Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
Ogen vrolijken
met handenvol zomer
kom jij terug
uit het vakantieleven
de zon
heeft kleur aan
gezicht en lijf gegeven
ogen vrolijken
ontspanning en rust
ik heb je te lang niet gekust
mijn omarming voelt
de branding van een warme zee
in fraaie overslaande golven
je lach deint langzaam mee
als ik vertel van kou en regen hier
jij uitbundiger over jouw vertier
zo heerlijk dat jij hebt genoten
eindelijk bloeien de bloemen weer
omdat jouw zomer ze heeft geopend
Oase van rust
langs wijkende bomen
in zachte glooiingen
van het landschap loopt
het eeuwenoude pad
een natuurlijke oase
van rust geflankeerd
door het groenende leven
van boom struik en blad
generaties zijn langs gegaan
met uitzicht op morgen
huis en haard achtergelaten
verdronken in zorgen
anderen zijn gekomen
hebben in het volgen
van vroegere dromen
dorpen en steden gesticht
het pad dat
eerder de weg wist
begeleidt zijn passanten door
hen richting te geven in leven
Mijn laatste zon
ik schijn
in het verdwijnen
mijn laatste zon
heb nog
een aantal planeten
als zegen weg te geven
een universum
vol onbekend leven in
de theatrale afscheidsregen
heb te veel gereisd
om de man met
de zeis te ontlopen
zag hem in de ruit
hij lachte in verwelkomen
ook mijn dromen logde ik uit
Vol onbegrip
ik ken je lach
hooghartig
uit een adembenemend
zwart gat
waar warmte en liefde
verdwenen is
gesloten lichaamsfront
de strakke mond
afwijzend in geluid
het schrille
geen tegenspraak willen
punt uit
heb je gesmeekt
om clementie
je keek niet eens
vol onbegrip
soleer jij je macht
terwijl ik stik
Verleidelijk
rood staat
voor gevaar
zij ligt daar maar
verleidelijk
met ronding
te kleuren
hoe ik ook kijk
ik kom haar
steeds weer tegen
een open
uitnodiging
om te bewegen
ik haal uit
stilte rinkelt
een gebroken ruit
Een ongeziene werkelijkheid
ik ervaar extreme krachten
beredeneer hogere machten
in een ongeziene werkelijkheid
ons tijdpad is
voortschrijdend leven
waarin begin en eind ontbreken
mythen sagen en legenden
tonen ons de wereld die wij
slechts uit overlevering kennen
in een existentieel verlangen
naar het levengevend licht
krijgt het spirituele zijn gezicht
nog zoekt de mens naar zekerheid
raakt aan religie en magie maar
weet bij god niet eens van wie
Nooit echt gekend
Lieve opa en oma,
Ik heb jullie niet echt gekend,
tot mijn verdriet.
Ik was een paar maand oud,
toen jullie ons verlieten.
Ik had jullie graag gekend,
ik mis jullie zo erg.
Elke dag, elke nacht denk ik aan jullie,
kunnen jullie me zien?
Ik hoop het stiekem wel,
hoop dat jullie trots op me zijn.
Lieve opa en oma,
ik hou van jullie.
De baby
de baby was geboren
maar was niet helemaal goed
het had het syndroom van down
de ouders waren verdrietig
maar ze wilden het kind alles geven
het zag er zo lief uit
ze knuffelden het babietje
en waren er best gelukkig mee
hen was wel een last opgelegd
maar ze wilden er goed voor zorgen
en het groot brengen.
het kindje had hun zorg nodig
en gaven het de mooie naam Robbie.
met liefde zullen ze hem liefhebben.
het kindje was hen toevertrouwd.
Engelen
op aarde wonen ook engelen
ik heb er al een paar ontmoet
ze brengen vrede en zijn heilig
met weinig fouten.
ze voorzien veel mensen met vrede
in de hemel zijn er veel
maar op de aarde ook
dat maakt ons leven lichter.
Eenzame man
eenzaam loopt de man
door de straten.
hij verloor gisteren zijn vrouw
aan een erge ziekte
hij heeft haar verzorgd
en al zijn liefde gegeven
wat hebben ze veel van elkaar gehouden
de band werd steeds hechter
ook toen ze zo ziek was
ze was hem altijd zo dankbaar
voor alle lieve dingen.
nu loopt hij eenzaam rond.
en kan zijn verdriet niet kwijt.
hij verlangt naar haar.
Begrijpen
ik wil je steeds meer
begrijpen
weten wat je denkt
en dicht bij je zijn
ik wil dat je mijn
gedachten kent
en dichtbij me bent
het geeft me troost
aan jou te denken
ook al ben je niet hier
ik voel me in gedachten
met je verbonden.
je bent mijn lieverd!
