Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
Vliegtuigramp MH17
Lieve Mensen
Toen ik het nieuws hoorde
viel ik heel even stil.
Wat een naar gevoel, net alsof ik van binnen gil.
MH17 onschuldig en naar ten einde gebracht.
Zij openen nu hun ogen op een andere plek.
Vredig en zonder pijn.
In dit gedicht toon ik mijn respect.
God zal voor ze zorgen en goed voor ze zijn.
Ik brand een kaarsje voor hen allen,
want ze horen daar in de hemel niet te zijn.
Jong, oud en noem het allemaal maar op.
Alles zat in die ene verschrikkelijke vlucht.
Ik laat een traan voor de overledenen en sla een diepe zucht.
Ik sluit even mijn ogen.
En zeg zachtjes *rust zacht*.
Van mij krijgen alle mensen de liefde en al mijn kracht.
Geland onder applaus
er is nog geen ontwaken
maar ik ben klaar met
vreemde handen die mij raken
die zich bruut alles eigen maken
wat ik ooit heb liefgehad
de dagen zijn verdwenen
in een samen wachten op
ik ben hier niet alleen
maar wel verdwaald tussen
emoties die ik niet begrijp
in een langzaam ordenen
sluit zich de chaos die mij
onverhoeds is overkomen
ik ben geland onder applaus
eindelijk voelt het weer als thuis
Rode laarsjes
rode laarsjes
spetterden in plassen
water spatte huizenhoog
ik zag plezier
en hoorde lachen in
de kleuren van de regenboog
ondeugend als
verzopen katten
zonder regenpakken
staan zij schuldig
uit te lekken na
de plotselinge zomer bui
als de zon weer schijnt
is nattigheid ook snel voorbij
staan rode laarsjes drogend op een rij
Word volwassen, zeker als moeder zijnde...
Ik heb geen hekel aan jou maar word volwassen,
en geef het goede voorbeeld zoals het echt moet.
Waar ik niet van hou, zijn negatieve veranderingen.
Waar ik niet tegen kan, zijn mensen zoals jou die me opdringen.
Wat ik niet begrijp, zijn mensen zoals jij die de ene leugen na de andere verzinnen.
Reshma, daar ben jij er een van.
Je haalt men naar beneden om er zelf beter van te worden,
zodra het maar kan.
Je steekt men tegen elkaar op, en dat was vanaf het begin al je plan.
Ik begrijp je gewoon niet,
ik begrijp niet waarom je zo doet.
Voel je je hierdoor nou beter,
en voel je je hierdoor nou echt goed?
Je gunt het niet dat een ander er beter voor staat.
Dat is de reden dat niemand meer met jou om wil gaan,
en je daarom een voor een verlaat.
Bied je excuses aan, en gebruik voor deze ene keer je ruggengraat.
Zoek het probleem een keer bij jezelf, want daarvoor is het nooit te laat.
Ik heb geen hekel aan jou maar word volwassen,
en geef het goede voorbeeld zoals het echt moet.
Ik die leef van hovaardij
zou nederigheid
mij op de knieën krijgen
ik die leef van hovaardij
denk dat ik u
schoonheid bied door
woordjes op een mooie rij
zinnen met
mystiek geladen waarvan
u de kracht moet raden
conclusies die
ik formuleer
ze als waarheid presenteer
ik ben niet beter
dan mijn lezer
vergeef mij ook de schijn
mijn enig doel
is alles delen
in een respectvol samenzijn
Speel met mij mee
speel met mij mee
laat onze kunst
hen eens verrassen
zij moeten
op de woorden passen
waarmee wij jongleren
eerst wat
klein spul omhoog
in lettergrepen tellen
ritme en klank
maken muziek
door vaardige hand
dan wat trager
grote woorden zijn dragers
van gewichtige begrippen
jij kijkt verbaasd
als mijn handen stoppen
rusten hebben geen haast
alles is afgewogen
het laatste woord
kent eigen spanningsbogen
maar stilte
zal altijd triomferen
ook in ons jongleren
Nog warm ik mijn hand
ik kan je nog zien
horen en voelen
ogen en handen
samen kunnen we
lachen maar de
verhalen zijn al verteld
ik proef de
nuances van je stem
ook al ben je er niet
jij deelt mijn denken
al zoveel jaren
toch laat het daar los
breekt in besef
dat ik alleen sta voor
vraag zonder antwoord
kijk in reflex
naar ogen die er niet zijn
zij bevestigen mijn pijn
jij aan de andere kant
en nog warm ik mijn hand
aan wat wij samen hadden
Wat witte wolken
ik heb de zomer getekend
diepblauw de lucht boven groen van de bomen
wat witte wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet om
als klokken het heetst van de dagen luiden
vogels het zinderen in schaduw gaan mijden
dan looft het groen van de eik weer zijn koelte
weten werkers stilte en rust als hun loon
eten en drinken loom gestrekt voor een droom
Waarom
waarom antwoord je nou niet?
Jou vergeten kan ik toch niet.
ik heb jou teveel aangedaan,
ben te ver gegaan.
maar ik wil je terug als vriend,
al heb ik jou misschien niet verdiend.
misschien geef je niks meer om mij,
maar je moet weten ook jij maakte me blij.
is dit het einde?
