voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Grijzig zwart

grijzig zwart
smeult nog het vuur

licht rood op
in vlaagjes tochten

waar eens de
vlammen schroeiden

het blauw en geel
afwisselend gloeiden

daalt nu de
hamer van de smid

vormt het
zachte ijzer tot een hoef

het slaan der gaten
voor het koelen moet

om wat extra te houden
op de nieuw beslagen voet

diep in mijn herinnering
ruik ik het branden

van het nog hete ijzer
in geschoond eelt

ik mocht geschrokken zijn
het paard had gelukkig geen pijn

Door wil melker op 05-12-2018 om 04:35 0 771
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het krullend wit

de meeuw
scheerde laag
in een vlaag
van speelse
weerspannigheid
over spattende
golven in de
hoop op wat buit

ook jij volgde
de reis die hij
maakte op de
vlucht van wind
met het plezier
van een kind
hopend dat hij
zijn doel zou raken

danste op
het krullend
wit van de zee
proefde het zilt
dat hij heeft
genomen om
samen aan een
maaltje te komen

Door wil melker op 03-12-2018 om 04:56 0 892
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

In stil bewegen

vandaag ontbrak
de warmte die
altijd verbinding bracht

in optrekkende kou
was blauw het licht dat
alles overheersend was

kilheid spiegelde
nog net geen vorst op
zwaar beslagen ramen

muts en das
ontnamen mensen wat
toch zo herkenbaar was

rode wangen en een
fris gezicht dat guurte kent
uit noordooster tegenwind

diep weggedoken
vogelen ze in stil bewegen
als door de eerste vorst gebeten

maar eenmaal binnen
is er ontdooien van de huid
komt het hoogste woord eruit

tintelen vingers en doen
handen pijn maar is er ook trots
om deel van de winter te zijn

Door wil melker op 02-12-2018 om 05:19 0 845
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Hooghartig lied

ik heb hun
gebaren gezien in
uitgestoken handen

in het wit
van hun tanden
zongen de ogen

het trots en
hooghartig lied
jij bent de dief

zij kenden
hun rechten in de
geschiedenis van het land

wisten hoe het
ooit is verkwanseld als
waardeloos onderpand

zij vragen
geen aalmoes maar
pure gerechtigheid

de tijd zal het
hen leren en die
hebben zij aan hun zijd

Door wil melker op 27-11-2018 om 04:37 0 1043
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Bekend terrein

ik zag je ogen
open en dicht
daartussen altijd
weer die blik

waar ben jij
al die tijd gebleven
met gesloten ogen
is er ook leven

voor hiernaast hoef
jij niet ver te kijken
het is al op bekend
terrein gaan lijken

of zoek je even
rust tussen hectische
momenten door de
vele krenten in de pap

soms pink je
nog een traan door
overweldigende emoties
gelukkig laat jij je nooit gaan

Door wil melker op 26-11-2018 om 04:55 0 785
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Pure rebellie

ik heb zinnen
gebroken die nooit
goed wilden lopen

klanken gingen
langzaam dissoneren
wat ik ook probeerde

het leven dat ik
de taal had gegeven
leidde een eigen bestaan

was uit haar
sociale setting gegaan
in pure rebellie

omgeven met
mystiek en magie
was er altijd al repliek

maar een totaal
nieuwe richting was
baldadige brandstichting

in het stoffige
taalsecretariaat is men
nog altijd onthutst en kwaad

Door wil melker op 25-11-2018 om 04:39 0 971
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het zwarte moeras

ik ken de
witte wieven en
het zachte gepruttel
van het gas uit
het zwarte moeras

de vage zuchten
van oude bomen
als de wind is
gaan liggen en takken
vrij kunnen dromen

toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht

waar vroeger het bos
zich transparant opende
met oplichtende plekken
en spiegelende vennen
dreigt de woeker van groei

het recht van de sterkste
in entropie van de eenvoud
overheerst de harmonie
der soorten door hun
verstikkende aanwezigheid