Het nooit vergeten lied
ik wist nog
een paar noten
de eenvoudige melodie
emoties kwamen
snel naar boven van
het nooit vergeten lied
weer prikten mijn ogen
van eenzaamheid en pijn
in afscheid van het samenzijn
woorden klonken luchtig
liefde smaakte vluchtig aan
het eind van de studententijd
we drempelden verlegen
naar volwassenheid en raakten
zingend onze jeugd daar kwijt
Ik weet het niet meer
ik weet het echt niet meer
of ik ziek ben
mijn verstand is goed
maar mijn geest doet pijn
toch zet ik steeds
woorden op papier
ik word steeds weer geinspireerd
ondanks dat ik gespannen ben
en de storm in me voel
dan moet ik ergens toch sterk zijn
daar vertrouw ik wel op.
ik verlang naar mijn beschermengel
en weet dat ze bij me is.
dat maakt het leven draagbaar!
Jouw voetstappen volg ik
ja, jouw voetstappen
zijn lieflijk zacht
en geven mij vreugde.
jouw voetstappen volg ik.
op het strand loop ik
in de afdruk van jouw schoenen
ik loop vlak achter je
jij bepaalt de weg
steeds gaan we verder
we zijn alleen aan de rand
van de prachtige zee.
en genieten
we zingen samen
prachtige liederen
wat is dit een mooie dag
lieverd.
ik ben zo blij met je.
Gabriel
gabriel had nog veel te doen
hij was uit de hemel neergedaald
en zomaar bij een heleboel mensen
binnen gevlogen
en vertelt over de hemel
waar hij vandaan was gekomen
wat werden de mensen blij en gelukkig
ze hadden zo in duisternis gewandeld
en nu mochten ze in het licht wandelen
zo een licht gabriel verspreidde
dat was wonderbaarlijk
gabriel bracht, waar hij ook kwam.
veel vreugde en geluk.
daar was hij voor geschapen
door zijn liefdevolle vader.
Met een streek
ik ben nooit
het genie geweest
dat met een streek
rembrandt kon laten stralen
het was altijd
ploeteren en foeteren
waarom ik niet de ziel
naar boven kon halen
alleen jij hebt
mijn strijd geweten
met oog en lach de
waardevolle hints gegeven
wees mij op
nutteloze zaken die
niets met de magie van jouw
verschijnen hadden te maken
ik portretteerde jou
met kleren aan maar
in je ogen blonk je ziel
naakt in dit bestaan
Een veeg licht
ik mozaïekte
met stukjes leven
om ze harmonisch
te passen in het bestaan
het leek goed te gaan
tot de lijm verdroogde
het cement verpulverde
waarin ze waren gegoten
heb met alles gebroken
toen ik jouw ogen zag
een veeg licht in een
donkere straat bij nacht
je lach parelde tanden
in witte aanstekelijkheid
handen speelden met schaduw
in een verrukkelijke werkelijkheid
de andere wereld heeft
voorgoed afgedaan
onder liefdesvleugels hebben
wij de zon weer op zien gaan
Blijdschap
in jouw gezicht
kan ik mezelf lezen
uit lijnen van ontstaan
geen letters
maar geëtste stukjes leven
vallen wonderbaarlijk saam
momenten die
de tijd markeren in
tekens die niet overgaan
je lach slaat weer
een bladzij om
ogen stralen warme zon
in blijdschap
staat te lezen wat
wij elkaar ooit schreven
Geen branding loze kust
je wilde
de stilte niet
die jij zo nodig had
mensen en hectiek
een sneer en snel repliek
jij was de vis in het water
pronkte met je kleuren
maar vond nooit rust
er was geen branding loze kust
tot de muren gingen spreken
jij de woorden niet kon vinden
omdat jij jezelf was vergeten
geen zelfbeeld maar
slechts schijn omdat anderen
bepaalden wie jij wel mocht zijn
pas toen ook de spiegel stilte
kaatste durfde je eindelijk jezelf
te vragen heb je even tijd voor mij
Vanavond
we zaten gezellig bij elkaar
en hebben leuke spelletjes gedaan.
hoe goed is het
met mensen samen te zijn.
vriendelijk voor elkaar te zijn.
ik zat naast een aardige man
met wie ik leuk kan praten.
hij heeft een herseninfarct gehad
maar is heel flink.
en hij weet er goed mee te leven.
wil, de spelleidster is erg aardig
ze heeft voor iedereen aandacht.
het was een gezellige sfeer.
we hebben 2 leuke uurtjes gehad..
dat maakt het leven waardevol.
en maakt me blij!