Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
Een bipolaire wereld
ik hoor de klok
hij snorrelt en tikt
doet verder niks
kent zijn balans
tussen heden en
stervend verleden
ook wij
zoeken evenwicht
in een bipolaire wereld
waar het leven
zich afspeelt
tussen twee uitersten
dat wat wij zijn in
het dagelijks bestaan en
dat wat wij willen worden
het is lopen
op het slappe koord
tussen leven en dood
in liefde en pijn
zoals de dialectiek van
vrijheid en gebonden zijn
Het diffuse licht
waar mijn pad
altijd begaanbaar was
scherpen nu keien
de rest is spiegelglad
sporen van
mijn lange leven
zijn verdwenen
angst bepaalt de stap
dikke mist omringt
mij met stilte
het diffuse licht maakt
iedere richting ongewis
ik mis je hand
de compromissen die
wij altijd sloten als
we weer waren gestrand
zonder schaduw
zal ik verder gaan mijn
dromen heb ik meegenomen
een weg terug is afgesloten
Wees welkom
“Wees welkom”, zegt God de Heer
“Kom maar tot mij, mijn kind
Jij bent door mij bemind
Mijn liefde keert steeds weer”.
“Wees welkom, ik wacht op jou
Ik zal altijd voor je zorgen
Vandaag en elke morgen
Blijf maar rekenen op mijn trouw”.
“Wees welkom, wacht langer niet
Ik spreid mijn handen om je heen
En ik laat je nooit meer alleen
Zal bij je zijn, in vreugde en verdriet”.
Ga dan maar tot God in alle vrijheid
Weet, dat Hij je nooit af zal wijzen
Wil Hem daarvoor loven en prijzen
Want zeer groot is Zijn goedheid.
Het kind
ook zij
herkenden in jou
het kind
jullie dolden
dwaasden samen
in lieve lust
zij speelden
in jouw lach
dansten op je blik
zagen voor
echt wat jij hen
met handen gaf
je nam ze mee
naar alles
wat zij wensten
vertelde over
de grote wereld
met zoveel mensen
stil zijn wij
weggegaan hun ogen
keken jou nog dromend na
Een projectie
ik blaas wolken op
tot ware luchtkastelen
laat witte schepen zeilen
in een blauwe oceaan
het is een spel
waarbij ik ongestoord
naar eigen fantasie de
schepping bij kan schaven
in een projectie
die mijn stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait
maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter donkere kantelen
zeilen klapperden
woest schuimden golven
tegen de klippen op mijn
panorama kon ik wel vergeten
pas later in het
bedaren van de zomerbui
kwam blauw weer vrij en
gleden schaapjes traag voorbij
Het meisje rosa
het meisje rosa was heel blij
morgen werd ze 18 jaar.
wat een mooie leeftijd.
ze was nog nooit verliefd geweest
dat leek haar toch wel echt mooi.
de avond voor haar verjaardag
ging ze dansen.
van dansen hield ze heel veel.
en een hele fijne jongen
vroeg haar ten dans.
heerlijk zweefden ze over de vloer.
allebei kregen ze veel vlinders
wat was rosa gelukkig.
charley heette de jongen.
het werd een prachtige avond.
en ze nodigde Charley uit op haar verjaardag.
het werd een hele fijne dag voor rosa
vooral omdat ze nu een leuke vriend had.
lang zal rosa leven!
Drugsverslaafden
wat een verdriet voor de ouders
als hun kind aan de drugs ging
ze konden hem niet meer bereiken
zo diep was hij gezonken
het ging heel slecht met hem
hij kleedde zich slecht
en zag er heel slecht uit
ze konden hem niet meer thuis hebben
en hij kwam op straat terecht
met slechte vrienden die hem drugs gaven
hij leefde in een droomwereld
en maakte zijn gezondheid heel slecht.
maar het leger des heils
ontfermde zich over hem
hij kreeg nieuwe kleren
en een goed bed om in te slapen
ze vertelden hem over jezus
en het ging langzamerhand
weer goed met hem.
ook had hij weer contact met zijn ouders.
gelukkig liep het goed met hem af.
dat wens ik alle drugsverslaafden toe.
Lieve Bernhard
ik wil wat zeggen
over mijn grootste liefde
je hebt me aangenomen
en ik werd stenotypiste.
ik vond je meteen aardig.
maar je was getrouwd
maar ik ging heel veel van je houden
aan je jasje ruiken in de
garderobe deed al zo goed.
ik typte zo graag de brieven,
die je me opgaf.
wat voelde ik me gelukkig,
wanneer ik naar je keek
ja, er waren een heleboel vlinders in me
en ik wist dat je ook van mij hield
mijn gedachten waren altijd bij jou
maar je bleef je vrouw trouw
ja, dat deed me toch wel verdriet
ik had toch heel erg gehoopt
dat je mijn liefste werd
ik heb 10 jaar verdriet gehad
toen ik bij je weg was
zoveel psychisch verdriet
ja, ik had een gebroken hart.
het heeft niet zo mogen zijn.
