voorpagina sms gedichten lange gedichten quotes zoeken insturen contact

Freestyle Gedichten

Gedichten langer dan 160 tekens.

Naschrift van leven

intens raakten
vingers en
handen elkaar
sprongen vonkjes
over van huid
op huid en in
bewegen golfden
statische elektra in
laden en ontladen

blikken kruisten
hun boodschappen
in frequentieloos
wit licht uit een
jeugdig gezicht
met een diepte van
vele generaties
tijd en ervaring in
tal van gewoontes

zonder groeven
van ellende en pijn
in naschrift van
leven omdat
jij vitaliteit en
energie bronde
uit universele kracht
die spiegelde uit het
planetair zwarte gat

Door wil melker op 26-04-2022 om 03:59 0 44
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Bewogen afscheid

ik had
je handen
zien ontluiken
toen jij naar
mij wuifde
met de intense
warmte van hart
en ogen in een
bewogen afscheid

in je soepele
gebaren las ik
de taal en tekens
van je ziel
die zonder opzien
te baren vrijwel
altijd binnen
het begrip van
ons mensen viel

in perspectief
vonden zij de paden
gaven veerkracht
aan onze passen
die met de in de loop
verkregen souplesse
ons het dansante
gaf dat wij al lang
vergeten waren

Door wil melker op 15-03-2022 om 03:31 0 68
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De finale

ik zag
het blad al
in onrustig
bewegen
kleine
voortekenen
die schrijvend
de wind al de
weg wezen

van licht tot
matig naar
krachtig en
stormachtig
daarboven
verliest de mens
zijn levensrecht
dan is het
spel gespeeld

worden fiches
ingewisseld voor
het laatste heel
zoekend in de
chaos blijkt
vrijwel alles
kapot maar
ergens klinkt toch
de finale weer

Door wil melker op 20-02-2022 om 04:07 0 74
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Algoritme van het einde uit zwarte verzen

fraai regisseerden
algoritmes de tijd
en behoeftes der
mensheid op aarde
waarbij ziektes oorlog
en natuurlijke rampen
volgden uit het bekampen
van teveel mensen
waar economische doelen
de smoelen bepaalden
liep het natuurlijk
algoritme groot gevaar

de mens verbrak de
balans in de natuur in tal
van tekenen maar ook
genegeerd als religieus
intermezzo door de hogere
macht en mystieke kracht
van de machtspersonen
die manipulatief bezig
waren in het eigen straatje
het verfijnde raderwerk
synchroniseerde niet meer
met de tijd en seizoenen

hitte droogte en kou
doken in extremen
bomen en planten leden
onder kaalslag de natuurlijk
habitat van dieren werd
vernietigd door honger
en tal van natuurlijke broed
en kweekplaatsen werden
opslag voor menselijk
vuil en vergif onder een
atmosfeer die dodelijk
werd voor alle leven

Door wil melker op 11-01-2022 om 04:15 0 108
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Epiloog apocalyps aarde uit zwarte verzen

wij mensen zijn
te klein geweest
voor de schatten
die wij hadden
de wonderen die ons
hebben omringd
waarvan wij ons
hoogmoedig hebben
afgewend omdat wij
de briljante gegevens
niet konden ontraadselen
laat staan ze gebruiken

de grootste lithium
data base zijn de stranden
van zee en oceaan
waarbij de golven info
brengen en verzenden
en zon alle energie geeft
de moderne wetenschap
heeft ons kantelpunten
gebracht waarmee het
nano kind mag spelen
communicatie met
aarde wolken dieren

ook de bezielde bomen
in het bos kastelen en
planeten telepathie en
telekinese wij hadden
onszelf kunnen genezen
van onze beschaving zal
door vernieling niet
veel meer overblijven dat
nog de moeite waard zal
zijn om erover te schrijven
zij zullen eenzaamheid begrijpen
door niet verder te kunnen kijken

Door wil melker op 10-01-2022 om 04:18 0 99
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De ontmenselijking uit zwarte verzen

eeuwenlang is
de mens bezig
geweest zich te
bekwamen in de
leer der evolutie
het beter zijn dan
de ander heeft hem
niet veel sociaal
besef bezorgd omdat
zijn afzet altijd de
rug van een ander als
springplank gebruikte

grotesk zijn de
verschillen tussen arm
en rijk geworden
de ultieme bovenlaag
met superrijken en
grote groepen paupers
die nauwelijks kansen
kregen ook pandemie en
chaos hebben dit misstand
niet genivelleerd de een
zijn brood is de ander zijn
dood was heel snel geleerd

het hete vuur van
besef zorgde voor
een ongekende deling
feesters die het
naderend einde
verwelkomden en
de laatste gokkers
die tegen beter weten in
de zon ook in zijn laatste
dagen wilden zien schijnen
om dan met aarde voor
eeuwig te verdwijnen

