Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
Ik ben blij
ik ben blij
met jullie vriendschap
die zo lief is en behulpzaam
liefde is het dat jullie geven
wat kunnen we toch blij zijn
met veel dingen
blij dat we in een vrij land leven
en elkaar liefhebben
vrijheid van denken,
en ook van godsdienst.
dat is veel waard.
het is niet overal zo.
maar we hopen eens
allemaal een te zijn.
in god's liefde te wandelen!
Deze wereld
deze wereld staat in het teken
van goed en kwaad
er zijn veel mooie dingen
maar ook veel geweld
en verdriet
ikzelf geloof dat de tijden
gauw vervuld zijn
dat de here jezus komt
om geluk te brengen
aan de mensheid
en het vrederijk begint.
dat zal heel mooi zijn!
Mijn geliefde
mijn geliefde
is een lelie in het veld
zijn voetstappen zijn
van goud
zijn hele zijn is zo mooi
als een robijn
ik heb hem lief
hoe verlang ik naar hem
ik weet dat hij mij liefheeft
en mij het beste wenst
ik heb nog een beetje geduld
maar ik hoop spoedig
op onze hereniging.
lieveling
Jouw woordeloos welkom
als altijd
zit je te stralen
en zonder dat jij
het in de gaten hebt
met ogen anderen te raken
het is jouw
woordeloos welkom
met een innemend gebaar
geef jij rust
en een streel door het haar
jij luistert
ziet zinnen zich rijgen
tot een verhaal
bemoedigt stiltes
in welwillend beamen
jij kent de namen
van hen die je wijsheid
en raad hebt gegeven
zonder vooroordeel zodat
ook zij verder kunnen met leven
In het licht van boven
nog kraakt de trap
als ik de hemel bestijg
is het weerspannigheid of
zijn het zaken die ik liever verzwijg
het leven heeft cadeaus gegeven
met hun opsmuk ben ik blij
maar in het licht van boven
verkleuren zij al snel tot snuisterij
toch kom ik niet
met lege handen aan
mijn naam op aarde blijft
gewoon onder de gedichten staan
De lach op mijn gezicht
de lach op mijn gezicht
spreekt boekdelen
zij is onstuimig en blij
zij straalt
zij maakt blij
en verwarmt mensenharten
mensen die weer terug lachen
er is blijdschap op deze dag
elkaar liefhebben
dat is mooi
en de moeite waard.
mag het zijn dat de lach
op ons gezicht niet verdwijnt.
Ik wil hopen
ik wil hopen
op goede dagen
die zeker
zullen komen
waarin ik sterk
zal mogen zijn
en de zwakheid
vaarwel zeg
liefde in mijn ziel
ontvang
voor allen die mij
omringen
ik wil blijven hopen
dat god mij sterkt
en mijn hoop vervult..
Ik geloof
ik geloof,
en daar ben ik blij mee
in de god van israël
hij had zijn volk lief
en er gebeurde
vele wonderen
en zo heeft hij
ook ons lief
wij zijn ingeënt
in de boom van israël
wij mogen ook tot de
uitverkorenen horen
als wij het lam jezus
hebben gevolgd
mooi dit te weten.
god zal ons beschermen!
Het leven beleven
het leven beleven
overkomt ons
iedere dag
hoe zal de dag
van morgen zijn
dat weten we nog niet
toch maken wij ons
er een voorstelling van
wij hopen op een blijde dag
dat is de wens van ons
wensen worden vaak vervuld.
een blijde dag
met vriendelijke mensen
daar hopen wij op!
en zullen we
een nieuwe dag beleven.
Je bent om me heen
je bent om me heen
mijn engel
je draagt me
onder je vleugels
naar een land
dat enkel vrede is
wat ben ik blij
dat ik jou ken
je bent een engel
van reinheid en wijsheid
en draagt me teder
naar dat land
dat land dat ook
voor mij is weggelegd
ik had er al lang naar verlangd
en nu is het gekomen,
dank je liefste engel!
Blij wil ik zijn
blij wil ik zijn
ik leef op deze aarde en dat is fijn
zij geeft mij vrienden
zij geeft mij liefde
blijheid proef ik elke dag
ik mag er van snoepen
en dat doe ik elke dag!
