Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
Decor van gisteren
ik speelde
toneel
met hart
handen en voeten
maar gaf
veel te veel
na het applaus
was ik leeg
vond mezelf
terug
met een stuk
in mijn kraag
als decor
van gisteren
in de zaal
van vandaag
Kentucky
het meisje keek met grote
nieuwsgierige ogen
naar haar broertje, stak
haar handje naar hem uit
ze was dol op haar broer
de kleine jongen amper vijf
speelde met het pistool
hij was er zo blij mee en
speciaal door zijn ouders voor
hem gekocht
wist hij veel dat het een echt
wapen was. het lag immers
gewoon in een la van de kast
in de huiskamer
hij kon er zo bij...
hij kreeg zijn zusje in het vizier
haalde de trekker over
gewoon om haar te laten schrikken
en zijn plezier
hij hoorde een knal en zag hoe
het meisje viel
haar mooie jurkje werd rood en
hij realiseerde zich nog niet
dat hij zojuist zijn kleine zusje
had gedood
Vervlogen dromen
gooi maar
bloemen in de lucht
jaag je zorgen
op de vlucht
te lang heb ik
de stenen meegezeuld
die lagen op mijn pad
en die ik nooit vergat
heb ze gestapeld
tot monumenten
er afstand van genomen
als vervlogen dromen
kwetsbaar
in het eerste licht
hoe vrijheid heette
was ik al lang vergeten
maar ik zag
de bloemenwei
plukte ze en voelde me
sinds lange tijd weer vrij
Het sterven te zien doven
ik weet
dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen
ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree
ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding
zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken
maar komen in het donker terug
om niet het sterven te zien doven
in mijn jong reebruine ogen
Tot de zonnewende
er waait onrust
in de bomen
bladeren krijgen geen respijt
jachtig strijdt
het licht met donker
in deze vreemde tijd
mensen zoeken warmte
bij een gezellig vuur
verjagen kou tot in het late uur
deuren en gesloten luiken
houden magie en geesten
uit het duister buiten
die 's nachts feesten
tot de zonnewende als licht
zijn krachten weer leert kennen
Ik hoop
ik hoop elke dag de hoop
in mij te houden
de hoop op een beter leven
de hoop niet verliezen
blijf bij me
en verlaat me niet
hoop doet leven
de hoop is een anker voor me
vaste grond onder mijn voeten
hoop is zo een gelukkig gevoel
het raakt me aan naar een
blijde toekomst.
hoop blijf altijd bij me.
ook in mijn pijn en liefde.
Ik wil bij u zijn
ik wil u voelen om me heen,
zonder u is mijn leven leeg
u vult mijn leven keer op keer
u bent geweldig goed voor me
u bent mijn vader, mijn vriend
bij u zijn is het beste wat me kan
overkomen
u hebt ook mij geschapen
met alles wat in me is
en u wil het beste voor me
al is het nog zo donker om me heen
u wil me in het licht brengen
dank u wel vader
dat u bestaat.
Wat kan ik zijn zonder jou
een leven zonder jou
is leven in de kou
ik kan me niet voorstellen
hoe mijn leven er zou uitzien
zonder jouw lieve gestalte
ik weet dat je me gelukkig
maakt
en je nooit kwijt wil raken
samen maken we er wat van
we zullen man en vrouw zijn.
in een wereld zonder angst
maar volop vrede en liefde.
Ik fantaseer wat af
ik fantaseer wat af
en probeer in het licht
te wandelen
in mijn geest wonen
mooie gedachten
die ik hoop vervuld
worden.
zo leef ik in mijn gevoel
in een wereld vol vrede
blijdschap en liefde
vergezeld met engelen
die sereen en teer zijn
ik wacht stilletjes af.