Door wil melker op 09-01-2022 om 04:24 0 100
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Apocalyps uit zwarte verzen

waar onweer
en storm altijd
gedonderd hebben
strijden zij nu
voor hun bestaan
het samengaan is
verleden tijd
krachten zijn
cumulatief en
de pijn die aarde lijdt
is onbeschrijfelijk tot
dood is bijgeschreven

geen secondanten
de handlangers
zijn gevlucht want
de overmacht heeft
alles uit de kast gehaald
bij het constant
weerlichten van
hellevuur en bolbliksems
zij verlichten deze
apocalyptische strijd
in de andere magisch
mystieke sfeer en tijd

beklemmend is
de stilte in het
weerkaatsen tegen
de inktzwarte
wolkenrand waarvan
de atmosfeer is
geladen met nog
ongebreidelde agressie
van elementen door
hogerhand maar
zacht komt de stabiliteit
naar de gezonde kant

Door wil melker op 08-01-2022 om 04:16 0 92
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Catastrofe uit zwarte verzen

met het
gezicht op
onweer tornde
jij op tegen de
straffe wind
die de huid
van het gelaat
strak trok
en nog net
voldoende
ruimte liet voor
priemende ogen

het was genoeg
geweest de schade
die de natuur de
eerste jaren niet
te boven zou
kunnen komen
tussen het dode
hout groeiden
enkel nog dromen
de elemententweestrijd
moest er komen

de open plek
waar vroeger
de heksenwaag
heeft gestaan
was de plaats
waar de tweestrijd
kon worden
uitgevochten in een
visuele confrontatie
die de geestkracht
van een der twee
zou doen splijten

Door wil melker op 07-01-2022 om 04:00 0 105
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Onze dromen

ik heb
met jou de
vlucht genomen
hebben er eindelijk
voor gekozen
te gaan voor
onze dromen

te lang
zijn wij nog
kind gebleven
vertelden anderen
hoe wij moesten
leven op het uit
gestippelde pad

wij kenden elkaar
spraken al snel
dezelfde taal
hadden eigen
wijze ideeën over
het allerhande van de
wereld en omstreken

wij zijn gegaan
zonder woord
of traan want het
mooiste stukje
geschiedenis blinkt
al gelaagd in het licht
van een nieuw begin

Door wil melker op 09-12-2021 om 04:15 0 132
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Lange warme haren

het licht
kroop zacht
dichterbij met
lange warme haren
het openbaarde
de desolate kou
die mij in somberheid
gevangen had
gehouden in de
afgelopen tijd

het is begonnen
met twijfels aan
de echtheid van
licht dat opgepimd
door anderen veel van
zijn glans verloren wist
over de warmte die
het zou moeten
verspreiden en die
niemand ooit had gemist

nog ken ik de
woorden stralen
en gloed maar het
licht wist niet meer
hoe dat moest
met die lange zachte
haren ja dat was altijd
moeders groet maar
die geboortewarmte
was weg voorgoed

waar wij elkaar en
alles om ons heen
ooit bezieling gaven
in liefde aandacht
en licht was dat verdwenen
door de egotijd die
onderlinge haat en nijd
aan alles gaf om ons
heen dit leven zal ons
nooit meer hemel geven

Door wil melker op 03-12-2021 om 04:44 0 137
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Aards laatste uur

ik zag hoe jij
zeeën kuste
met de harde
hand van graniet
en basalten rots

hoe jij in
warm tropisch
blauw op witte
stranden rustte
in naakte trots

jij wond
winden om je
vinger in het oog van
de orkaan waar jij
je ongeremd liet gaan

toch heb ik ook je
tranen gezien over het
verlies van synchronie door
de natuur in de entropie
van aards laatste uur

Door wil melker op 14-11-2021 om 04:12 0 163
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Stations verderop

ik spoorde
op het ritme
van rangeren
stopte en trok op
tussen langdurig
stilstaan met
op ruiten de
druipende regendrop

zoals altijd zag
ik in beslagen
ramen je
gezicht passeren
in de talrijke
stops riep jij
alle namen van
stations verderop

ik veegde
strepen maar
je kwam
niet dichterbij
alleen je ogen
keken met veel
interesse diep
in die van mij

in je lach brak
zonlicht op
natte ramen
verte floot een
fluit ik moest eruit
deuren sisten
ruiten klaarden
in vergissen op