Na al die jaren?
gewoon omdat we niet vrijden?
we kunnen elkaar misschien maar nog amper zien,
maar ik vind dat ik nog een kans verdien.
Ik kom niet tussen jou en je vriendin,
zit daar maar niet mee in.
still love you, my friend <3
Verleden
Ik zit alleen in het donker,
M'n gedachten maken overuren,
Ik denk na over m'n leven,
Dingen die ik zou willen vergeten,
Maar nooit zal kunnen vergeten,
Ik zou dingen willen loslaten,
Terwijl ik weet dat ik het nooit zal kunnen loslaten,
Dit ben ik,
En daar moet ik het mee doen,
Ik zal dingen nooit kunnen vergeten,
Maar ik zal ze een plekje moeten kunnen geven,
Zodat ik verder kan met mijn leven,
En niet meer hoef terug te kijken naar het verleden.
Vergeten
Zou ik het kunnen
vergeten
loslaten
Niets over zeggen
niet over praten
Geen schuld
geen spijt
geen pijn
Vergeten
loslaten
Hoe zal het zijn
gevoelens
gedachten
laat het gaan
Maar als je loslaat
weet je dan
waar je zal staan?
Op een ster
Ik zit op een ster,
zo'n heerlijk geschitter
ik kijk naar beneden,
wat was is daar bitter
Laat me blijven,
't is hier zo fijn
waarom zou ik ooit nog
aan de overkant willen zijn
De rust, de planeten, de zalige maan
laat mij hier liefst nooit meer weggaan
zo zonder problemen en zonder geklaag
en toch.... toch zie ik je graag
Ik voel me hier goed,
maar ook wel alleen
Ik mis je geschitter,
Ik mis jou om me heen
Boosheid en verdriet
Boosheid en verdriet,
Dat is wat niemand bij me ziet
Want ik laat het niet zien!
Boos, omdat ik dit toch niet verdien?
Ik ben boos ik ben alleen
En dat met vrienden om me heen...
Maar zien zullen ze het niet,
Want ik heb alleen verdriet
Sarcasme, pessimisme alle maskers komen voorbij,
Blijdschap en ook enthousiasme staan in die rij
Maar wat niemand ziet,
Dat is mijn verdriet
Want wat doet het toch een pijn
Om ineens alleen te zijn
En dat allemaal om jou
Omdat ik, hoe cliché ook,... van je hou
Maar het is me niet gegund,
Soms denk ik, wie heeft het op mij gemunt?
Mag ik dan niet gewoon gelukkig zijn?
Was het eerder al niet genoeg pijn ?
Ik voel boosheid en verdriet,
Maar er is niemand die het ziet...
Liefde
Het gevoel in mijn buik is niet te stoppen
Daardoor blijft mijn hart maar kloppen
De vlinders hou je niet tegen
Maar het gevoel houdt me verlegen
Mijn hart is veilig bij jou
Dus je weet dat ik van je hou
Het lange lome
koortsig
dwaal ik rond
op deze hete dagen
het lange lome
komt met
overspannen dromen
wiek om koelte
voor de schaduw
die ik was
ontheemd
sluit ik me af met
een been in het graf
delirium
krijgt realiteit in
wartaal en wat spoken
de lijn is niet gebroken
rafels zijn er nog als
waarschuwing van boven
Het leven als een bloem
Als een bloem zo is het leven
't begin is teer en klein
De een die bloeit uitbundig
de ander geurt heel fijn
Sommige bloemen blijven lang
weer anderen blijven even
Vraag niet bij welke bloem je hoort
dat is 't geheim van het leven
Eenzaamheid
Mijn liefde blijft aanwezig
zal niet worden uitgeblust
Maar er is geen hand meer in de mijne
geen mond meer die mij kust
Geen lach meer in de verte
geen streling door mijn haar
Niet meer samen zitten
en kijken naar elkaar
Onwerkelijk is nog het gemis
maar ik moet nu leven
met hoe eenzaam, eenzaam is.
Eindelijk
Ik voel me vlinderachtig licht en klein
Laat me altijd jouw zomer zijn
Onstuimig liefhebbend, rijk aan kleuren
Bedwelmend, zoals bloemengeuren
Ik dans, lach, bemin, voel me vrij
Het zingt in me, je houdt van mij!
Met stukjes leven
ik ben geïmponeerd
door de immense muren
de vele stenen gevoegd
met stukjes leven uit
een lang vervlogen tijd
handen hebben
gesjouwd en gebouwd
samen gevouwen in gebed
de hoop op een spoedige
voltooiing is al te vaak voorzegd
nog spreken de stenen
over de cultuur van eeuwen
met hun naam in de groeven
is het monumentale erfgoed
door de tijd nog niet geslecht
Intimiteit voor beiden
ja ik was van glas
zo doorzichtig
dat transparantie
niets wist van
mijn leven en gezicht
ik ben gaan slijpen
kleine stukjes
stralen weer kleur
kaatsen terug
wie ik wil zijn
de hoekige lijn
is gepolijst
scherpe kanten
zijn weg met
compromis en overleg
jij kunt mij strelen
zonder de pijn
van het snijden
eindelijk intimiteit
voor beiden