voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Hebben wij verkloot

wij hebben
de wereld die
wij op onze
handen droegen
kleiner zien
worden in het

langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten

ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan

ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen omdat
wij hun lozen als
te veel mest niet
goed bekomen

pas nu pakken
wij elkaars handen
beduusd waarom
wij dit lieten gebeuren
alle leven en dood
hebben wij verkloot

Door wil melker op 26-10-2022 om 04:19 0 61
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Overgegaan

je bent
overgegaan
maar net
buiten ons
bestaan leef
je nog
zonder contact

geen lach
of goedendag
maar erger
onbereikbaar
voor ons
misschien toch
in ons hart

waar wij
vroeger alles
deelden en
hoorden bij
sta jij nu alleen
en toch zo dicht
nog bij mij

Door wil melker op 25-10-2022 om 04:17 0 71
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Voorzichtig vergeten

zij hebben
regelmatig
op het randje
gelegen tussen
leven en voorzichtig
vergeten zijn

waar stilte
in paniek
geen misbaar
maakt en rust
alleen de schijn
van vertrekken
voor laat gaan

overlevers
met handen
en voeten door
het eigen lot
beschoren in
een proeve die
al verloren lijkt

Door wil melker op 21-08-2022 om 05:30 0 102
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

In deze samen rust

eindelijk
heb ik iets
kunnen schrijven
dat altijd tussen
ons zal blijven

jij was en bent
gebleven
je hand heeft
als bescherming
op je wang gelegen

in deze samen rust heb
jij de vrede gekregen
die jij wilde in
dit leven

in vriendelijke lach
en twinkelende
ogenblikken gaf jij
ieder die dat
op zijn pad nodig had

jouw warme handen
hebben alles gedeeld
de mooiste dingen van het
leven heb jij ons gegeven

Door wil melker op 11-08-2022 om 03:57 0 117
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Toen ik beter keek

zag de flits
van een arm in
fantomische mist
nog wist ik
een hand te
pakken maar ik
hoorde al broze
botten knappen
zag schrik en pijn
een val zou vol
fracturen zijn

er waren geen
handen wel de
open palmen
om hulp zonder
persoonlijke
signatuur er was
geen kiezen alleen
hulp bieden
in dit tijdloze
moment was ik
mezelf even kwijt

in een greep zonder
houden van
waarvan de warmte
was gefaket in een
spiegel waar
kilte sneller steeg
toen ik beter keek
ik voelde pijn en
eenzaamheid in
haar greep met
warme resten

Door wil melker op 29-06-2022 om 03:52 0 143
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De nog mobiele files

ik zag ze
hopen in een
wereld vol beloven
ogen helder in
beginnend leven
handen klaar voor
geven en nemen

gespierde
schouders nog
onbevangen
gerecht omdat
de wereld er nog
geen gewichten
op had gelegd

blikken open
frank en vrij
hoe spelen
zij het spel van
kat en muis in
een maatschappij
zonder eigen huis

in de stilte
van benaderen
leken zij te
slenteren om van
het ongeziene
weg te komen hun
vage hoop vervlogen

jaren tekenden
verval in aards en
grijze tinten het
bewegen was wel
overal de nog
mobiele files baanden
zo hun eigen wegen

Door wil melker op 13-06-2022 om 04:02 0 132
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Afscheidspijn

wij voelden liefde
in de zachte
voorwaartse vleug
van de menigte
handen gingen hoger
armen bewogen
synchroon met het
gaan van de stoet

wij ademden
gelijkheid in kleur
en exposure
gingen tot verre
generaties terug om
eenheid te brengen
in de exegese van
toen tot heden

er bleken geen
spijtoptanten wel
leuke nieuwe ideeën
over vrijheid en in
de verwerkelijking
van het nieuwe zijn
in de nog schaarse uren
zonder afscheidspijn

Door wil melker op 05-06-2022 om 04:34 0 158
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Ruimtepijn

ver keken
je ogen in het
heldere blauw
waarvan de kou
op onze huid
tintelde en
woorden al
bevroren
voordat hun
tonen
twinkelden

de grootsheid
van ruimte
maakte ons klein
gelukkig brandde
vuur tussen ons
een heerlijke
warmte oase
als deken van
liefde tegen
het verlaten zijn
en ruimtepijn

