voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Euforie is voorbij

het was zo'n dag
dat ik mezelf
driftig bezig zag
opererend tussen
jouw lach en de
speren in mijn hart

balancerend met
liefde en onmacht
om aan beiden
gestalte te geven
in het schizofrene
uren beleven

ik dirigeer maar
mis de basis om
op terug te vallen
mijn stok verkort
steeds meer bereik
zodat chaos over blijft

weer bloedt
de stekende pijn
waar liefde slechts
tijdelijk kan zijn
de euforie is voorbij
jouw lach blijft toch bij mij

Door wil melker op 15-10-2017 om 05:37 0 36
  • 5.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Er is een perspectief

nog pluk je
de dagen maar
het oogsten lijkt voorbij

onbekommerd
heb je nog gezomerd
met plezier en zorgenvrij

een klein stukje
oneffenheid deed jou
toen nog niet struikelen

je zocht er in
negeren liever het
ruime van de buitenkant

na een lichte hint
ben jij toch in
het ziekenhuis beland

optimistisch als altijd
maar de strijd blijkt
zwaarder dan je dacht

er is een perspectief
waarin je moet geloven
heb het leven maar oneindig lief

Door wil melker op 10-09-2017 om 05:03 0 68
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Behoedzaam

hij had zijn handen
donker gevlekt
vingers op een hoopje
vervormd en krom
voor zich op tafel gelegd

maar een leven lang
uitstralende pijn
kreeg hem niet klein
hij heeft alles benut
om zichzelf te kunnen zijn

zijn stem klinkt zacht
woorden onderhandelbaar
in zijn aanwezige lach
lichte ogen kijken
met verlies van kracht

nog tast hij
behoedzaam naar de
wereld om zich heen
die langzaam uit zijn
vingers is gegleden

voelt zich onbestendig
en moederziel alleen
want alle dierbare
herinneringen lijken te
verdwijnen een voor een

Door wil melker op 11-08-2017 om 05:07 0 68
  • 3.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

De prijs van chaos

verbeten trok hij
strakke lijnen op papier
begrensde openheid
ontspande in plezier

met rond verloor
hij zicht en voor
krullige tierelantijnen
is hij nooit gezwicht

zijn perspectief wist
enkel dag en uur
want morgen was vol
onbekende zorgen

hij kende de prijs
van chaos door
teveel impulsen tegelijk
de medicatie voor ontwarren

leeft nu in eigen tinten
grijs die ondanks alles
zijn hart met kleuren vullen
in plaats van het wit-zwart

Door wil melker op 10-06-2017 om 04:47 0 110
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Kleine gebaren

sereen was de stilte
die het blauw witte gaf
waar ik nog afgedekt
in drie zonnen mijn toekomst
aan enkele draadjes zag

alleen ogen bewogen
in kijkend lezen
handen spraken met
kleine gebaren woorden
die adequaat werden begrepen

dit protocol
was niet hol maar
hechtte het team in
ervaren om samen ook
deze klus goed te klaren

subtiel werd ik verleid
wat meer dan mijn lijf
bloot te geven om zo de
spanning van het gebeuren
met meer rust te kleuren

nog kijk ik terug
op die gezellige club waar
niemand steken liet vallen
alleen ik ben de klos pas na acht
dagen maken zij de hechtingen los

Door wil melker op 05-05-2017 om 05:27 0 170
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Schreeuwt nog geen pijn

het schreeuwt
nog geen pijn maar
rafelt aan mijn zijn

voel met
mijn geest dat er iets
vreemds is langs geweest

waarvan sporen
die niet bij mij horen
mijn lichaam activeren

tot een verdediging
in een proberen
het lijf te normaliseren

zekerheden worden
op de proef gesteld
tegen dit externe geweld

nog ben ik niet geveld
door het mobiliseren van alle
krachten tegen deze machten

maar twijfel soms aan de
uitslag van deze titanenstrijd
die ligt nog niet binnen handbereik

