Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
Onze ogen
wij laten het schaamteloze
niet meer gebeuren
onze ogen zullen daders dwingen
terug te keren op hun schreden
de norm en waarden te herpakken
omdat er geen vluchtwegen zijn
een massale moord
zou het einde kunnen zijn
maar beter dan geknecht te worden
door het duivels plan dat van
de mens weer lijfeigene maakt
en lak heeft aan vrijheid en respect
wij zullen lopen en
samen informatie delen
over hoe wij de wereld kunnen
laten helen van haar erf last
zonder gemanipuleer en geweld
door onze ogen worden zij gewogen
voor miljoenen op het binnenhof
zullen de bestuurders buigen
complotten en vriendjespolitiek
gaan op de schop zonder geweld
geld en macht niet bij een kleine groep
die dwingend oplegt wat een ander doet
geen brood en spelen meer
zoals weleer in decadentie
de ceo's ster en voetballer krijgen
hun salaris en geen bonussen dit keer
geen miljoenen voor een schilderij terwijl
de zorg met mondjesmaat heel blij moet zijn
wij zijn dan aan zet en ongewenst
gedrag wordt op tv en media snel rechtgezet
sociale cohesie zal de mantelzorg worden
die ieder nodig heeft om niet te derangeren
onze ogen zullen een nieuw elan afdwingen
zij doen pijn in voortaan massaal aanwezig zijn
Steeds onbeschaamder
hoekstenen zijn verdwenen
privacy is verschenen in plaats
van cohesie in de maatschappij
steeds onbeschaamder
wordt het grote graaien in
het verdraaien van norm en recht
alleen het boek is nog echt
met wetten voor en van
mensen uit generaties geleden
de tekenen verontrusten
maar van binnen uit
groeit er verlangen en hoop
wij zullen het tij
eindelijk keren in een niet
aflatend mondiaal demonstreren
wij gaan het kwaad en
de ego's achter ons laten in een
altijd en massaal aanwezig zijn
jij en ik op de plaats van delict
met miljoenen gaan wij kijken naar
hen die omgaan met mensen als lijken
God zij met u
God zij met u, al uw levensdagen
Hij zal u in Zijn goedheid bewaren
En wil u behoeden voor gevaren
In geval van nood zal Hij u dragen.
God zij met u in vreugde en verdriet
Hij zal uw leven leiden van dag tot dag
Zolang u hier op aarde vertoeven mag
Hij is het die de hele wereld overziet.
God zij met u waar u ook mag gaan
Hij gaat met u mee door het leven
En wil u met Zijn liefde omgeven
Hij zal u nabij zijn in uw bestaan.
God zij met u in alle omstandigheden
Ook als u soms geen uitkomst meer ziet
Dan mag u weten: God verlaat u niet
Hij wil uw helper zijn in moeilijkheden.
Muziek uit mijn hart
ik kende de muziek
van het leven nog niet
pingelde af en toe nootjes
veelal tot ieders verdriet
zomaar zonder melodie
in een verkennen van
ritme en maat kwam
de klank soms tot een akkoord
maar vaker bleek
het een dissonant van
de ergste soort
tot ik jou hoorde spelen
sereen en zuiver
wees jij mij de weg
om ook wit en zwart
respectvol te componeren
jij hebt mij de kennis
en kunde gebracht om
met muziek uit mijn hart
het bestaan te harmoniseren
Haar schaduwrijke kus
ik fluisterde
in korte woorden
stukjes leven van me af
zij droomde
warme rust in
haar schaduwrijke kus
ik omarmde
met lichte schroom
de al verweerde bast
voelde hoe
de stromen vloeiden in
haar mij toegenegen lach
nog weet ik dat
de wereld een seconde
heeft stil gestaan
in dat ultiem moment
van delen ben ik
voor even de hemel ingegaan
Sereen
je bent nog
steeds een droom
in flarden lucht
ik lig op mijn rug
zie je soms vervagen
kijk hoe
kleuren botsen
in rafelend scheuren
door een vlagende wind
als de bui echt begint
je gezicht blijft
wonderwel sereen
als het spookt
om je heen met ogen
als kleine regenbogen
plots klinkt je stem
na de eerste donderslag
ik droom alles van me af
tot ik je in de regen hoor
we moeten er nu snel vandoor
Met lichtvoetigheid
je bent zo puur
trippelt door het leven
met lichtvoetigheid
als tweede natuur
jij danst letters
keurig op de lijn
lacht zonder blozen
of uit de maat te zijn
ook het schuine schrift
maak jij voor anderen geschikt
in uitbundig krullen gaan
jullie witte regels vullen
je ogen zetten punten
komma's en accenten
de zinnen netjes op een rij alleen bij mij
dans jij er nog een vraagteken bij
In zinsbegoocheling
het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren
langs lijnen van oneindigheid
tot het fluïdekoord weer spant
en aardse dromen schreeuwen om
eindelijk tot leven te mogen komen
Verdriet..