Door wil melker op 23-11-2018 om 05:14 0 783
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Winters triptiek

wij trotseerden de kou
ik danste met jou
op de eerste kristallen
die waren gevallen dit jaar

in de witte muziek
die speelde en dwarrelde
door het winters triptiek
in de wereld rondom ons

ook zij waren nieuwsgierig
naar vrijheid in zwieren
met hun vrind de wind hoe
het lied sneeuwde in dat gebied

later hebben wij samen
het plaatje gescoord dat hoort
bij de rode kerst met eland
en arrenslee die vers spoort

Door wil melker op 22-11-2018 om 04:27 0 917
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Patina

jouw handen
streelden het
gepolitoerde hout

deden vlammen
oplichten uit lang
vervlogen jaarringen

patina van vele
generaties heeft
het karakter gegeven

wijsheid is
het gevoel dat
nu is meegekregen

in delen is
verbinden juist
het hoogste goed

omdat houtsnijwerk
van deze kwaliteit
nooit echt heeft gebloed

Door wil melker op 21-11-2018 om 04:59 0 968
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Dit vreemd decor

ik zag nog
in je lach
het kind dat
jij ooit was

onbevangen
en puur van
het vroege tot
het late uur

het leven
omvattend
met tomeloze
ontdekkingskracht

totdat ook jij
uiterst subtiel
op weerstand
bent gestoten

de wereld
droomde niet
en waarheid
werd gebroken

in dit vreemd
decor was jij
niet gewend
toneel te spelen

acteerde in
een steeds
kleinere rol hield
dat niet meer vol

bent op eigen
benen gaan staan
op een aarde die
weer echt bestaat

Door wil melker op 20-11-2018 om 04:38 0 776
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Zonnig papier

ik heb met
schaduw op
zonnig papier
contrast geschreven

scheidingslijnen
zijn fel maar
later loopt de inkt
opdrogend dood

venijnig bijt zij
stukjes licht in
wat langzaam
vergrijzend zicht

waar in overgang
zwart en wit
ieder nog gaan
voor eigen belang

verre contouren
scherpen elkaar
maar van dichtbij
is grijs heerlijk vrij

want naast
elkaar bestaan
wordt samen gaan in
een nieuwe werkelijkheid

Door wil melker op 19-11-2018 om 04:45 0 898
  • 1.00 sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 1 stem

Tijdelijkheid

jij hebt schaduw
nooit direct benaderd
door haar andere impact
tegenover schijnend licht

zelden ging jij
daar uit jezelf op af
maar hield respect en
afstand van het gebeuren

zo gaf jij mensen
weer de tijd om zichzelf
bij te sturen na het
staan voor hetere vuren

er is geen strijd in
het grote niemandsland
dat licht en schaduw bestrijken
er is evenwicht in tijdelijkheid

Door wil melker op 18-11-2018 om 04:50 0 775
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het vroegste uur

wat bleek nog
op het vroegste uur
en toch schreef
licht al een warm
welkom op de muur

in rood
gebroken kleurde
zon de opkomst
van een nieuwe dag
waarvan ik getuige was

ik zag de eerste
knoppen bloeien
hun doorzichtigheid
fluorescerend gloeien
breekbaar als kristal

heb de ijsbloemen
nog niet gewekt want
hun bevroren leven
zal pas in ontdooien
zuiver water geven

Door wil melker op 17-11-2018 om 04:41 0 771
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De nieuwe weg

ik heb
je tranen gezien
weet hoe hoog
jou het water
aan de lippen staat

de branding
heeft gestaag
rotsen ondermijnd
alle houvast lijkt
plotseling vervlakt

je bent
een speelbal
van de golven
die jou richtingloos
hebben bedolven

nog schijnt er licht
uit alles wat jij
ooit hebt weggegeven
die stukjes leven wijzen
jou de nieuwe weg

waarin het zelfbesef
weer vorm krijgt en
rijpt naar toekomst
met een perspectief waarin
jij van jouw vrijheid geniet

