me kapot
Ik kan dit niet meer
HOU OP!!
Mama Sorry
Chillen in de kroeg tot aan 's morgen vroeg,
wat je ook voor me doet, ik vind het nooit genoeg.
Maar stiekem heb ik er wel waardering voor,
alleen je hebt het nog niet door.
Het spijt me voor alles wat ik heb gedaan,
maar ja, deze boy blijft gewoon lekker uitgaan.
Lach
Vroeg sta ik op,
Ik begin mijn dag,
Met pijn overal,
En een brede lach,
Moe doe ik alles,
Wat men van mij verwacht,
Maar ik stort bijna in,
Te weinig slaap in de nacht,
Vrolijk ga ik weg,
Zo vroeg als ik mag,
Naar vrienden toe,
Met nog steeds die lach,
Laat kom ik terug,
Moe van de dag,
Met veel pijn en verdriet,
Maar wel met die lach,
Dan ga ik naar bed,
Lig nog te lang wakker,
En met de dag,
Voel ik me zwakker,
Zo min mogelijk thuis zijn,
Dat is mijn streven,
Bij de mensen weg,
Die niets om mij geven,
Nog twee jaar zo leven,
Dat is hopelijk te doen,
Dan kan ik uit huis,
Me van mijn ouders ontdoen,
Tot die tijd sta ik op,
Steeds weer, elke dag,
Binnenin verdriet,
Van buiten die lach...
Ruzie
We zitten aan tafel.. we beginnen te praten,
maar zoals altijd kunnen ze het ruziën niet laten.
Ze gaan door.. het ene scheldwoord na het andere en het stopt niet..
Hun zo zien doen tegen elkaar doet me verdriet.
Ik verlaat de kamer en het enige wat ik hoor is geschreeuw,
dat geruzie duurt wel een eeuw.
Ik sluit me op in mijn kamer en de tranen beginnen te stromen,
ik hoor m'n vader op de gang tegen de muur slaan,
en op m'n moeders gezicht verschijnt er een traan..
Maar het geruzie blijft maar doorgaan!
Voordat m'n moeder het huis verlaat zegt ze alleen
'deze dag zal je nooit meer vergeten'
Wat gaat ze doen… ik moet het weten!
Als ze maar niet doet wat ik denk dat ze gaat doen, anders ga ik kapot,
maar het enige wat ik nu kan doen is bidden tot god!
Ouders
Zeg me, door wie ben je opgevoed?
En door wie ben je geworden wie je bent?
Ga ze geen stress bezorgen, en hou niks verborgen.
Wees real met je ouders, en sowieso wees blij met ze,
want de helft van de kinderen hebben ze niet meer..
Zeg me van wie heb je onderdak, en wie troost je
als je op het punt staat om naar beneden te zakken.
Ze zeggen me 'het zijn je ouders'. De beste bouwers.
Ze bouwen je leven, je toekomst, alles.
Mama's hebben jullie moeten dragen en papa's lopen met vragen.
Vragen van ''gaat alles goed met me kind''.
Wees real met ze want door hun blijf je leven,
de enige die echt om je geven, zijn je ouders.
Ruzie
Ruzie elke dag,
Over wat ze willen,
Over wat niet mag,
De tijd die ze verspillen,
Ik moet luisteren,
Het maakt me bang,
Ze proberen het te verduisteren,
Maar ik hoor het al zo lang,
Wat moet ik doen?
Met al mijn angst?
Dat ze uit elkaar gaan,
Maakt mij het bangst,
Ik weet wel,
Dat het zo niet gaat,
Maar met wat er gebeurd,
Weet ik mij geen raad,
Is er een oplossing?
Voor dit probleem?
Is er een oplossing?
Waar ik genoegen mee neem?
Voor alles wat ik doe,
Wat ik wil, wat er gebeurd,
Is er een reden?
Of heb ik voor niets getreurd?
Groot
Ik ben niet groot
‘k heb geen verstand.