Met gebalde vuist
weer vlagt het doek
strak in de heersende wind
de echo's van duizenden kelen
zijn gelukkig verdwenen
stenen beelden
met gebalde vuist
vormen nog het decor
van wat teloor is gegaan
maar aan de grenzen
van het plein speelt venijn
alweer de dubbelrol van
lotgenoot en vriend te zijn
niet confronterend
toch gedwongen en met pijn
weer te leren de dankbare
broeder van je hoeder te zijn
Suggestief massief
verschrikt kijk je op
als er glas breekt
en schoonheid verscherft
in het raken van de grond
je ziet in een flits
transparantheid verdwijnen
voelt meteen de pijnen
van het dramatisch gemis
het was kunst
in zijn fragielste vormen
suggestief massief vulde
de ruimte met bijna niets
ook de basis is gespleten
toch vormen zij een nieuw begin
van weer zelfstandig leven waarbij
helderheid al in de genen is verweven
Hartendief
Ik ben de zee, jij bent de golven.
Ik ben de berg, jij ligt onder mij bedolven.
ik ben de bladzijde, jij bent het boek.
Ik ben de verpakking, jij bent de koek.
Ik ben verliefd op je en ik wil bij je zijn.
Ik weet niet waarom, maar het voelt warm en fijn.
Misschien haat je me en wil je niks van me weten.
Maar dat is de liefde en het is gewoon niet te meten.
Liefde is overal en dus ook hier.
Iedereen kan verliefd worden, zelfs een kleine mier.
Het is niet raar als je verliefd geworden bent.
En als je het ook nog durft te zeggen ben je een echte vent.
Met anderen erbij doe je stoer,
maar ik weet: eigenlijk ben jij heel lief.
Ik zal je dit verklappen:
JIJ BENT MIJN HARTENDIEF.
Zij schaduwen woorden
er zit geen rust
in je handen
zij cirkelen bogen
vingers wijzen bevlogen
naar een mooi perspectief
zij schaduwen woorden
benadrukken klanken
die anders niet
of veel minder lang
blijven hangen
zij dragen de taal
die in je blik
staat geschreven
accentueren het belang
van intensief leven
vinden ontspanning
in het strelen en helen
van kwetsbare delen
die in de hectiek van bestaan
zonder zorg verder moeten gaan
Mijn beschermengel
mijn beschermengel
zweeft om me heen
hij is niet aards
maar hemels
zijn geest is zuiver
en leidt me voort
ik loop in zijn voetsporen.
ik ben blij met hem.
lieve beschermegel.
Tovert met handen
ik heb je gezien
in vergelijk
kleine dingen geijkt
waar in jij
zo op mij lijkt
een subtiele beweging
als schaduw van blik
jouw ogen
zien het gebeuren
handen zijn er eerder dan ik
je lach is spontaan
maar ik hoor je gedachten
al snel verder gaan
in het raken van snaren
om de aandacht te bewaren
je speelt in een wereld
die jij nog kunt maken
tovert met handen
het spel dat wij helaas
al lang hebben verlaten
Jij bent een oase
je opende magistraal
streefde bijna de schepper voorbij
met eeuwige schoonheid
maar aan jouw zij
stonden heren te souffleren
wisten het beter dan jij
zij ringeloorden jouw groeien
verhinderden met commentaar
het schitterende bloeien
besmeurden je naam
met hun jaloezie op jouw kunst
roem werd je niet gegund
je hebt jouw paradijs
al snel kleiner gemaakt
geen toegang voor de onverlaat
jij bent een oase
in de woestijn van recensenten
de enige hemel die wij wensen
Mijn toeverlaat
wij zijn wel losgekomen
van oordeel en idee
hebben standpunten ingenomen
de zweverigheid viel mee
toch met beide voeten
stevig op de grond gebleven
in een wereld die uitgaat
van een andere kijk op leven
in het volgen van elkaar
deelden wij voortdurend steun
toch was jij mijn toeverlaat
die als vrouw haar mannetje staat
In jouw stilte
ik zie je staan
een monument van kracht
je voeten in het water
geen rimpeling
verzacht standvastigheid
nu en ook niet later
jij vlagt
banieren eerlijkheid
zonder knieval aan de tijd
eindelijk gaan zij
weer samen lopen
transparantie doet ons hopen
jij brugt het overleg
verbindt de woorden
die in jouw stilte zijn gezegd