Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
Dat nog geen vleugels had
als kleuren vervelen
vormen niet meer spelen
ligt chaos op de loer
dan volgen lijnen niet
hun natuurlijke baan
schieten uit in grillig gaan
vlakken contrasteren
gaan vloeken in het
samen uitproberen
een vonk ontbreekt
de magie is zoek
inspiratieloos het doek
en toch beweegt
er iets in het klad dat
nog geen vleugels had
in een mystieke zucht
heb ik het schilderij voltooid
het is kunst van nu of nooit
Joshua
je bent ons eerste kindje
bij je geboorte had je
lang zwart haar
en een zacht huidje
je wangetjes waren als
perziken
nu ben je al een grote
jongen
we houden veel van je
zachtaardig ben je,
je bent onze schattebout
je bent altijd blij
en brengt veel vreugde
aan een ieder die je ontmoet.
je houdt van mensen,
je liefde kent geen grenzen,
we zijn trots op je!
Ik ben blij dat ik mag geloven
ik ben blij dat ik mag
geloven,
in mijn schepper,
in hem die de aarde
draagt
in zijn tedere armen
u geeft het goede aan
in u is geen duisternis
dagelijks mogen we ons
tot u wenden
nooit vergeet u ons
uw naam is diep in mijn
gedachten
en is het voornaamste in
mijn leven
here verschijn in mijn
dromen
opdat ik morgen de dag
weer aan kan
vergeet u me niet
u bent mijn grootste hulp!!!
Blij
blij dat er licht kwam
en ik warm werd van
binnen.
blij dat ik blij kan zijn
met dit leven
blij dat ik geboren ben
en u mijn naam al kende
voordat ik geboren werd
blij dat ik u mag kennen
mijn schepper!
Jij bent het helemaal
jij bent helemaal
mijn droomprins
mijn allerliefste
een edelsteen als
een robijn met
liefde omstraald
jij bent een heilige
ik geloof in je
jij bent een mens
in engelengedaante.
Speels vertier
de grote jongens
zijn weer klein
mogen eindelijk
zichzelf weer zijn
weg met protocol
gezichten weer ontspannen
de buiken mogen hangen
bij de dames van plezier
zij zijn ingevlogen
uit de mondiale regio
geen concurrentie voor
de knappe meisjes hier
wel een geheime kamer
voor het speels vertier
dat zich internationaal
bedient van lichaamstaal
het is een gaan en komen
van hooggehakte oudere jeugd
vooral het poldermodel
baart de jongens ongekende vreugd
Veilig
het is veilig bij u,
een warme deken is
het om ons heen,
het is goed u te kennen.
u gaf uw leven aan ons
mensenkinderen
u die zonder fouten bent,
u stierf de martelaarsdood.
de grote verlosser bent u,
wij houden van u
met al onze fouten leggen
wij ze voor u neer,
en u zult ons in uw armen
nemen.
liefste jezus,
kom spoedig terug bij ons,
dan heet het maranathas,
hij is gekomen!
De hoop gaat niet verloren.
de hoop gaat niet verloren,
zij is er en blijft bestaan.
hoop doet leven is een oud
gezegde,
maar is helemaal waar
zonder hoop is het leven
troosteloos.
met hoop leven we op een
dag blij,
en zien we de toekomst
blij tegemoet!
Een engel
een engel zat op een wolk,
ze was zomaar uit de
hemel gedaald,
en keek neer op de aarde.
ze dacht, ik ga van de wolk
af en daal naar de aarde.
daar waar mijn hulp nodig
is,
zo kwam ze terecht bij een
oud vrouwtje,
dat eenzaam was en naar
buiten zat te kijken,
ze had tranen in haar ogen,
wat miste ze haar man toch erg.
en daar opeens was de engel
in haar kamer.
ze keek haar ogen uit,
zo iets moois had ze nog niet
in haar leven gezien,
de engel spreidde haar vleugels
over het oude vrouwtje,
en troostte haar.
ze zei, ik kom u vader opzoeken
hoor,
wat was de oude vrouw gelukkig,
met zoiets moois!!
Ik hou van je
ik hou van je lieveling,
je bent voor mij geboren.
wij zijn samen één,
we kunnen niet buiten
elkaar.
het doet pijn als jij er
niet bent
blijf bij mij,
verlaat me nooit
je bent mijn grote liefde
als diamanten schitteren
je ogen,
je mond is een lieflijk
sieraad,
ik ben blij met je,
je doet mijn hart juichen.