Rode zonnestralen
ik spin secuur mijn web
en kleur het met
wat rode zonnestralen
maar binnenkort
vriest ochtendvorst
zijn eerste ijsverhalen
dan vonk en schittert
alles kristallijn alleen mijn prooien
zullen ook gewaarschuwd zijn
Nee geen kritiek
was het een tweegesprek
of waren het wat woorden
in reflex op eenzaam zijn
een gebed
waarin ik uitlegde wat
jou misschien ontgaan was
jij die alles ziet
behoort te weten kan mij
toch niet vergeten zijn
ik vraag niets
wil alleen maar delen
of kan het jou niets schelen
nee geen kritiek
ik geloof rotsvast in je en weet
ik heb je onvoorwaardelijk lief
Eenzaam
eenzaam ga ik door het leven
in mijn hart voel ik me alleen
mijn verdriet stapelt zich op
ik durf haast niet te leven
en vind het leven moeilijk
waar is mijn zelfvertrouwen
gebleven.
ik ben in mezelf gekeerd,
en elke dag is haast niet te dragen.
ik ga door een diep dal
vind geen tranen meer,
zo diep is mijn leed.
Mijn geliefde
mijn geliefde
ben jij
rein wezen
geleden heb je
maar ik wil je
verwarmen
al je verdriet uit
je ogen wrijven
ik wil je gelukkig
maken,
ook ik heb je nodig,
en verlang naar je
liefde,
je bent mijn lieflijke
kleinood.
lieveling.
Mijn engel
mijn beschermengel,
je bent er altijd,
altijd sta je klaar,
om me te helpen.
al mijn tranen vang je op
je bent waardevol voor me
je betekent veel voor me
en al ben ik zwak
je draagt me er altijd weer
door heen,
lieve engel,
blijf altijd bij me.
en vergeet me nooit.
Je riep je goden aan
hij heeft je verlaten
een kus van zijn koude mond
en hij danste zijn vrijheid
weer tegemoet
jij? een klein oponthoud
je had het kunnen weten
maar wilde aandacht
en liefde.
natuurlijk moest hij het
zijn
geen blijvertje
de afgelopen maanden
voelden zo verloren
dus je riep je goden aan
al snel nadat hij was gegaan
maar niemand die je schijnt
te horen…
je worstelt, je vecht
maar tot nu toe kun je
bij niemand terecht
je hebt verloren
hoewel?
eigenlijk heb je hem nooit
gehad.
Het tikje border line
ik ben
niet eens gevallen
maar gestruikeld over
de zelfgespannen draden
van mijn bestaan
ging perken te buiten
waarin normen huisden
het tikje border line
vergrootte steeds in
waarden het allerkleinst
heb de mazen
van het net bekeken
ben er in gebleven
gevangen of toch vrij
die strijd is nog niet voorbij
Leven en de eeuwigheid
ik wil
de speelsheid
van de golven
maar ook
een spiegelgladde zee
in een tijdloze zonsondergang
wil in je ogen
de zinnen zien die
in je hand te lezen zijn
de diepte weten
van gevoelens naast
het oppervlakkige van gein
wil bij je zijn
in leven en de eeuwigheid
wie weet hoe lang dat kan
Een wereld zo dichtbij
gordijnen bewegen
zonder lichte tocht
het tikt en kraakt
waar je ook gaat
beladen is de stilte
met een hoge toon
herkenbaar zijn wat
elementen uit een droom
er is aanwezigheid
in het wachten
met ingehouden adem
voel ik gespannen krachten
nog kan ik niks raken
heb geen mogelijkheden
om contact te maken
met een wereld zo dichtbij
er piept een telefoon
alles lijkt weer heel gewoon
de cirkel is gebroken maar
mijn wereld krijg ik niet meer open
Als snuisterij van toen
mag ik je
deze ruiker geven
met de bloemen van mijn leven
zij bloeiden op
kostbare momenten
zetten deze luister bij
gevat in het prille groen
van een fijne jeugd met
linten als snuisterij van toen
later felle kleuren
van de jong volwassenheid
niets had nog een vaste prijs
het diepe warm van wijsheid
verpakt het boeket dat ik nu
vol liefde in je handen leg
Magie en macht
er is geen roedel meer
wel zijn er vele volgers maar
niet meer van de lieve heer
het is de hype
met goud omrand
magie en macht in digitale hand
onzichtbaar in haar gulzigheid
vreet zij de dromen op
hangt eigenwaarde in de strop
het is de massa
in heethoofdigheid
die nu met lege handen staat
waarvan het uitschot
grauwend terug slaat naar
de afgod die als allerlaatste gaat