Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
Omhullen met rood
in spelen met licht
probeerde ik de stralen
een beetje te buigen
ik kon al
wat kleuren in
voorzichtig verschuiven
wilde jou
omhullen met rood
enkel in schaduw gaf jij je bloot
heb licht niet gebogen
het straalde van binnen
warm en intens uit je ogen
Altijd nat
eens was ze een mooi trots Afrikaans meisje geweest,
ze had een mooie sterke man getrouwd.
nog zo jong geweest toen ze zwanger werd.
wat waren ze blij.
maar het mocht niet zo zijn. na vier dagen van vreselijke pijn,
werd hun kindje dood geboren.
haar blaas was ernstig beschadigd en ze zou vanaf die dag
altijd nat door het leven gaan.
haar mooie sterke man verliet haar, wilde niets meer van haar weten.
hij stuurde haar terug naar haar familie...
die bouwden met tegenzin een hutje voor haar.
ver buiten het dorp.
men zou haar eens kunnen ruiken, nietwaar?
een jaar had ze dat volgehouden..
urine stroomde altijd uit haar, net als haar ontlasting.
ze stonk en haar huid ging kapot. ze wilde dit leven niet meer.
zij, mooie trotse dochter van Afrika,
ze liet zich zelf uitdrogen tot ze geen urine of ontlasting meer verloor.
ze had geen benul dat er wel degelijk genezing voor haar was.
dat hoorden haar ouders na haar dood pas.
eens was ze een mooie trotse meid , geboren in Afrika.
9 november 2009
Je bent thuis
Je hebt een thuis gevonden
zo schuw als je eerst was
ben je nu tam
je bent lief
en nu alvast al mijn hartendief
Een mooie grijze kleur
Zo zacht als je bent
een aai hier, een aai daar
het mag van jou allemaal
Spinnen kan je goed
miauwen nog meer
heb je een zacht plekje gevonden
op onze schoot
weet je wat je met je nagels doen moet
gaat het met jou helemaal goed
Je hebt een thuis gevonden
eerst moest je niets van ons weten
nu weet je niet beter
God heeft jou, naar ons gezonden
Volledig vertrouwen
is er nog niet
dat moet worden opgebouwd
maar ooit ben je echt onze kat
van iemand misschien ...
die jou aan je lot overliet
Een stil gebaar
je raakte
voorzichtig
mijn arm aan
een stil gebaar
in zoeken
naar contact
er was
geen vonk
die oversloeg
wel een
warme gloed
uit onbekende bron
die licht
pulserend door
mijn aderen joeg
het hart bereikte
toen onze ogen loken
in wederzijdse groet
Je bent zo stil
Je bent zo stil
wil je niet met mij praten dan
je vertelt niet wat er scheelt
ik weet nochtans dat je het kan
Je bent stil
niet alleen tegen mij
ook andere mensen merken het
en het staat op je gezicht te lezen
je bent al zo lang niet meer blij
Vertel me wat er is
misschien kan ik je helpen
ik wil het, ik ben een goede vriendin van je
en weet dat ik echt van je houd
Stil ben je nu al dagen
mensen begrijpen het niet
ze stellen enkel vragen
over jou pijn en jou verdriet
Maar ik zal je helpen
al weet ik nu nog niet hoe
nu vallen tranen uit je ogen
en het eerste dat ik zal doen
is jou een knuffel geven en je wangen drogen ...
Ik voel me blij
Ik voel me blij,
ontzettend blij,
want vandaag was het beter
als gisteren met me
een pluspunt
Ik dank de Heer daarvoor
Ik verlang iedere dag naar blijdschap
en nu ben ik blij
Blij omdat ik leef
dat ik er ook bij mag zijn
en nu ga ik slapen
en hoop op een blijde nacht
met mooie dromen!
Intens geluk
ik wist je in ontplooien
adembenemend mooi
het vergezicht met bergen
dalen groen na warme dooi
surfte snel en kon
je bijna raken in
groenblauwe golven die
de hoogste omslag maakten
voelde de hitte
van je inwendig vuur
wist de grootsheid in erupties
aan je voet de stralende natuur
zag je onder mij verglijden
daalde langzaam door de lucht
kon de stilte en jou smaken
eindelijk zuchten van intens geluk
Bloeit rood
de zomer heeft
jouw lente
eindelijk geopend
wat zo lang
verborgen was
krijgt vorm en kleur
je haar
bloeit rood
als nooit tevoren
herboren
zijn je ogen
in hun vlammend vuur
handen dragen
woorden aan die
nooit gesproken zijn
je lijf zingt weer
in warme lichaamstaal
het lied van jouw bestaan
Niemand is perfect
Niemand is perfect
volmaaktheid bestaat niet
iedereen heeft zijn gebreken
dat is al meer dan één keer gebleken
probeer het ook niet
perfect te willen zijn
dat is in dit leven, helemaal niet mogelijk
je kunt er niet naar streven
Je kunt niet alles goed doen
iedereen heeft positieve en negatieve kanten
dat is gelijk voor elk mens
geen één mens is foutloos geboren
Als je dat echt wilt ...