Overgeleverd aan een lafaard
hij die mijn land met zijn arrogantie heeft besmeurd
is verdwenen, bang dat men hem zou vinden
weg gelopen van lafhartige vernederingen
tegen mijn broeders en zusters... hij, die kwam om te
helpen, bleek een lafaard... met een wapen
hij heeft de koran vernield, op mannen geürineerd
maar toch was de onderdrukker bang omdat ik bleef
om terug te vechten. En ik was daarin niet de enige
ik hoop dat hij de sterren nooit meer zal zien
stralen...zoals hij onze vrouwen heeft lastig gevallen
zij stralen ook niet meer maar dragen schande
zijn gehate gezicht zie ik voor me en ik voel me zo
hulpeloos. niet eens een schoen naar hem werpen
kan ik om te laten zien hoe zeer ik hem minacht.
zij komen om ons te helpen
brachten alleen schande over ons
Zindert de evolutie
is leegte te vullen
zoals het wad menselijke
sporen kan verhullen met een
krachtig hart in eb en vloed
een meeuwenveer
met sterke pen beschrijft
de strijd zonder grenzen
op het slagveld van het leven
dat altijd winnaar is
van eten en gegeten worden
cirkels haken in en sluiten met
op ieder niveau andere gebruiken
tussen zand zee en lucht
zindert de evolutie
hoog daarboven de meeuw op
zijn vlucht door de schijnbare leegte
Onder handbereik
de hemel
onder handbereik
met een eeuwigheid te gaan
het mocht niet zo zijn
het glas is gebroken
de glans lijkt vervlogen
maar aan de voet
doet nieuwe aarde het goed
weer zal alles groeien
wel ander kleuren bloeien
en het groen is wat rijper
spiegel me dit leven maar blijvend
Heb je schaduw gedragen
jouw lichtval
inspireerde me
jij mijn godin van glas
in het koele blauw
van zelfverzekerdheid
met roodwarme handen
die in subtiele strelingen
mijn koude huid
's nachts deed branden
heb je schaduw gedragen
zonder te vragen
mezelf gekoesterd aan jou
tot de kleuren verschoven
jouw verborgen diepte
langzaam naar boven kwam
en ik verblind
door de bron van het licht
wist niet meer met jou om te gaan
maar ook in het scheiden
van onze wegen ben jij
altijd mijn glazen godin gebleven
Je bent een engel
je bent een engel
en ik denk altijd aan je
je bent het begin van
elke dag
en ook 's nachts ben je
in mijn gedachten
ik verlang naar je
je bent het helemaal
ik mis je elke dag weer
als je niet bij me bent
waarom toch
blijf je weg
ik weet da je van me houdt
je bestaat echt
laat me niet langer alleen.
Voor de ogen van kinderen
hij sloeg nadat zij hem getergd had
sloeg helemaal door...
is dit iets wat je doorgeeft aan je
kinderen?
dit blijft op hun netvlies staan
kijk later niet vreemd op als ze geen
respect voor je tonen
neen, Moeder, ook niet voor jou
het bloed op je gezicht, je gegil
gewoon bij hem gebleven
kinderen lazen in de boodschap
dus dat is wat ze wil
Je dialoog vervlakte
jij hebt de palmbomen
nooit zien groeien
op het eiland dat gekozen was
zag alleen het blauw van zee
een heerlijk warm strand
en een beschermende hand
maar in de golven
was geen diepte
alleen een keurig kabbelend gaan
je dialoog vervlakte
zonder verrassingen
in vorm en kleur van het bestaan
de eerste schreden zijn gezet
heet gloeit zand onder je voeten
naast de pijnen van vertrek
ik heb jou eindelijk begrepen
bied je mijn hand en hart
jij hebt al te lang alleen gezeten
De namaakheroïek
het vlammend zwaard
staat roestend
naast de open haard
het vuur van
sagen en legenden is gedoofd
door de dagelijkse tv-ellende
de namaakheroïek
van de massa media
verkent in plastic zijn gebied
verdwenen zijn
de heksen op de waag
sprookjes spelen niet de baas
het schermpje regisseert
jouw leven want jij bestaat alleen
als je nu een like kunt geven
Ik zoek...
Wat ik zoek?
Ik zoek een woord.
Ik zoek een woord dat vertelt hoeveel ik je mis.
Een woord waar al onze mooie tijden in zitten.
Een woord, dat wanneer ik het hoor, direct aan jou doet denken.
Nou, dat woord zal nooit bestaan.
Omdat het niet valt te beschrijven hoeveel ik je mis.
Misschien zie jij mij niet staan,
misschien denk je nu niet aan me,
misschien dacht je ook nooit aan me.
Misschien, zit jij daar blij met je andere vrienden.
Maar blij? Zonder jij. Dat zal ik nooit zijn.
Je mag denken over me wat je maar wilt,
maar weet dat ik er altijd was voor je.
Ik mis je gewoon zo fxcking hard.
In het ochtendlicht
half zeven was het ongeveer toen ze
wakker schrok van het geluid
ze vermoedde dat het een kindje was
dat van hiernaast, het huilde
hij, ontwaakte ook, langzaam...
ze gleed met haar hand over zijn gezicht
teder, ongelooflijk teder.
haar donkere lippen nodigden zijn mond
heel even zag ze hoe bruin hij haar vond
toen hun ogen elkaar ontmoetten
hij hield van haar verhalen over het land
waar zij was geboren. dat hij bezocht
van de bevolking en hun cultuur
hij was blank, vriendelijk, ruimhartig
een toerist..
het eten wat ze hem kookte at hij met
smaak. zijzelf en de kleren die ze droeg
kleurrijk. exotisch... mooi vond hij dat
terwijl hij haar kuste wist ze dat hij zich
verwonderde
gisteren hadden ze gezwommen in azuur
blauw water, later gegeten en gedanst
maar hoe dit zo gekomen was?
en hij verwonderde zich weer over haar
bruin zijn
ze zag het en wist,
dat was hem eerder die dagen niet opgevallen