Ik ben nog jong
En irritant.
Ik ben niet groot
‘k praat als een kind.
Zo jong dat iedereen
Mij vervelend vindt
Ik ben niet groot
Nog zonder pijn
Van verdriet, gevoelens
En eenzaam zijn
Ik ben niet groot
Nog zonder vreugd
Zonder manieren
Zonder deugd
________________________________________
Mijn papa is groot
Die heb ik net zien gaan
Een erg druk leven
Met een vreselijke baan
Mijn mama is groot
Altijd vrolijk met een lach
Maar heeft nooit eens tijd
Ze is bezig, de hele dag
Grote mensen zijn groot
En allemaal hebben ze iets te klagen
Dus waarom dan niet mij zijn?
Ik heb niets om te dragen
________________________________________
Want ik ben niet groot
Maar heb niets aan mijn kop
Slaap als baby in de wieg
En sta wanneer ik wil weer op
Want ik ben niet groot
En toch vind ik dat fijn
Tussen al die grote mensen
Wil ik het liefst de kleinste zijn!
In de steek gelaten
Mijn moeder is er niet meer...
Overleden; ik was nog geen twee jaar
Mijn vader heeft mij in de steek gelaten
Na 18 jaar zocht ik contact, het voelde goed
Maar opnieuw heeft hij het laten afweten
Nu ben ik zelf in verwachting,
nu mag hij weten, dat ík het laat afweten!
Verstoten
Papa,
waarom moest alles zo gaan?
Het enige wat ik vroeg was een beetje liefde,
maar dat heb je mij niet gegeven.
En nu zit ik hier met de pijn..
Het leven zal zo anders zijn,
jij bent daar en ik ben hier,
om de twee weken gaat mijn broertje naar je toe.
En ik blijf thuis, alleen, en er aan denken
dat jij mij nooit die liefde zal geven die ik van je verlang,
want jij hebt je nieuwe dochters,
wacht maar, jouw tijd komt nog,
voor je het weet ben je je andere dochter kwijt, en de rest.
Dan valt de tijd niet meer terug te draaien,
en zit jij met de pijn, die ik je gun, omdat je mij ook pijn deed!
Dit gevoel zal blijven, zolang ik niet met je praat
en jij mij niet belt om te vragen hoe het gaat.
Want je wilt me niet, en diep in je hart weet je dat!
Kon ik maar EVEN gelukkig zijn..
Thuiskomen, niet aangekeken worden,
altijd de dupe zijn.
Je voelt je in je eigen huis niet meer fijn.
Je wordt klein gemaakt,
diep in je hart geraakt.
Soms geslagen,
want dan heb ik me "misdragen"
Iedereen word voorgetrokken,
maar mij zien ze niet staan,
ookal liep ik naar de maan,
ze laten geen traan,
geen traan om mij.
Misschien een traan van geluk.
Maar het is jullie gelukt,
door jullie ben ik stuk.
Waarom doen jullie me dit aan.
Zo wil ik er niet meer voor staan.
Ik kom soms bijna tot de dood.
Vaak wil ik dat iemand me gewoon maar neerschoot.
Alsjeblieft, waarom zoveel pijn?
Kon ik maar EVEN gelukkig zijn..
Geen vader
Geen vader die mijn eerste stapjes zag.
Geen vader die mijn eerste woordjes hoorde!
Geen vader die er voor me was.
Wel gemaakt, maar er nooit meer voor me was.
Altijd zat hij vast! Je werd als gek verklaard, zo wel voor mij als op papier!
Helaas sta je ook op mijn papier,
Op mijn papier als vader!
Maar vader is anders als papa.
Papa is een persoon die er voor je is!
papa geeft je liefde,
Mijn papa krijgt mijn liefde zonder pijn!
Mijn papa zag ook niet m'n eerstje stapjes,
Maar wel me eerste trapjes.
Stoer op mijn fietsje die ik zomaar van papa kreeg!
