Freestyle Gedichten
Gedichten langer dan 160 tekens.
De zuivere koers
ik heb alles uitgeplozen
weg gedaan in dozen
wat niet van waarde was
zaken waar ik
ooit om heb gegeven die
deel uit maakten van mijn leven
zij bleken enkel franje
versierselen van een andere tijd
gekocht uit onbenulligheid
ik kijk nu om me heen
en nee ben niet alleen
jij bent bij mij gebleven
storm en rotsen getrotseerd
de zuivere koers gehouden
liefde waar ik op kan bouwen
Zag je ogen gloeien
mijn woorden
hadden deze keer
precies dat pigmentje meer
ik zag je ogen gloeien
wist dat de aparte kleur
jou mateloos zou boeien
voelde je aandacht komen
uit lethargie en lome dromen
in het schilderen van ons verhaal
je neuriede de melodie
terwijl ik bezig was met
componeren van het lied
over de kunst van samenzijn
door het penselen van akkoorden
in kleurrijke woorden op ons schilderij
Tot aan de goot
zij stonden langs de weg
dicht op elkaar
schreeuwden moord
en brand in rood
het waren er een hoop
waar groen in gras
afwachtend was
gaven zij met steel
en bloem zich bloot
tot aan de goot
door roet en gas
zijn zij snel
in elkaar geklapt
het waren rozen die
wij niet wilden gedogen
Als ik door dit ijs zak
ik weet me op glad ijs
maar geef toch alle twijfels prijs
die mij een leven lang beheersen
ben ik wel vrij
als alles is voorzegd
door toeval of karma lijkt vastgelegd
vinden mijn daden genade
word ik bekeken en bestuurd
of als netwerker slechts ingehuurd
er is mij een vrije wil gegeven
maar als ik door dit ijs zak
bid ik wanhopig voor een ander leven
Blij blijven
ik wil blij blijven
met een verlicht hart
blij zijn met de kleine dingen
blij dat ook ik leef
te midden van gelukkige mensen
het is zo mooi om
van het leven te houden
ik ben blij met jou
die mijn hart heeft gestolen
ja blij zijn is een hemelse gave!
Eenzaam
mijn ziekte maakt me
eenzaam,
ik lijd al zolang,
toch voel ik dat ik
gedragen word,
door een lieve kracht.
mijn beschermengel is
altijd om me heen.
ik hoop spoedig in een
wereld te leven waarin
ik niet meer eenzaam ben.
waarin ik mensen kan beminnen
die in mijn denken passen!
Timothy
Timothy
je bent ons laatste kind,
je bent lief en gaat
je eigen weg,
je hebt veel liefde in je.
je lijkt op je vader,
met je sluike haar.
je hebt zijn bruine ogen
en bent wijs.
we houden veel van je.
je bent een geschenk uit de hemel.
fijn dat jij er ook bent!
Je bent mijn parel
je bent mijn parel
gekust door mijn lippen
ik kus je zachtjes
ik wil je volgen
waar je ook gaat.
niemand kan je evenaren
je bent alle sterren in de hemel
je schijnt sterk in mijn hart.
nooit vergeet ik je
lieveling ........
Geweld
weer zoveel doden
door gewelddadigheid
wat een wereld
het zijn net kinderen
die oorlog voeren
zoveel lijden
zoveel agressie
waarom eigenlijk.
kunnen we elkaar
dan helemaal niet
verdragen?
het wordt tijd voor
vrede......
Lieve god
lieve god
ik hou van u
u bent er altijd
ook in donkere tijden
u leidt ons leven
en geeft ons kracht
nooit kan ik meer
buiten u
u bent het helemaal
vergeet u me niet
maar laat iedere dag
uw wonderen neerdalen
op ons!