Door wil melker op 26-05-2022 om 04:57 0 170
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Naschrift van leven

intens raakten
vingers en
handen elkaar
sprongen vonkjes
over van huid
op huid en in
bewegen golfden
statische elektra in
laden en ontladen

blikken kruisten
hun boodschappen
in frequentieloos
wit licht uit een
jeugdig gezicht
met een diepte van
vele generaties
tijd en ervaring in
tal van gewoontes

zonder groeven
van ellende en pijn
in naschrift van
leven omdat
jij vitaliteit en
energie bronde
uit universele kracht
die spiegelde uit het
planetair zwarte gat

Door wil melker op 26-04-2022 om 03:59 0 168
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Bewogen afscheid

ik had
je handen
zien ontluiken
toen jij naar
mij wuifde
met de intense
warmte van hart
en ogen in een
bewogen afscheid

in je soepele
gebaren las ik
de taal en tekens
van je ziel
die zonder opzien
te baren vrijwel
altijd binnen
het begrip van
ons mensen viel

in perspectief
vonden zij de paden
gaven veerkracht
aan onze passen
die met de in de loop
verkregen souplesse
ons het dansante
gaf dat wij al lang
vergeten waren

Door wil melker op 15-03-2022 om 03:31 0 196
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De finale

ik zag
het blad al
in onrustig
bewegen
kleine
voortekenen
die schrijvend
de wind al de
weg wezen

van licht tot
matig naar
krachtig en
stormachtig
daarboven
verliest de mens
zijn levensrecht
dan is het
spel gespeeld

worden fiches
ingewisseld voor
het laatste heel
zoekend in de
chaos blijkt
vrijwel alles
kapot maar
ergens klinkt toch
de finale weer

Door wil melker op 20-02-2022 om 04:07 0 198
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Algoritme van het einde uit zwarte verzen

fraai regisseerden
algoritmes de tijd
en behoeftes der
mensheid op aarde
waarbij ziektes oorlog
en natuurlijke rampen
volgden uit het bekampen
van teveel mensen
waar economische doelen
de smoelen bepaalden
liep het natuurlijk
algoritme groot gevaar

de mens verbrak de
balans in de natuur in tal
van tekenen maar ook
genegeerd als religieus
intermezzo door de hogere
macht en mystieke kracht
van de machtspersonen
die manipulatief bezig
waren in het eigen straatje
het verfijnde raderwerk
synchroniseerde niet meer
met de tijd en seizoenen

hitte droogte en kou
doken in extremen
bomen en planten leden
onder kaalslag de natuurlijk
habitat van dieren werd
vernietigd door honger
en tal van natuurlijke broed
en kweekplaatsen werden
opslag voor menselijk
vuil en vergif onder een
atmosfeer die dodelijk
werd voor alle leven

Door wil melker op 11-01-2022 om 04:15 0 244
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Epiloog apocalyps aarde uit zwarte verzen

wij mensen zijn
te klein geweest
voor de schatten
die wij hadden
de wonderen die ons
hebben omringd
waarvan wij ons
hoogmoedig hebben
afgewend omdat wij
de briljante gegevens
niet konden ontraadselen
laat staan ze gebruiken

de grootste lithium
data base zijn de stranden
van zee en oceaan
waarbij de golven info
brengen en verzenden
en zon alle energie geeft
de moderne wetenschap
heeft ons kantelpunten
gebracht waarmee het
nano kind mag spelen
communicatie met
aarde wolken dieren

ook de bezielde bomen
in het bos kastelen en
planeten telepathie en
telekinese wij hadden
onszelf kunnen genezen
van onze beschaving zal
door vernieling niet
veel meer overblijven dat
nog de moeite waard zal
zijn om erover te schrijven
zij zullen eenzaamheid begrijpen
door niet verder te kunnen kijken

Door wil melker op 10-01-2022 om 04:18 0 229
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De ontmenselijking uit zwarte verzen

eeuwenlang is
de mens bezig
geweest zich te
bekwamen in de
leer der evolutie
het beter zijn dan
de ander heeft hem
niet veel sociaal
besef bezorgd omdat
zijn afzet altijd de
rug van een ander als
springplank gebruikte

grotesk zijn de
verschillen tussen arm
en rijk geworden
de ultieme bovenlaag
met superrijken en
grote groepen paupers
die nauwelijks kansen
kregen ook pandemie en
chaos hebben dit misstand
niet genivelleerd de een
zijn brood is de ander zijn
dood was heel snel geleerd

het hete vuur van
besef zorgde voor
een ongekende deling
feesters die het
naderend einde
verwelkomden en
de laatste gokkers
die tegen beter weten in
de zon ook in zijn laatste
dagen wilden zien schijnen
om dan met aarde voor
eeuwig te verdwijnen

