Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
Een hilarisch lijnenspel
ik heb jou
jezelf zien ontmoeten
in de tal van vreemde snoeten
die jij voor de spiegel trekt
het visueel verkennen
van posities en proporties
in een hilarisch lijnenspel
ontlokt je wel een lach
onverwacht snel vallen
nooit geziene stukjes samen
die jou in vergeten namen
completeren tot wie je bent
ik heb je klassieke schoonheid
al eerder ontdekt want zonder
coupe soleil of vreemde vlecht komt
jouw naturel al stralend tot zijn recht
Herinneringen in zwart wit
ik had de luiken van
mijn comfortzone gesloten
verstoken van buiten hield ik
herinneringen in zwart wit tegen
het steeds donker wordend licht
hagen en struiken
groeiden woekerend dicht
in hun wanhopig zoeken
naar de laatste streepjes zon
herfstte het groen in schaduw alom
ik weet van buigen en barsten
heb mij eindelijk vermand
ben uit mijn zone getreden om
het heden weer onder ogen te komen
verschoond van perspectiefloze dromen
Blij zijn
blij ben ik
als u tot me spreekt
o lieve vader
u spreekt zulke lieve
dingen tot me
dat u me liefhebt
en me veel leert
elke dag geeft u mij
nieuwere gedachten
dank u wel
ik word blij van u
De engelen om mij heen
ik heb vanmorgen
engelen gezien
in mijn omgeving
door god gezonden
zij geven mij liefde
zij komen van god
en behoeden mij
voor vallen
op de hele wereld
lopen engelen
in mensen gedaante
als zij er niet waren
dan was het leven
moeilijker te dragen.
dank u wel vader
dat u engelen hebt gestuurd.
om mensen te helpen.
en ze behoeden voor
stenen op hun pad.
Op de zonnewind
ik heb jouw
sterren niet geteld
zij stralen weergaloze pracht
jij bent mijn firmament
natuurlijk fonkel jij
minder bij het zwarte gat
verschiet je plots van kleur
als een nova de ruimte scheurt
in jouw perspectieven
kun je eindeloos dwalen
zacht vibreert het verre heelal
zijn eerste scheppingsverhalen
als jij op de zonnewind zeilt
ligt het melkwegstrand
altijd binnen direct bereik
voor nachtenlange feesten
om daarna in rust en stilte
samen de sterren te rapen
die ons zijn gegeven om
van dit leven een hemel te maken
Gepolijst door de tijd
de kleine facetten
zijn al teder geslepen
en gepolijst door de tijd
ik heb je diamanten bekeken
verblindend kaatst licht
dat kiert uit de hemel
zijn eerste gezicht maar er zit
meer schoonheid van binnen
in deze setting gevangen
missen jouw edelstenen
nog de loepzuiverheid
van het volmaakte ideaal
waarbij niet de grote
maar harmonie en liefde
de extravagantie bepaalt
van jouw exclusieve juwelen
Hun grillige wensen
duizenden kleuren
wiegen om aandacht
vragen je hand
in zachte koestering
stelen rankheid in
een klankbord van groen
bloeien van leven naar dood
met de vrucht in hun schoot
het zijn jouw ogen
die hen hebben gekozen
de vraag om samen
te gaan is hun bestaan
bloemen houden
van mensen maar zijn
helaas afhankelijk
van hun grillige wensen
Het bed met twijfels
ik heb het bed
met twijfels afgehaald
ramen wijd geopend
de zon weer toegelaten
met zijn licht en warmte
wij hebben daar te lang geslapen
het samen bleek
gelaagd te zijn met
onverenigbare elementen
toch beleefden wij
ondanks de zorg en pijn
tal van gelukzalige momenten
met bloemen groet ik jou
omdat jij al die jaren
mijn maatje bent gebleven
maar de ruimte werd te klein
om samen zonder schaduw
in vrijheid te bewegen
Porcelein van het heden
ik voelde je al
in wijkende tijd
op weg naar momenten
van gelukzalige eeuwigheid
weer tasten we af
het rakende woord
al bij voorbaat gemeden
in porselein van het heden
onontkoombaar
gaan ogen minnekozen
ontspant de lach lijnen
die ik vroeger niet bij je zag
weer stroomt bloed
in uitbundig kleuren
geen verhitte discussies
maar een ultiem lief gebeuren
in liefde en licht
hebben wij genoten van
wat ons heeft ontbroken
verdwenen zijn schaduw en spoken
In nirwanablauw
heb mijn mozaïek gelegd
in de kleuren van het leven
nog zit ik met een handvol glas
waaruit liefde en verlangen lacht
nog eenmaal het ultieme rood
als ster die oplicht aan het firmament
zijn staart uiteenspattend
in het mooiste buitenaards pigment
oprijzend uit het prille groen
dat seizoenenslang als
donker loof in warme zomers
koelte brengt en rust belooft
de laatste stukjes worden al
geslepen en gebrand voor mijn
komend avontuur in nirwanablauw
eeuwig leven na het laatste uur
Geen discrimineren
de kudde graast gemoedelijkheid
maar het zwarte schaap
blaat onvoorspelbaar zijn
het is geen discrimineren
maar een simpel negeren
dat het ook bestaat
is het de dwarsligger
aangedaan of heeft het
zichzelf altijd zwart gemaakt
Ik hield van je
ja lieverd, ik hield van je
al toen ik je voor het eerst zag
je was groot en heel innemend om te zien.