zal je steeds teleurgesteld zijn
want het leven
gaat gepaard met geluk
boosheid, verdriet en pijn
ook met liefde
die iemand je kan geven
Maar je kan niet foutloos zijn
zo is geen één mens geboren
probeer gewoon een gelukkig leven te leiden
en weet ...
je kan niet bij iedereen worden uitverkoren
Een nieuwe start
Ik wou
dat we een nieuwe start konden maken ...
alles vergeten en vergeven ...
een verse start
en niet kijken naar het verleden
Ik blijf je missen ...
de wonde groeit niet dicht ...
je blijft voor altijd in mijn hart
en ik zal me schuldig voelen
voor eeuwig ...
Ik wou zo
dat je weer contact met me kon opnemen ...
we gewoon opnieuw konden beginnen ...
niet meer omkijken
naar wat er gebeurt is ...
Ik wil je terug in mijn leven
ik weet niet hoe ik zonder je moet kunnen ...
ik doe het nu wel
maar het is enkel met pijn ...
om wat ik je heb aangedaan
om wat ik mezelf daarmee heb gedaan
hoeveel pijn ik je ook bezorgd heb
hoe erg ik geweest ben
ik wou zo
dat je me vergeven kon
dat we opnieuw konden beginnen
Dat is mijn wens
maar dat zal altijd een wens blijven ...
Persoonlijk niets tegen jullie
Soms
vraag je wel ééns iets
waar ik niet op antwoorden wil
Soms zeg je wel ééns iets
dat nergens
op slaat ...
Maar ...
persoonlijk heb ik niets tegen jullie
Soms gebruik je mijn gerief
maar weet ...
vraag het éérst aan mij
dat je het niet doet
daar heb ik het moeilijk mee
Je doet dingen
die mij
niet echt aanstaan ...
maar persoonlijk
heb ik niets tegen jullie
Je kan wel zagen
dat maakt mij helemaal gek
dat is lastig
Je kan zagen
maakt mij helemaal gek
dat is wel erg lastig
Je commandeert me
je doet niets anders
dat maakt mij boos ...
Maar hélemaal persoonlijk
heb ik niets tegen jullie ...
Nachten vol maan
ik ben
aan de haal gegaan
in nachten vol maan
zonder bezem of tapijt
maar geleid door
kosmische krachten
maakte me leeg
bevrijd van aardse ballast
dreef ik op duizend gedachten
in een groots perspectief
openbaarde zich schoonheid
loste tijd op in zijn
zag de maan
langzaam ontkleuren
in het goud van de zon
de morgenstond
bracht mij geluk en
weer terug naar waar ik begon
Wensen
Als mensen wensen, wensen ze geld.
Als mensen geld wensen, zijn ze gierig.
Als mensen wensen, wensen ze liefde.
Als mensen liefde wensen, zijn ze eenzaam.
Maar wat als wensen geld wensen,
om mensen met opgegeven wensen de honger te ontnemen?
En wat als mensen liefde mensen,
om mensen met opgegeven wensen zelfzekerheid te wensen?
Zoveel melodieën in mij
toen ik klein was wilde ik kunnen schilderen
elke droom en elke wens schilderde ik mezelf.
maar talent ontbrak en ik zocht iets anders
ik hield ook wel van drama en vond het toneel
kleine rolletjes op school, ook dat werd niets
misschien kon ik gaan schrijven, hoe moeilijk kon dat zijn?
vol vertrouwen leerde ik de kunst van het verhalen
maar het schrijven vertelde mij niets
ineens zág ik mijn passie ...
ze was er eigenlijk altijd al geweest
op een dag sprak mijn lichaam zijn eigen taal
ik danste, niet in het minst verlegen voor andere ogen
Eindelijk had ik mijn talent gevonden
mijn lichaam gaf me alles wat ik zocht ...
luister naar de muziek, zoek en vind haar kracht
dansen is voor mij vrijheid, één die ik kan delen
kijk gerust, ik vind het fijn
want zoveel verschillende melodieën zitten in mij
ik voel me volkomen vrij en mijn
lichaam spreekt alle talen
Kom er achter wat je wilt en wat je gevoel zegt
Ik heb het zo koud, en voel de kille leegte.
Ik was zo ver heen dat ik aan zelfmoord dacht,
maar gelukkig niet pleegde.
Ik zag het niet en wist niet hoe ik met de situatie om moest gaan.
Ik wil en wou niet nog verder van jou afstaan.
Vergeet mij niet,
dat meisje die je leerde kennen bij jou op het dakterras.
Vrolijk, zorgzaam, spontaan en blij dat ik was.
Nog kan ik het niet accepteren,
ik kan en wil jou niet opgeven.