Door wil melker op 03-04-2017 om 05:13 0 172
  • 1.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Niet voortborduren

hij telt met
al zijn vingers
lacht vriendelijk
als ik iets vraag
beantwoordt mijn
groet als ik weer ga

maar samen praten
doen we niet meer
hij kan geen richting
houden in het sturen
niet voortborduren
in dezelfde kleur

toch hebben wij
een lijvig testament
de fotodoos ons
eigen monument
in kijken lachen wij
samen maakt ons blij

hij luistert ademloos
als ik vertel over het
spelen toen en hoe wij
ons nooit verveelden
dat plezier kan niet meer stuk
in weer herkennen van geluk

Door wil melker op 24-01-2017 om 05:08 0 306
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Los van papier

ik had even
een goede tijd
maakte een tekening
die nergens op leek

tot de strepen
begonnen te dansen
los van papier
lichtten zij op in plezier

ik riep nog
kom kijken maar
niemand liet iets
van interesse blijken

ik heb hem
op de muur geplakt
het stilleven van strepen
is verder rustig gebleven

en toch als
ik passeer dan
dansen ze weer een
stukje van mijn echte leven

Door wil melker op 30-12-2016 om 05:33 0 291
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Reflecterend aan voorheen

ooit hebben wij
voor het eerst
zijn schaduw gezien
vrijwel niet van
echt te onderscheiden

wij twijfelden nog
of het toen ook
aan ons heeft gelegen
we zagen het eerste
beven van zijn hand

alles ging later
zijn eigen rustige gang
maar in goed onderscheid
raakte hij langzaam zijn
markantste stukjes leven kwijt

nog lichtte hij op
in volle zon maar
donkerde steeds meer
in stille momenten
reflecterend aan voorheen

zijn schaduw
heeft hem ingehaald
verdwaald in licht
en zoekend naar tijd
weet hij zichzelf niet meer

Door wil melker op 01-10-2016 om 04:53 0 322
  • 5.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Kil en secuur

je lacht altijd
als een stralende hemel
wolken en zorgen voorbij

toch ken je ook
periodes met stilte
niet geheel spanningsvrij

een heerlijk mensenkind
dat echter op de grafiek
het streepje gewoon niet vindt

kil en secuur
is de diagnose gesteld
niet normaal wat dan wel

want jij kleurt het leven
met een extra accent
ik stimuleer jouw warm talent

geef je twee handen
om samen te gaan
duiken weg voor de maan

wij balanceren
tussen ziek en normaal
gelukkig doen wij dat allemaal

Door wil melker op 24-09-2016 om 05:11 0 288
  • 5.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Voelde niet eigen

er was iets
aan de pijn dat er
nooit echt mocht zijn
het voelde niet eigen

waar oorzaak gevolg
een geruststellende
logica was liep dit vreemde
gevoel volledig uit de pas

het stak en vrat
in een zeurend herhalen
en zo dat je ook in de
slaap zijn prijs moest betalen

rust en ontspanning
gaven geen enkel soelaas
met afleiding en drukte
bleef jij nog zelf de baas

de indringer leek
even te triomferen maar jij
ontsnapte gelukkig met
medicatie naar hogere sferen

nog is de strijd
niet gestreden maar
het ergste lijden behoort
voor jou tot het verleden

Door wil melker op 28-06-2016 om 04:54 0 405
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het is stilte

het is stilte
die ik voel kloppen
in mijn hand

er is veel buiten
maar in mijn hoofd
wordt alles klein

kleuren zijn er wel
maar spreken
minder fel dan voorheen

vormen zijn mij
heel vertrouwd in de
omgeving waar ik van houd

loop nog steeds
niet om ergens heen te gaan
maar voor even op de been

soms denk ik dat ik
er nog ben maar omdat niemand
mij herkent vergeet ik dat weer

Door wil melker op 04-06-2016 om 05:05 0 415
  • 5.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Dat sierlijk rankt

ik ken
het breekpunt
van glas dat
sierlijk rankt
op slanke voet

maar meer nog
de verleiding
van warme schijn
het vloeibare geluk
maakt alles stuk

want verlangen
heeft een nadorst
die nooit te lessen is
ook als het ach en wee
al moeizaam wordt geslist

aangeschoten zijn
herbergt groot venijn
juist op de roze wolk
knapt het glas dat nooit
toekomst heeft gehad

Door wil melker op 23-05-2016 om 05:08 0 409
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Wilt u zijn met de zieke mensen

wilt u zijn met de zieke mensen
ik weet dat u bij ons wilt zijn
en ons wilt genezen
wilt u ons zegenen en behoeden
en ook de psychische ziekten
beter maken
zij lijden ook zoveel en dat
maakt het leven moeilijk
geeft u ze een beetje licht
en laten hun spanningen verdwijnen
en weest u met alle andere zieken
velen zullen sterven aan hun ziekte
veel verdriet zal er zijn.
wilt u mijn gebeden verhoren
en een betere wereld maken.