Hij hielp me bij het leren fietsen, wat mijn vader niet deed!
Mijn vader vindt het raar dat hij die liefde niet kreeg !
Zoiets hoor je te verdienen!
Als je liefde met werken kon verdienen had ik heel veel liefde vediend!
Liefde kan je niet kopen!
Liefde kan je niet overkopen!
Liefde moet je voelen!
En het ook echt bedoelen!
Voelen dat iemand echt om je geeft!
En die het ook in zich heeft!
Een vader ben je snel!
En papa is iemand die je liefde laat voelen,
Waar je soms lekker even mee kan kroelen!
Waar je mee kan lachen en praten als het even niet meer gaat!
Die er voor je is in tijden van haat!
Die mij laat zien hoe de wereld draait!
Hoe de wereld in elkaar zit,
Hoe de mens in elkaar zit!
Die mij leert hoe je moet lezen en schrijven.
Die mijn normen en waarden leert!
Die mij laat zien hoe hard het leven soms kan zijn,
Maar ook hoe fijn het leven soms kan zijn!
Papa zonder jou geen wereld voor mij!
Vader zijn ben je zo, vader blijven kan je zo.
Maar een papa worden is een grote taak,
Een papa blijven dat was jouw taak!
Ik die jou mijn papa noemde,
Jij die mij jouw kleine meid noemde!
Nooit werd ik mijn papa zat,
Ookal zat ik soms diep in een gat!
Papa werd ik nooit zat!
Een vader hoort een voorbeeld voor je te zijn!
Mijn vader is het voorbeeld wat ik niet wil zijn!
Mijn papa geeft het voorbeeld wat ik wel wil zijn!
Mijn vader heeft me gemaakt,
mijn papa heeft me gemaakt tot waar ik nu ben!
Mijn vader, bedankt dat je mij heb gemaakt,
Bedankt dat ik door jou hoger en hoog sta!
Je heb me gemaakt, dat was even jouw taak!
Jij maakte je taak niet af,
Waarom, dat vraag ik me nooit af!
Atijd geweten..
Atijd geweten..
Dat het weer fout zou gaan
Elke keer ruzie, elke keer een traan
Nu hoopte ik,
wist ik maar niks.
Altijd gehoopt..
Dat mijn verstand het fout had
Alle ellende die je bracht..
Dingen vergeet ik wel, als ik maar wacht..
Nu weet ik, Denk maar helemaal niets..
Altijd gedacht..
Altijd gehoopt..
Maar eigenlijk altijd geweten..
Dat het weer fout zou gaan..
Dat we aan het einde..
Weer in de startblokken zouden staan..
Lieve mama
Lieve mama!
Mama, ook al heb ik je niet goed gekend,
toch ben je mijn mama en blijf je me mama.
Ik ben blij dat jij m'n mama bent.
Soms wou ik dat je bij me was.
Dan denk ik wel eens; kon het maar even zo zijn.
om te kijken of wij het zelfde zijn.
Mama, vergeet nooit dat ik van je hou.
Want jij bent mijn mama, jij bent wauw.
Blijf samen
laat m'n ouders toch samen
dat is mijn gebed,
dat bid ik vaak geknield,
aan de rand van m'n bed.
omdat mijn ouders scheiden gaan..
ik voel me alleen,
ik hou zoveel van allebei..
toch blijft er maar één.
Duisternis
Voor altijd in de donkere duisternis
Het gevoel van pijn, het gemis
Van de mooie tijden die ik mis
Omdat het nu zo anders is
Je doet me zoveel verdriet en pijn
Waarom mag ik niet gelukkig zijn?
Het ligt altijd allemaal aan mij
Het word altijd op mij geschoven
Als jij mij weer af loopt te tieren
Steekt het zo van binnen in mij
Ik weet niet wat het is,
Maar het doet zo'n pijn
Je kunt hier nu mee doorgaan
Maar mam, dan ben ik weg
Ik kan dit niet langer aan
En moet m'n eigen pad opgaan.
