Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
Een vleugje thermiek
ik heb je vleugels gezien
in een hemels blauwe vlucht
tegen de wit koude lucht
met randjes rood
gaf jij je bloot
na het moeizame ontwaken
waarin jij eerst
het gewiekte stel warm
en luchtwaardig moest maken
een eerste stijgen
om in de opkomende zon
al een vleugje thermiek te krijgen
ik zag je gaan
de ultieme vrijheid tegemoet
blij dwarrelend in de ochtendgloed
Temperamentvol gesticuleren
ik heb altijd
de warmte gezocht
van jouw handen
ook al waren
je vingers onrustig druk
in temperamentvol gesticuleren
samen zochten we
consensus en rust
sloten zacht in begrijpen
na jaren ervaren
was een blik vaak genoeg
voor dezelfde toon
we wisselden gewoon
energie en omarmden
elkaar in close harmony
De schaduw van je rug
lang is leven
in lieflijke zachtheid
bij me gebleven
maar soms ontbreken
er momenten in fragmenten
die ik niet volgen kan
je zwaaide en draaide
in de schaduw van je rug
kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid mijn groet
maar mijn toegenegen aai
zit vol onzekerheid en angst
over de morgen van dit land
ik wil rust om dit alles
in een herbeleven nog
mijn stukje warmte mee te geven
Mis je, papa
Een dode vader
ik zal jou zo gaan missen.
niet omdat je een vriend was
maar mijn lieve vader.
ik heb geen hart van goud
niet van zilver of smaragd
mooie dingen zullen verdwijnen
seizoenen komen en gaan
maar mijn ware liefde, blijft voor jou bestaan...
geen hart van goud,
geen hart van zilver.
maar wel een hartje dat,
heel veel van je houdt
Samen plezier, samen op reis
Samen een eenheid, samen eigenwijs
Samen kwaad en samen goed
Samen verdriet en samen weer moed
Nu verder zonder jou, dat doet pijn
Te weten nooit meer samen te zijn...
Dit gedichtje was voor jou
Omdat ik zielsveel van je hield en hou.
Knap oud
zij jaagt
op wrakhout en
ik ben de klos
knoestig
en knap oud
verweerde kop
de sleet zit
stevig in botten
en gewrichten
zij jut
en struint al
van huis uit
ik spoelde aan
op onbekende kust
ben nu haar buit
Die warme honing geurt
ik heb ze verzameld
de schatten die het leven
ons zomaar heeft gegeven
zij staan in mijn hart gegrift
om ze ooit met jou te delen
als het cupido ook schikt
de bloemen in je ogen
waarvan de liefde kleurt in
een blik die warme honing geurt
je stralende gezicht
het korte haar waarin
de zomergloed kastanjes baart
je lacht ondeugend om mijn hart
met schatten die we samen delen
ook cupido zal zich nooit meer vervelen
Gepaste munt
er zijn van die dagen
die meer vragen
dan dat je geven kunt
loopt altijd achter
met het betalen
van gepaste munt
ondanks alle zorgen
kom je nooit uit met energie
voor vandaag en morgen
de dip komt snel in zicht
als de bodem van de put
niets anders geeft dan prut
totdat ik jou weer hoor en zie
dan valt alle moeheid van me af
ben ik samen met mijn lieve schat
Bloemen van de wind
ik wist
bloemen van de wind
te flitsen voor ze verwaaiden
zij bloeien
totaal onverwacht
aan een buiige hemel
kleuren hun spanning
in moment van ontlading
vrijheid vertakt tot de aarding
altijd volgt applaus
na deze machtige apotheose
vastgelegd in meerdere poses
nog waait de wind
maar het bloeien is over
tot schik van het kind
Raadselden een lente lang
zacht vallen
als druppels in mei
gedachten op hun plaats
zij raadselden een lente lang
de puzzel in mij
tot de regen kwam
droogte verwees
naar een lager plan en
eindelijk de bloesem deed komen
in dromen was jij al
voorbij het diepst van mijn ziel
de bloemenkoningin waar ik voor viel
de kleur van zon
op je fluweelzachte lach
is het laatste stukje dat past
Man.. liefde maakt blind
Je houdt nog steeds van hem
ik zie het elke keer als we hem
toevallig treffen
ik voel je verstrakken
het doet me pijn
de waarheid is dat je liever bij hem
wilt zijn
je zegt dat het niet zo is
dat ik me echt vergis
maar ik weet dat als hij je zou vragen
terug te keren bij hem
je niet hoeft na te denken
de waarheid is dat je liever bij hem
wilt zijn – gênant -
vraag ik mezelf af waarom doe ik me
dit zelf in vredesnaam aan?
die grijns op mijn gezicht als we samen
ontwaken?