Door berberhendrikaberthie op 21-05-2016 om 15:12 0 416
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een klein wonder

ik ben gek
maar heb
alles in de hand

weer klant
in de snelle trein
van borderline

heb geen haast
maar ik wil
sneller dan licht

verdwijnen in
het zwarte gat
van jouw gezicht

in je lijf rondspoken
ziel en zaligheden
bij opbod verkopen

een spiegel
duikt plotseling op
wij breken ik stop

mijn ogen
schichten verschrikt
rood in mijn kop

een klein wonder
krijg tegenwoordig
niet eens op mijn donder

Door wil melker op 02-05-2016 om 05:15 0 459
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Vergeten beelden

ik heb hem
mijn hand gegeven
als antwoord
op zijn blik
waarmee hij vroeg
om nog een beetje
warmte in het leven

verward probeert hij
alle dingen nog te
linken aan herinnering
een gedachte of
een naam die hem
te binnen schiet
vaak lukt het niet

dan gaat hij
weer op zoek naar
de vergeten beelden
en lacht naar het
passeren van wat
hij nog herkent
zichzelf als jonge vent

toch zijn er ook
geluksmomenten
in een gevoel
van samenzijn
waarin niets meer
hoeft alleen genieten
zonder existentiële pijn

Door wil melker op 19-04-2016 om 05:19 0 497
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De spuit

weer dansen spoken
door mijn gespannen geest
op plaatsen waar ik in
mijn jeugd ooit ben geweest

ik heb hun angsten
en waanzin gekleineerd
tot een niet meer weten
in verschrompelend vergeten

ze zijn weer opgedoken
in mijn nieuwe vriendenkring
heel gedienstig en voorkomend
als in een nieuw begin

ik voel de sfeer veranderen
in het verharden van trekken
ogen kil en gewetenloos in
de psychose van jij kunt verrekken

heb rust en stilte gezocht
maar het intense kabaal in mijn kop
maakt steeds meer kapot
alleen de spuit helpt me er uit

Door wil melker op 05-04-2016 om 06:15 0 526
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

In hetzelfde ziektebeeld

ik las
de schaduwletters
van deze dag

waar toeval
in het eigen schrift
noodlot zinnen gaf

tijd werd achteloos
opzij geschoven
in pure dwingelandij

chaos kreeg
alle prioriteiten ging
schaamteloos de rij voorbij

zo kon ik
jou ontmoeten
in hetzelfde ziektebeeld

jij wanhopig
naar de eerste intake
ik bijna geheeld

iedereen ging verder
met zijn eigen leven terwijl wij
elkaar troost hebben gegeven

Door wil melker op 18-03-2016 om 05:40 0 531
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Autisme zien...

Ik zie er uit als jij,
ik doe het zelfde als jij.
Een heel normaal meisje,
bruine haren, blauwe ogen
en een lichte huid.

Maar een ding is anders,
je kan het niet zien.
Je kan het niet voelen.
Je kan het merken.
Maar onthoud een ding....

Ik ben misschien autistisch,
Maar ik ben niet gek!

Door fenne op 16-03-2016 om 10:13 0 599
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Toen ik dat vergat

hoor mezelf sloffen
maar weet niet meer
waarvan en wanneer
ik ben vertrokken

voel warm hout
mijn vingers kennen
nog de nerven in
jaarringen gebouwd

zij volgen hun lijnen
ooit heb ik geweten
hoe alle soorten
toen hebben geheten

ik lach stil
zonder herinnering
mijn handen weten
hoe vroeger alles ging

ik mag niet pluizen
zeggen de tehuizen
maar mijn vingers
doen hun eigen ding

lang was ik opstandig
over het vele niet meer weten
pas toen ik dat vergat
wist ik dat ik alzheimer had

Door wil melker op 08-03-2016 om 04:30 0 571
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top