Behoedzaam
hij had zijn handen
donker gevlekt
vingers op een hoopje
vervormd en krom
voor zich op tafel gelegd
maar een leven lang
uitstralende pijn
kreeg hem niet klein
hij heeft alles benut
om zichzelf te kunnen zijn
zijn stem klinkt zacht
woorden onderhandelbaar
in zijn aanwezige lach
lichte ogen kijken
met verlies van kracht
nog tast hij
behoedzaam naar de
wereld om zich heen
die langzaam uit zijn
vingers is gegleden
voelt zich onbestendig
en moederziel alleen
want alle dierbare
herinneringen lijken te
verdwijnen een voor een
Licht in het hoofd
alles voelde
anders in raken
het deed onverwacht
nieuwe energieën ontwaken
het was geen
stoffig verschijnen na
decennialang verdwijnen maar
een herboren in nieuwe gloren
spanning voelen
in een warm contact
waar delen heel intens
zijn unieke info overbracht
de wereld bekijken
met een nieuw ontzag
omdat alles blijkbaar een
eigen plaats in het leven had
in heden vibreert
een vitaliteit die heel
vroeger een armzalig
bestaan moet hebben geleid
vrijheid zonder ballast maakt
weer licht in het hoofd
daar waar door oude gewoontes
het zicht vrijwel geheel was gedoofd
Goede God
Vertrouw maar op de goede God
Hij wil je trouw blijven in dit leven
En zal je steun en bijstand geven.
Vertrouw maar op de goede God
Bij Hem ben je veilig en geborgen
Hij zal er zijn, iedere nieuwe morgen.
Vertrouw maar op de goede God
Hij is goed in alles wat Hij doet
En geeft steeds weer nieuwe moed.
Vertrouw maar op de goede God
Want zonder Hem is er geen bestaan
En kunnen we geen stap verder gaan.
Vertrouw maar op de goede God
Dank Hem voor alle mooie dingen
Waarmee hij je altijd wil omringen.
De rode draad
met handenvol
regen gaf ik jou
de zegen na
jij draaide
je om en ving
een opkomende zon
ieder zijns weeg
nog steeds wappert
de lach als vrijheidsvlag
voorzichtig rol ik
de rode draad
van verbondenheid uit
stuur jou gedachten
wensen dromen
op ongeregelde tijd
reken af met
gebroken structuren
gewoontes die te lang duren
ben verrast door de tijd
wist niet dat er zoveel
voor andere zaken overblijft
Vluchtige spiegelblik
morgen ga jij
verder dan de
wolken hier reiken
nog onder
dezelfde zon al zal
de maan roziger schijnen
verschillen lachen
je toe in weer ontmoeten
joviaal en warm begroeten
kleuren lichten op in
een anders geurende lucht
vage herinneringen komen terug
het deja-vu helpt bij
herkennen en een nog
fijner afstemmen op elkaar
een vluchtige spiegelblik
laat zien dat ook jouw gezicht
door deze vrijheid al is gelift
Had ik het je maar verteld
Had ik je het maar verteld, dan was het nu niet zo moeilijk.
Je moet weten dat ik je nog steeds mis,
maar ik heb spijt dat ik mijn kans niet heb gegrepen
en je niet heb verteld wat ik je wilde vertellen, dat ik verliefd op je ben.
Ik mis je zo.
Want nu weet ik dat ik nooit meer de kans krijg
om het je te vertellen, ik zal je nooit meer zien.
En, bovendien, ik zal je vooral missen.
Liefs ...
Hun muziek
ik heb haar ogen
langzaam zien breken in het
te lang verzwegen verdriet
voelde haar handen
liefdevol strelen wat
niet meer was te helen
zij spraken elkaar
in een voor anderen
niet te volgen verhaal
volstonden met
kijken door blikken
van zeldzaam begrijpen
de toon van hun
muziek bleef zingen in
de woorden van beiden
zij weten lichamelijk gaan
zijn intens verbonden in blijven
door er geestelijk boven te staan
In windstille woorden
we wolkten
in eigen gedachten
vulden de hemel met leven
dachten elkaar
op een bijzondere manier
liefde en zorg te geven
zeilden in wit
langzaam verwaaiend
een voorzichtige koers
maar het blauw
werd niet helder
de zon bleef omfloerst
daar spookten in
donkere randjes de scherpe
tandjes van onverwerkt verdriet
in windstille woorden
die we nog steeds hoorden
huilde ons immens verlies
Groot is God's trouw
God's trouw is oneindig groot
Iedere morgen zorgt Hij voor mij
En blijft mij steeds in alles nabij
Hij is mijn redder uit de nood.
Op Hem wil ik blijven vertrouwen
Zo lang ik op deze aarde leven mag
Steeds maar weer, elke nieuwe dag
Als ik het zonlicht mag aanschouwen.
Gebed:
Dank U, Heer, voor alle goede gaven
Alles wat nodig was hebt U gegeven
U bent mijn vaste rots in mijn leven
De bron, waaraan ik mij kan laven.
Trouwe God, blijf bij mij in alle dingen
Bij moeilijkheden, verdriet en pijn
Wilt U ook dan dicht bij mij zijn
En mij met Uw grote trouw omringen.
Amen
Als dwarsligger
ik heb het schuim
van kabbeltjes verzameld
een krullende golf opgetuigd
deze als dwarsligger
door de baren gestuwd
in een spetterend festijn
zelfs een straffe wind
ving niet eens de verwaaide
grauwwitte vlokken af
maar rondde het strand
met creatieve beeldhouwershand
op de rand van eb en vloed
het grote spel is gespeeld
heb mijn rafels kortgesloten
tot een vloeiend oplossend geheel
Ik wens dat ik je nog een keer kon zien
Ik wens dat ik je nog een keer kon terug zien
maar dat is niet het geval
ik zal je nooit meer zien omdat je stage is afgelopen.
Ik wens gewoon dat ik je nog een keer kon zien
omdat je nog steeds in me gedachtenzit.
Ik moet weg
ik ben het
spelen verleerd
vingers en handen
doen alles verkeerd
waar vroeger
fantasie snel
gestalte kreeg blijft
de vloer nu akelig leeg
ik filosofeer
denk en probeer
maar de spirit
vonkt helaas niet meer
mijn geest
is bezet met tal
van structuren zonder
ruimte om bij te sturen
ik moet weg
de ballast overboord
naar zand en strand
de zee heb ik al gehoord