Het blijft maar knagen.
Het blijft maar knagen...
Het gemis, het verdriet
Me moeder zegt het slijt met dagen
Ik ben te ongeduldig, het gebeurt nog niet !
Altijd gedacht, wat wij hebben, is heel speciaal
Maar de waarheid, is iets, waar ik van baal
Toch zou ik onze tijd voor geen goud willen missen
En al cker niet, uit me geheugen kunnen wissen
Wat zit ik weer te zeuren he,... waarom ?
Gewoon omdat ik je mis kanjer
Ik weet ook wel, het klinkt zo stom !
Ieder geval, voor mij was JIJ heel speciaal
Ik laat de andere maar lulle allemaal !!!
Ik ben je kind.
Het is vrijdag .....oh nee zaterdag al
G V D , wat heb ik je boos gemaakt.
Je scheld me uit , en zegt dingen wat me raakt
Maar ik weet tog wel dat je ze niet meent
Hey kappe jah .... ik ben wel je kind hoor !!!!!!.
Papa
Lieve papa
Dat je ons verliet, het is alweer een tijd gelee.
Je bent niet meer bij ons.
Het leven, het zit ons even niet mee.
Maar door jouw heb ik nu,
op het leven een andere kijk.
Want andere dingen in het leven,
zijn nu opeens niet meer zo belangrijk.
Ik had zo graag gewild dat je me
nog eens naar het altaar zou leiden.
Ik je kleine meid, jij mijn grote held.
Ik probeer nu te genieten van de
kleine dingen in het leven.
Want je bent hier op aarde
niet zolang het is maar even.
Elke dag denk ik even aan jou.
Gewoon, omdat ik nog steeds van je hou.
Het enige verdriet wat je mij hebt aangedaan is,
Ons te verlaten en weg te gaan.
Maar je bent er niet meer, niemand kan mij troosten
En niemand kan je vervangen.
Ik hou van jouw mijn papa
Ik vergeet je nooit!
Je kleine meid
Mama
Mama,
Het allerliefste op de wereld ben jij.
Zonder jou gaat er geen dag in mijn leven voorbij.
Jij bent iemand waar ik enorm van hou.
Jij bent iemand die ik onwijs vertrouw.
Iedere dag sta je weer voor me klaar,
dit vind ik een wonderbaarlijk gebaar.
Zelfs in tijden dat het minder tussen ons gaat.
In tijden dat je me even met rust laat.
Weet ik dat ik naar je toe kan komen,
en dat ik door jou altijd serieus wordt genomen.
Ik hoop dat je altijd mijn steun en toeverlaat wilt zijn.
Ook al doe ik je in tijden misschien verschrikkelijk veel pijn.
Denk dan aan de goede tijden die ik met je deel,
zulke tijden doen me altijd erg veel.
Met dit gedicht wil ik je duidelijk maken hoeveel je me doet.
En ook al laat ik het niet altijd merken,
Durf ik nu te zeggen met volle moed:
Mama de allerliefste op de wereld ben jij.
En zonder jou gaat er geen dag in mijn leven voorbij…..
Pap
Mijn vader
Het doet zo'n pijn!!
Ben ik het nu die fout is
Of hoort mijn vader niet zo te zijn
Ja, het is gewoon de liefde die ik van hem mis.
Waarom moet ik altijd weg van jou
Ik wil ook bij je zijn
Je weet toch dat ik van je hou
Pap, het doet pijn
Mijn moeder laat zien hoeveel ze om mij geeft
Dat is natuurlijk omdat ik bij haar woon
Maar het voelt alsof jij niet meer leeft
Pap, zeg eens ik hou van je, dat is toch gewoon
Ik wil zo graag een echte en lieve vader in mijn leven
Die zonder moeite om mij geeft
Pap, ik zal altijd komen en altijd om je geven
Pap,ik hoop dat je ooit nog veranderd en mij ook eens echte vaderliefde geeft