Door wil melker op 09-01-2022 om 04:24 0 236
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Apocalyps uit zwarte verzen

waar onweer
en storm altijd
gedonderd hebben
strijden zij nu
voor hun bestaan
het samengaan is
verleden tijd
krachten zijn
cumulatief en
de pijn die aarde lijdt
is onbeschrijfelijk tot
dood is bijgeschreven

geen secondanten
de handlangers
zijn gevlucht want
de overmacht heeft
alles uit de kast gehaald
bij het constant
weerlichten van
hellevuur en bolbliksems
zij verlichten deze
apocalyptische strijd
in de andere magisch
mystieke sfeer en tijd

beklemmend is
de stilte in het
weerkaatsen tegen
de inktzwarte
wolkenrand waarvan
de atmosfeer is
geladen met nog
ongebreidelde agressie
van elementen door
hogerhand maar
zacht komt de stabiliteit
naar de gezonde kant

Door wil melker op 08-01-2022 om 04:16 0 231
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Catastrofe uit zwarte verzen

met het
gezicht op
onweer tornde
jij op tegen de
straffe wind
die de huid
van het gelaat
strak trok
en nog net
voldoende
ruimte liet voor
priemende ogen

het was genoeg
geweest de schade
die de natuur de
eerste jaren niet
te boven zou
kunnen komen
tussen het dode
hout groeiden
enkel nog dromen
de elemententweestrijd
moest er komen

de open plek
waar vroeger
de heksenwaag
heeft gestaan
was de plaats
waar de tweestrijd
kon worden
uitgevochten in een
visuele confrontatie
die de geestkracht
van een der twee
zou doen splijten

Door wil melker op 07-01-2022 om 04:00 0 233
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Onze dromen

ik heb
met jou de
vlucht genomen
hebben er eindelijk
voor gekozen
te gaan voor
onze dromen

te lang
zijn wij nog
kind gebleven
vertelden anderen
hoe wij moesten
leven op het uit
gestippelde pad

wij kenden elkaar
spraken al snel
dezelfde taal
hadden eigen
wijze ideeën over
het allerhande van de
wereld en omstreken

wij zijn gegaan
zonder woord
of traan want het
mooiste stukje
geschiedenis blinkt
al gelaagd in het licht
van een nieuw begin

Door wil melker op 09-12-2021 om 04:15 0 262
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Lange warme haren

het licht
kroop zacht
dichterbij met
lange warme haren
het openbaarde
de desolate kou
die mij in somberheid
gevangen had
gehouden in de
afgelopen tijd

het is begonnen
met twijfels aan
de echtheid van
licht dat opgepimd
door anderen veel van
zijn glans verloren wist
over de warmte die
het zou moeten
verspreiden en die
niemand ooit had gemist

nog ken ik de
woorden stralen
en gloed maar het
licht wist niet meer
hoe dat moest
met die lange zachte
haren ja dat was altijd
moeders groet maar
die geboortewarmte
was weg voorgoed

waar wij elkaar en
alles om ons heen
ooit bezieling gaven
in liefde aandacht
en licht was dat verdwenen
door de egotijd die
onderlinge haat en nijd
aan alles gaf om ons
heen dit leven zal ons
nooit meer hemel geven

Door wil melker op 03-12-2021 om 04:44 0 257
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Aards laatste uur

ik zag hoe jij
zeeën kuste
met de harde
hand van graniet
en basalten rots

hoe jij in
warm tropisch
blauw op witte
stranden rustte
in naakte trots

jij wond
winden om je
vinger in het oog van
de orkaan waar jij
je ongeremd liet gaan

toch heb ik ook je
tranen gezien over het
verlies van synchronie door
de natuur in de entropie
van aards laatste uur

Door wil melker op 14-11-2021 om 04:12 0 333
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Stations verderop

ik spoorde
op het ritme
van rangeren
stopte en trok op
tussen langdurig
stilstaan met
op ruiten de
druipende regendrop

zoals altijd zag
ik in beslagen
ramen je
gezicht passeren
in de talrijke
stops riep jij
alle namen van
stations verderop

ik veegde
strepen maar
je kwam
niet dichterbij
alleen je ogen
keken met veel
interesse diep
in die van mij

in je lach brak
zonlicht op
natte ramen
verte floot een
fluit ik moest eruit
deuren sisten
ruiten klaarden
in vergissen op

Door wil melker op 23-09-2021 om 04:24 0 315
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top