Door wil melker op 23-09-2021 om 04:24 0 178
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De banvloek

van heel ver
klokte vrede
een onbekende
melodie voor
gespitste oren uit
een donkerrode
stenen toren

zacht omhulden
tonen de tik
die agressie
geladen was
en toch zijn
boodschap gaf in
verrast ontvangen

nog waren zij
niet klaar met
hun onderling
getwist de
boze blik die
werd geworpen
met ach stik

generaties hadden
elkaar doodgezwegen
om zaken die niemand
meer wil weten
totdat de dood
de banvloek
had opgeheven

Door wil melker op 09-09-2021 om 04:02 0 172
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Rode regen

ik schreef
liefde in de lucht
op mijn vlucht
die in rode
regen eindigde

vlaag gewijs
klapwiekte zwarte
neerslag op
mijn hartenklop
voorbij weg van mij

nog zag ik
mijn letters
in het blauw
verrafelen door
opkruipende kou

er klonk geen
hemelse muziek
koud zweet en
hysterische paniek
dekte mij toe

hoorde druk
menselijk gestamel
zag beweging
wegvallen uit mijn blik
in een laatste kus van ik

Door wil melker op 06-08-2021 om 04:05 0 218
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Uitgestorven

waar de wereld
uitgestorven leek
bewoog nog af
en toe het laatste
stukje sleet dat
speelde met de wind
een ongelijke strijd
met tijd als
ongeboren kind

wanneer de vlaag
ten einde raad
zich nog een enkele
keer te buiten gaat
in loos geklepper
en irritant geklop
is zijn geduld nu
uitgeput en zoekt hij
rust en luwte op

waar stilte overheerst
is al de hartslag van de
nieuwe aarde voelbaar
in een frisse lentewind
waarin tijd weer lacht
kwistig dagen geeft
zonder enige beperking
in zijn herschepping
van de eeuwigheid

Door wil melker op 05-07-2021 om 04:13 0 222
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Afscheid in pijn

ik zag je op strand
gebruinde voeten
in slippers
je droomwinkeltje
onder de parasol
van riet waardoor
het lied ritselde
van winds warmte
in een brandende zon

jij verkocht niet
maar samen met
de klant een koude
sangria in de hand
verkenden jullie het
spirituele verband
van blauwgroen
gekleurde golfjes op
het mediterrane zand

je ogen namen mij
mee naar de enige
wand behangen met
tal van snuisterijen
waarvan jij de lading
al draaiend en kerend
doorgaf met een lach
je andere hand
aardde stevig de mijne

wij hebben geen
prijs afgemaakt
zijn blijven zitten
tot het donkerode in
snelheid ondergaat
en werkelijkheid de
kleine kou meteen
verspreidt van
afscheid in pijn

Door wil melker op 05-06-2021 om 04:17 0 266
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De drempel

zachtjes is
alles uitgegaan
ook het licht

keek op de
klok waar hij stil
was blijven staan

stilte voelde
angstaanjagend
in donker zwart

zou ik de eerst
ontwakende zijn met
eenzaamheid pijn

op geheugen en
tast ben ik naar
buiten gegaan

zelfs de wind had
in vlagen stapjes
terug gedaan

zonder beweging
of ander teken van
leven heb ik daar gezeten

niet moederziel
alleen want zij kende
al dit fenomeen

ik was de drempel
overgegaan de wereld
bleef gewoon bestaan

Door wil melker op 08-02-2021 om 04:16 0 308
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Het laatste licht

ik zag hoe
de dag schemerde
voelde me verloren
in het donkeren
van het laatste licht

nog had jouw
gezicht een
stevig profiel dat
scherp tekende in
toenemende duisternis

en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was

omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar nog voor gebroken
ogen konden behoeden

zacht witte sneeuw
die nacht de plaats
waar onze zielen uittraden
de eerste strenge vorst
kende geen genade

Door wil melker op 11-01-2021 om 04:18 0 383
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

De betraande waas

ik zag
je gaan door
de betraande
waas van
afscheid nemen

kus en
handendruk
al lang voorbij
alleen maar wij
en jij die droomde

er was geen
wakker worden
in confrontatie
met het definitief
van einde

de overgang
was toen de
laatste adem floot
die fluweelzacht
stilte sloot

Door wil melker op 10-12-2020 om 04:24 0 328
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen

Een kerfstok

de laatste adem
zal mij niet ontsnappen
samen gaan wij ooit
uitgeblazen worden
onder illuster gezang
van vele koren

het wordt geen
welkomstlied want
bladpapier zingt
bergen en dalen
waarin emoties juichen
en huilen in hun verhalen

terwijl tijd mijn
geschiedenis op
een kerfstok schrijft
dirigeert hij de jaren
in voor en tegenspoed
zwaait nog een laatste groet

Door wil melker op 08-10-2020 om 04:46 0 348
  • sterren
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 0 stemmen
naar boven
top