Ik kon de pijn en schuldgevoelens niet meer aan,
zonder jou wou ik niet meer verder leven.
Op het werk raakte jij mij hand zachtjes en teder aan.
We waren vanaf dat moment onafscheidelijk,
we waren niet bij elkaar weg te slaan.
Ik hoop dat die tijd ooit weer terug zal en kan komen.
We hebben in de jaren veel van elkaar ontnomen.
Als het kon,
had ik in een keer al jouw zorgen en bedenkingen weg genomen.
Zodat we zoals toen gelukkig kunnen worden
en uiteindelijk weer samen kunnen gaan wonen.
Komt het weer goed?
Zo zwart als roet,
niets gaat zoals het eigenlijk moet.
Zo zwart als roet,
wanneer komt het tussen ons weer goed?
Ik weet dat je me niet opzettelijk pijn doet.
Ik merk ook dat jij niet weet wat je met deze situatie aan moet.
We houden van elkaar, dat weten we al te goed.
Eerst gaven we elkaar een knuffel en een kus, zo spontaan en zoet.
Nu blijft het omdat jij het wilt, helaas alleen bij een handkus of groet.
Ondanks jij het niet opzettelijk heb gedaan, ben ik degene die nu boet.
Zo zwart als roet,
niets gaat zoals het eigenlijk moet.
Zo zwart als roet,
komt het tussen ons überhaupt weer goed?!
Hoop, liefde, pijn en verdriet
Mijn hartje is gebroken en kapot.
Vergrendeld en voorgoed op slot.
Je gaf me hoop,
hoop en vertrouwen tot voor kort.
We bedreven de liefde en gingen in elkaar op,
maar nu voel ik me naar en tegelijkertijd rot.
Jij trekt je terug en wilt niet verder met mij,
als je bestaat, waar ben je nu dan, God?
Hoeveel kan een mens verdragen?
Onbeantwoord, zit ik met vragen.
Ik kijk om me heen, alles lijkt wel te vertragen.
Ik gaf je mij hart en ziel,
maar jij haakte af en ging het er niet op wagen.
Ik voel me gekwetst,
weet me geen houding aan te geven of hoe me te gedragen.
Ik kan dit niet accepteren,
zo langzaam tikt de tijd en gaan de dagen.
Ik hou me in en sterk, al heb ik alle reden tot klagen.
Mijn hartje is gebroken en kapot.
Vergrendeld en voorgoed op slot.
Je gaf me hoop,
hoop en vertrouwen tot voor kort.
We bedreven de liefde en gingen in elkaar op,
maar nu voel ik me naar en tegelijkertijd rot.
Jij trekt je terug en wilt niet verder met mij,
als je bestaat, waar ben je nu dan, God?
De gedachte eraan
Ook al is het ‘verleden tijd'
je zal er altijd aan blijven denken
aan
‘het verminken van je eigen huid'
Snijden, krassen, krabben, branden
genoeg voorbeelden om te geven
want zo gaat het ...
je zal op die manieren
op automutilatie leven
Ook al doe je het nu niet meer
de gedachte blijft voor eeuwig in je hoofd
je denkt: “zal ik het nu maar doen?”
maar je weigert toe te geven
je pijn op die manier wordt verdoofd
Ook al raak je er los van
en heb je eeuwen niet geautomutileerd
toch ... gedachten eraan, blijven rondspoken
de gedachte: “ik word er zo rustig van”
Toch heb je jezelf onder controle
en beloofde je: automutilatie komt niet meer in mijn leven
toch, je zal het nooit kunnen laten
heel even
aandacht aan ‘de gedachte' te geven
Het warme welkom
ben het huis binnen gegaan
dat ik een jaar eerder
heb moeten verlaten
zonder praten
want een afscheid
was me niet gegund
moest de wereld in
met een lijf vol strijd
samen leven met zijn ongelijk
heb de ramen geopend
kamers verfrist met
vertrouwen dat ik zo heb gemist
er was geen drempelvrees
voelde het warme welkom
alsof ik nooit was weggeweest
Littekens over heel haar lichaam
Ze snijdt zichzelf
ze weent rode tranen
ze kan er niets aan doen
haar huid was bedekt met littekens ...
Gekrast ... zo diep in haar vel
niemand kon er naast kijken
was ze maar dood
en een beetje snel
hoefde ze niet meer te lijden
Ze bedekte het hele jaar door
het vele bloedrode littekenweefsel
steeds lange broeken en mouwen
dat niemand het ooit kon zien
en ze zou het niemand tonen
niemand ooit vertrouwen ...
Ze maakte zich kapot
doch, het kon haar niet schelen
ze haatte zichzelf ...
net zoals de mensen haar
net zoals zovelen
Haar handen, armen, voeten en benen
moesten er elke dag aan geloven
ze kon er niet mee stoppen
ze had teveel verdriet ...
“maar ooit snijd ik te ver” dacht ze
dat kan ik je in ieder geval beloven