breed van postuur.
je was een onderwijzer
en leerde me veel.
maar het mocht niet zo zijn,
dat onze liefde blijvend was
we hadden elkaar niets meer te zeggen
en dat deed heel veel pijn
onze liefde strandde.
en ik liet je gaan.
jij vond dat heel erg.
ik heb je veel verdriet gedaan.
je bent met een ander getrouwd.
en jong overleden.
ja, ik heb veel van je gehouden.
Jij bent een engel
jij bent een engel,
zo lief, zo zorgzaam
ik moet wel
van je houden
je beschermt ons
en geeft ons vrede
je bent uit de
hemel gekomen
en bent zomaar
in ons midden
het wandelen met jou
doet zo goed.
ik ben heel blij met je.
je geeft me liefde
en het gevoel dat ik
er ook mag zijn.
lieverd,
blijf zoals je bent!
Ik ben blij
ik ben blij,
dat ik leef
dat ik jou ken
en me gelukkig maakt.
je bent de mooiste
edelsteen
in mijn leven
ik hou van je
met heel mijn ziel
je maakt me blij
en opgeruimd
van jou leer ik
lief te hebben.
lieveling,
hoe goed is ons leven,
zomaar aan ons
geschonken.
Nog vol uniciteit
ik herkende de kleuren
van stenen die
jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine gezichtsfoto zag
eindelijk in openheid
maar nog vol uniciteit
spring jij er nu al helemaal uit
Mijn hart klopt
mijn kloppend hart, mijn hart dat klopt voor jou
omdat ik zo veel van je hou
mijn hart dat zegt dat ik niet zonder je kan
en mijn gevoel zegt dat dat ik altijd bij je wil zijn
je bent mijn hart en mijn gevoel
jij weet altijd wat ik bedoel
ik ben je toch zo erg aan het missen
Die kleine intieme oase
wij speelden met woorden
schreven ze in het zand
omdat niemand ze hoorden
zo schiepen wij onze band
maar het strand
was helaas al geschapen
liet zich slechts raken door
water in zijn eeuwig corvee
golven wisten de tekens
overspoelden ze een voor een
in een dierbaar herinneren
aan ons eindeloos dagje zee
later zijn wij terug gegaan
naar die kleine intieme oase
hoorden verrast onze woorden
vlaagjes zilt brachten ze mee
Het almachtige ik
ik zag
helderheid
uit kleur verdwijnen
het voelde alsof
zon niet meer
uitbundig kon schijnen
het vrolijke speelse
flonkerde incidenteel
grijs overheerste geheel
ondanks de warmte
werd het kouder en killer
door donkerder licht
in relaties
domineerde niet samen
maar alleen het almachtige ik
nog opent wit
maar zwart produceert
enkel schaduw van licht
Ronding in contrasten
ik componeerde
jouw beeld uit
mijn hartmuziek
toen speelse tonen
uit de hoogte kwamen
sprankelden je ogen
in een passioneel
meeslepend bewegen
danste je de melodie
waarvan ik de
ronding in contrasten
schilderde op het doek
weergaloos waren
je passen in een met
mes beschreven uitdaging
ik zie je nu komen
op de boulevard van
mijn illustere dromen
een heerlijke griet
die lachend met zon
kleur in de regenboog giet
Landschap van mijn dromen
heb je hand gepakt
maar jij wilde
niet meekomen
samen zijn wij
blijven staan in het
landschap van mijn dromen
ik goochelde met
sterren en een vage maan
jouw glimlach liet mij gaan
koos later bloemen
en wat groen voor jou
om wat steviger te aarden
maar jij verwijlde
verder in de ijlte
steeds meer van mij vandaan
heb je losgelaten
nog een keer keek je om
ik zwaaide naar de ondergaande zon