man.... liefde maakt echt blind
Mijn vrije wil
ik schuif wolken uit elkaar
verwacht blauwe lucht
maar niets is minder waar
als schillen lijken zij me te omgeven
worden minder rafelig
compacter in bescherming van het leven
wil het ruimtelijk perspectief bereiken
door steeds hogere dimensies te raken
maar de kern blijft over ontsnappingen waken
zo zweef ik tussen vrijheid en gebondenheid
om door het bestaan uiteengereten te worden
zo dat er van mijn vrije wil niets overblijft
Zonder jou
soms als ik naar de hemel kijk
zie ik niets, maar jouw mooie glimlach
's nachts lag ik op mijn bed
denken aan jou
zonder jou heeft mijn leven geen doel
zonder jou ben ik verdwaald
je bent het licht in mijn leven
ik ga voor eeuwig van jou houden
Magie van brandend ijs
waar hemel
zijn gezichten lacht
in pure liefde en paradijs
word ik geraffineerd
verleid door hel met
zijn magie van brandend ijs
ben in het geniep
de poorten gepasseerd
veel zondigen is zo geleerd
geen carrousel van
stille tranen en verdriet
kettingen en cellen zijn er niet
ook hier is overleven troef
saters lachen enkel om
de streken van de grootste boef
de smidse loeit
en werkt dag en nacht
om gerechtigheid te schonen
alleen de norm
en waarden zijn verkeerd
daar moet ik nog over dromen
Totale eenzaamheid
vals draait
een kring
rond de maan
in het duister
is er een komen
en gaan van geluiden
onherkenbaar
in bestaan
reppen zij zich voort
met een spoor
van buitenissigheden
achter zich aan
aarde lijkt
te schokken door
brokken vreemde energie
mythen sagen
en legenden geven
nooit zoveel ellende
de stoet lost op
in het licht van zon
hellegeur hangt rondom
het is geen branden
maar totale eenzaamheid
zonder menselijke banden
Sorry voor alles
onze eerste ruzie
in 3 jaar tijd
als ik het goed zie
en ik moet zeggen ik heb spijt
ik heb dit allemaal veroorzaakt
ik heb fouten gemaakt
jou hoop gegeven
hopelijk kan je me dit ooit vergeven
je was m'n broer
m'n beste vriend
ik heb je nooit verdiend...
ALleen jij
Ja jij alleen
Ik zag het meteen.
Een jaar lang niet meer aan een relatie gedacht of durven te denken,
Ik dacht dat er geen jongen meer was die mij de liefde zou schenken,
Hier ben je dan, je staat voor me, stiekem toch wel eng,
na een lange tijd is het wantrouwen wel gekomen bij mij.
Maar hier sta jij, voor mijn neus,
Met een lach op je gezicht,
Met stralende ogen,
En zegt me ik ben vaker bedrogen.
Nu hoop ik de juiste vent te hebben,
Ben jij de gene die mij gaat redden?
Je hebt veel dingen die ik herken
Ik zie hoe jij bent,
Nu ben ik blij, vrolijk en verliefd,
Dat ik kan zeggen,
jij bent mijn vent!
Krult liefdevol om
zacht waait jouw blad
krult liefdevol om ter bescherming
van de tot wasdom komende knoppen
streelt en koestert ze tegen
de koude wind die opgestoken meteen
zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt
het is geen spel van leven en dood
maar gaat om vertrouwen en geborgenheid
in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood
nu openen zich twee werelden
die nieuw en moeilijk te betreden zijn
het eerste nest moeten verlaten doet altijd pijn
Letterpret
In het avondlicht
verzamelen zij
zich
ze hopen op...
unieke woorden
voor een gedicht
dat ergens al
in de schemer ligt
- verborgen -
puur
ongeschminkt
over- leven
dood
bedrog en liefde
tot alles
op zijn plaats
valt
en hij- zij voelt zich
een dichter
Al licht gebogen
lente heeft
de boom getuigd
met schitterend blad
breed vertakt
staat zij te pronken
een monument van kracht
toch is de stam
al licht gebogen
als dank door vriend de wind
buigen als een kind
gaat beter in de jeugd
als souplesse het nog wint
er zijn geen
breuken vastgesteld
jij wordt weer mijn zomer held
Wie ik werkelijk ben
ik
ik loop
ik loop en sta stil
en kijk
kijk, en haal diep adem
weer een stap
een stap vooruit
weer vooruit
zand
zand en water
water tot aan het einde van de horizon
zover als ik kan zien
ik voel het zand tussen mijn tenen
ik loop
mijn benen voelen zwaar
nog even
even volhouden
volhouden, en haal diep adem
en zet nog een stap
en dan
dan eindelijk
voel ik het koude zeewater
langs mijn voeten
omhoog kruipen
nog een stap
en koude water
raakt nu mijn boven benen
ik stop
ik stop en sta stil
sluit mijn ogen
en laat het zachte water
mijn lichaam strelen
het is een troost
weer
te weten
te voelen
te leven
wie ik werkelijk ben.