Liefde en restanten kerk
ik heb mijn beelden neergezet
maatschappelijk en als ouder
gehouwd in jaren werk
met liefde en restanten kerk
zij staan nog als een huis
gerestaureerd in goed herinneren
maar ik ben niet meer thuis
in die sculpturen van de kinderen
er is een tweede leven
in een snelle tijd die alle
vroegere belemmeringen met
reële argumenten bestrijdt
wij kijken samen terug
op het kruispunt van los laten
zij zijn in bestaan vooruit gegaan
maar mijn beelden zijn daar blijven staan
Warmte van omhelzen
een pleintje met
twee winkelstraten
een man die zong
de strooien hoed
en mensen die zich
aan hem vergaapten
geen sjofel type
maar een geschoolde stem
zong over haar en hem
gebroken door een scheiding
diep sneed zijn pijn
in een klassieke timing
de melodie met
liefdevolle nostalgie
tekst uit zijn verleden
het leek alsof
mijn vaders handen zo
op mijn schouders gleden
ineens kwamen de tranen
terwijl applaus weerkaatste
voelde ik zijn armen
in een knuffel om me heen
de warmte van omhelzen
toch was ik moederziel alleen
De zevende hemel
jouw buitensporigheden
doen mij paden betreden
uit een mystiek verleden
tot aan het goddelijk raken
jij kunt de hemel open maken
met een lach en stralende ogen
mij wenken jou te volgen
als ik mijn lichaam heb verlaten
samen aan het rode koord
van hartstochtelijke passie
onszelf verliezen in het gaan
en komen in elkaar verstaan
ik heb je hand gepakt
warm van het gloeien
nagenietend rusten wij
de zevende hemel is nog vrij
Hun stukjes schepping
ik heb alle groen verzameld
naast het blauw van luchten
ook al wilde het vluchten
achter wit van de wolken
maar het prille groen
dat ik in jou ontmoette
heb ik na jarenlang zoeken
nergens kunnen ontdekken
evenals het breekbare blauw
dat straalt uit je ogen
die warmte tintelen door kou
uit een kier van de hemel
ik heb je kleuren lief
omdat zij sprankelend leven
en ieder moment hun stukjes
schepping aan mij willen geven
Jsut you
when I woke up,
the first thing
that came through my mind
was to kiss your lips
seeing the way you look at me
giving me the joy of going on
thanks for being in my life
i love you..
One day
One day, whether you are 14, 28 or 65,
you will stumble upon someone,
who will start a fire in you that cannot die.
However, the saddest, most awful truth
you will ever come to find,
is that they are not always whom we spend our lives with.
Why do you hurt me?
How can someone you love hurt you so much?
Is it because you love them?
Is it because you care, but they don't seem to?
Why can't we just not hurt each other
and just be loving and honest?
Hyper door testosteron
hij patste wat rond
hyper door testosteron
een lijf getekend door
winst en zware verliezen
stoeide met gewichten
die wij nooit konden liften
uitte wat klanken die
dumbells spontaan deden dansen
getergd liep hij langs
op zoek maar een prooi
mij keek hij niet aan
zag ons op zeker niet staan
ik zwaaide bij weggaan
hij lachte en wilde een hand
iedereen hoorde het kraken
liep dagen met een fixerend verband
Met strijkers en blazers
wij hebben gedanst
als nooit tevoren
op vleugels van de tijd
muziek uit onze eeuwigheid
vloeren zweefden
wij werden verheven
door uithalende tonen die
sierlijke draaien bekroonden
galant zonder
pedant te zijn met hoofse ernst
naast uitbundig plezier
kostumeerden wij nostalgische zwier
wij dachten orkest met
strijkers en blazers en keken op
toen het stopte er was niemand
maar in onze harten klopte het feest
Leerde hem spelen
zij gaf hem vleugels
maar hij wist niet
hoe hij vliegen moest
leerde hem spelen
het winnen zat
te diep in zijn bloed
zij zijn de jaren aangegaan
hebben al die tijd
water bij de wijn gedaan
het smaakt niet meer
er is geen enkele veer
die zij nog kunnen laten
zonder zichzelf kapot te maken
er is geen groei in hun bestaan
hun korte bloei was al gedaan