Door wil melker op 16-11-2018 om 04:54 0 936
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Winters grauw

ik zag je bladerenspoor
maar daar waar kleuren
van de herfst nog dansten
donkerde dood in nieuwe kansen

je tekende de eerste kou
met ijzig wit in het ijle
blauw als voorbode van het
al snel naderend winters grauw

de eindeloze zomer
heeft meer dan alles gegeven
in uitzonderlijke oogsten tot
heel laat in de tijd van het jaar

na droogte is er
eindelijk toch volop regen
dat maakt de grond met humus
van het blad weer lente klaar

Door wil melker op 13-11-2018 om 04:59 0 851
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

In vloeibare herinnering

ik wist dat het
glas ooit zou breken
samen hadden wij lang
naar haar volmaakte vorm
en transparantie gekeken

zij gaf de
hoge zuivere toon
die als een droom
kristallen muziek
uit de hemel vibreerde

daar waar
anderen verscherfden
in kwetsbare posities
erfden wij de laatst
overgeblevene van het stel

in vloeibare herinnering
dronken wij vaak de
familiegeschiedenis uit
de ziel van de drank die
sprankelend glansde in glas

door die mysterieuze
verbondenheid raakten
wij haar uiteindelijk kwijt bij
het dramatisch stoten van een
droom tegen de harde werkelijkheid

Door wil melker op 11-11-2018 om 05:15 0 922
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Sfeer van magie

langzaam zag ik
wolken ontvolken
alleen op een wat
donkere rand was
nog iets aan de hand

daar blonken degens
en zwaarden in het valse
licht van een pittige bui
op aarde in de tweestrijd
tussen goed en kwaad

er waren geen geesten
daar aan het feesten
fictie schreef een eigen
verhaal voor mensen die
gewoon meer wilden weten

ging mee in gedachten
naar illustere krachten
en onbekende emoties
die spanning gaven om de
dagen minder grijs te maken

ja ik kijk en zie ze
heerlijk spelen daarbuiten
niet geremd door stenen
en ruiten maar vrij van materie
in de opwindende sfeer van magie

Door wil melker op 10-11-2018 om 04:42 0 773
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Lichtvoetigheid

zij had het gelukkig
niet hoog in de bol
bewaarde haar charme
voor onder de wol

sprankelde vrolijkheid
met een gulle lach
was in snel weerwoord
vrijpostig alert en gevat

kende de grenzen
in blikken en woord
over vriendschap en liefde
onschuld is altijd vermoord

haar lichtvoetigheid
leek zweverig in sfeer
maar haar rake bemerkingen
deden vaak later pas zeer

zij leefde met geesten
die in positivisme
altijd mee wilden feesten
wachtten met hen op de haan

haar gasten wisten
dat de party was gedaan
nog een laatste dans en kus
lief werden emoties gesust

Door wil melker op 09-11-2018 om 04:20 0 824
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Kleine stukjes huis

ik heb
mijn thuis gebouwd
met kleine stukjes huis

niets paste toen ik
voor de eerste keer
de voordeur open deed

kleuren zongen
hun disharmonie
vloekten zonder woorden

toch ben ik
aan de gang gegaan
met 50 tinten wit

het kaatste al
in licht verwachten
haar volledige balans

ik heb mijn ziel
met creatief uittreden
in iedere kamer uitgelegd

de sferen gaan
wij samen dromen
in liefdevol bewonen

ik ben niet van de
gewone er is geen haast
in de wereld van hiernaast

Door wil melker op 05-11-2018 om 06:19 0 789
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Licht bevriezend

ijskoud
tochtte schaduw
licht bevriezend
door de warme
kamers van je hart

het spontane
circuleerde niet meer
de geestdriftige
flow zwakte af naar
voorzichtig gevegeteer

waar is de bloem
die schoonheid bloeit
op de midwinterdag
ieder de warmste
kleuren in handen gaf

nog heeft jouw elan
niets ingeboet blijf
jij de verschijning die
met oog en hand nog
steeds respect afdwingt

in wilskracht is bloed
blijven stromen hebben
dromen jou een paradijselijk
perspectief gegeven in
openbaring van het leven

Door wil melker op 04-11-2018 om 05:01 0 914
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top