Ik word levenslang gepest.
Ik voel me zo eenzaam en alleen.
Als een eenzame, koude steen...
Niemand die om me geeft
en van me houdt..
Ik had een hartje van goud,
maar die is kapot..
En komt nooit meer op slot....
Jij bent mijn valentijn
ik heb je gezien
in de spiegelende ruit
van een winkel
je vrolijke snuit
keek naar mijn rug toen ik
draaide ging jij weer terug
pas in de bus
werd het ontmoeten
in je stralende lach
een goedendag
wat niemendalletjes
wist niet eens waar ik was
je zwaaide bij afscheid
een eindeloos grietje
die houdt van madeliefjes
je bent mijn valentijn
ik heb jouw bloem gevonden
wil jij voor altijd de mijne zijn
Blij zal ik zijn
blij zal ik zijn
als er vrede aanbreekt
als er een einde komt
aan mijn duisternis
en ik bij u mag zijn
mijn lieve vader
en mijn gebrokenheid
eindigt
ik heb u lief, vader
Here
here ik heb u nodig
heelt u mijn hart en gebroken geest
zendt u uw heilige geest ook op mij
laat me niet alleen
laat uw liefde in mijn hart doordringen
en maakt u mij sterk
maak me tot een kind van u
here, ik hou van u
ik prijs u met heel mijn hart
lieveling!
In de wolken
ik wist dat jij
in de wolken was
heb je gemist
zag je gezicht
met welkom lach
in blijde vervoering
omhelsden elkaar
spraken zonder taal
in wederzijdse beroering
openden naar buiten
straalden liefde door
de ruimte die ieder gaf
het was een eindeloze dag
waarin de zon ons alle
warmte gaf die hij in zich had
Opent deuren in verschil
in een machtig waaien
jagen witte wolken
vol mystiek voorbij
de zwarte zijn
veel aardser en brengen
de magie nabij
het is de oude strijd
tussen goed en kwaad die nu
naar licht en donker overslaat
heksen en het hellevuur
tegen roependen in de woestijn
zal dit elixer ooit de hemel zijn
zelfs het verscheiden
opent deuren in verschil
een paradijs naar ieders vrije wil
Je lichtbewolkte haar
ik zie lente in je ogen
bloemen in je hand
je lach is nu al warm
als een zomers strand
toch sta je nog wat
nonchalant te dralen
met blonde zonnestralen
in je lichtbewolkte haar
proeft dan vleugjes
warme wind waar
in een hoge kinderlach het
langverwachte voorjaar klinkt
Een warme hemelkier
de wind veert
met vluchtig wit
wat engelen in het blauw
zij overvleugelen
het strakke
spelen met de kou
lossen op al
dartelend van plezier
in een warme hemelkier
ik wilde mee in
hun verdwijnen maar mocht
nog niet voor hem verschijnen
Ik wil leven
Ik wil leven
Want je bent er maar even
Sta nooit stil bij een moment
Beleef het heden
En vergeet het verleden
Wat niet is en wat niet blijft
Je krijgt nooit problemen
En bent een goed mens
Als je jezelf altijd blijft
Ooit moet ik leren leven
Niet meer door het leven zweven
Het leven aanvaarden en begrijpen
Mijn ogen open, niet toeknijpen
Mijn dag dromen zijn voorbij
Zo wil ik door het leven gaan
Gezondheid gaat boven alles
't Is aan ieder niet gegeven
Dat is het leven leren aanvaarden wat je hebt
Met moed en sterkte leer ik nu door het leven gaan
want het leven duurt maar even
Zijn magie
ik keek
als klein kind
altijd naar de toren
gigantisch groot
onmeetbaar hoog
ik voelde me verloren
de vinger van god
kan ons met zijn magie
helaas niet meer bekoren
Spijt
Tijden met spijt
Spijt van verleden tijd
Spijt komt te laat
Dat is een zekerheid
Spijt van wat je gedaan hebt
Spijt van wat komen zal
Spijt van verleden tijd
Alles vraagt tijd
Tijd om te helen
Tijd kan je niet stelen
Tijd draai je niet terug
of keer je niet de rug
Tijd heb je nodig
Van een lang vergeten snit
zij sprak
met de trap
de treden kraakten
het geluid van lang geleden
ieder een eigen verhaal
in het naar boven gaan
ze vond in het donker
het touwtje en licht
schrok van het plaatje
de poppen met ogen
het haar omkranste gezicht
nog altijd in hetzelfde gelid
de tijd was ze kwijt
knuffelde met woorden
over jaren die waren verloren
schikte weer kleertjes
van een lang vergeten snit
streelde hoofdjes in warm gemis
er was geen vergeven
in het overbruggen van tijd
de schatten hebben
altijd al alles geweten
haar liefde kon ze weer kwijt
spiegelend in ogen zonder wrok of spijt